ഒരു പൈതൽ നുണയുംപോലെ നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളോടോട്ടിയവൻ കിടന്നു……
അമ്മു അന്നുവരെ തോന്നാത്തൊരു വാത്സല്യത്തോടെ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു മുടിയിൽ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു……
“എന്റെ മോനൂട്ടനാ…..കളഞ്ഞിട്ട് എവിടേം പോവില്ല…..”
ഹരിയത് കേട്ടില്ല….ഞെട്ടിൽ നിന്നും വാ വിട്ടു മയങ്ങിപ്പോയിരുന്നു…
അപ്പോളും ഹൂക്കിലെ പിടിയവൻ വിടാതെ പിടിച്ചിരുന്നു…..
എവിടേക്കും വിടില്ലെന്ന മട്ടിൽ…
അമ്മു അവന്റെ വായിൽ നിന്നും എടുത്തു മാറ്റാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ആ ഉറക്കത്തിലും പിന്നെയും നുണഞ്ഞു തുടങ്ങി….
പിന്നവളത് മാറ്റാൻ നിന്നില്ല…..
ഉറക്കം വന്ന് കണ്ണ് മാടിയടഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവനെ അങ്ങനേ ചേർത്തുപിടിച്ചു ഉറങ്ങിപ്പോയി…..
രാവിലെയും ഹരിയാകെ കാറു മൂടിതന്നെ കിടന്നു….
ആ ഇരിപ്പും മട്ടും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് അമ്മുവിന് അന്ന് കോളേജിൽ പോകാനും തോന്നിയില്ല….
മായയുടെ പിന്നാലെ ഓരോ അടവുമായി ചെന്നെങ്കിലും ഒരു തരത്തിലും അടുപ്പിക്കാതെ നിന്ന നിൽപ്പിൽ പറപ്പിച്ചു അവളെ…..
അവളെങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് വൈകിട്ട് അമ്പലത്തിൽ ഒന്നു പോകാമെന്നും നേരത്തെ വരണമെന്നും പറയാൻ മായ ഓർത്തത്….
പിന്നെ ഫോൺ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേല്പിച്ചു….
വൈകിട്ട് ആറുമണിയൊക്കെ ആയപ്പോളേക്ക് ഇരുവരും ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി…
ചിന്നുവിന് പീരിയഡ്സ് ആയതുകൊണ്ട് അവൾ വന്നില്ല….
പകരം ആ പേരും പറഞ്ഞു ഫോണും എടുത്ത് അമ്മുവിന്റെ മുറിയിൽ കയറി….
സ്വസ്ഥമായി വൈഷ്ണവിനെ വിളിക്കാലോ…
വീട്ടിലാണെങ്കിൽ രണ്ടു തമിഴ്നാട് സി ഐ ഡി കളെ തട്ടീട്ട് ഒന്നും നടക്കൂല……
ഹരി ടൗണിൽ ആയതിനാൽ അമ്പലത്തിലേക്ക് എത്തിക്കോളാമെന്നു
പറഞ്ഞു….
മേക്കരയിലെ പാടത്തിന്റെ അരികിലൂടെ ഒഴുകുന്ന തോട്ടരിക് ചുറ്റിപോയാൽ ഒരു ഷോർട് കട്ടുണ്ട് പുഴക്കര കാവിലേക്ക്…..സന്ധ്യ മയങ്ങിതുടങ്ങിയതിനാൽ അവരിരുവരും വേഗത്തിൽ നടന്നു….
ദീപാരാധനയ്ക്ക് മുന്നേ എത്തണം…..
പോകുന്ന വഴിക്ക് മുന്പേ ആ വഴി വന്നതിന്റെ കഥകളും ഒരിക്കൽ സർക്കസ് കാണിച്ചു തോട്ടിൽ വീണ ചിന്നുവിനെ ഓല നീട്ടിയിട്ടു കൊടുത്ത് കരയ്ക്ക് കയറ്റിയത്തും എല്ലാം പറഞ്ഞു പറഞ്ഞെങ്ങ് പെട്ടെന്ന് എത്തി അമ്പലത്തിൽ……
പാടനിരപ്പിൽ നിന്നും കുറച്ച് പടവുകൾ ഉണ്ട് അമ്പലമുറ്റത്തേക്ക്…..അതിലേക്ക് കയറി തുടങ്ങിയ മായയെ പിടിച്ചുനിർത്തി മുണ്ടിന്റെ അറ്റത്തു പിടിച്ചു നിന്ന പുൽകായ പെറുക്കി കളഞ്ഞു അമ്മു…..
അവളുടെ പാലാസോയുടെയും അറ്റത്തേത് തൂത്തുകളഞ്ഞിട്ട് തലയുയർത്തി നോക്കിയതും കണ്ടു നന്ദിതയെ…
പടവ് കയറിചെല്ലുന്നിടത് തങ്ങളെ തന്നെ നോക്കിനിൽപ്പുണ്ട്……
ഇതിനും മാത്രം നോക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നെന്ന മട്ടിൽ ചുണ്ടുകോട്ടി പിടിച്ച് മായയുടെ കയ്യിൽ ചുറ്റി വേഗത്തിൽ
നടന്നുകയറി……
ഭൂമി പോലും അറിയാതെ നടക്കുന്നവൾ ഈ ചവിട്ടി കുലുക്കിയിതെങ്ങോട്ടാ എന്ന് മായ ഒരു നിമിഷം ഒന്നോർത്തു……
“അമ്മേ……”
മായയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കൈ പിടിച്ചു……
“ഓഹ് തുടങ്ങി…..ഇനീപ്പോ ഒരു മൂച്ച് ഒലിപ്പീര് കാണണല്ലോ ദൈവമേ ന്നും ഓർത്ത് അമ്മു രണ്ടുലോഡ് പുച്ഛം തട്ടി മായയുടെ അരികിൽ തന്നെ നിന്നു…..
കുശലന്വേഷണത്തിനും വിശേഷം പറച്ചിലിനുമെല്ലാം നിസംഗഭാവത്തിൽ നിന്നുകൊടുത്തിട്ട് തനിക്കുനേരെ വരുന്ന നോട്ടങ്ങൾക് കഷ്ടപ്പെട്ടൊരു പുഞ്ചിരി കൊടുക്കും അമ്മു……
”നിങ്ങൾ പരിചയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ…….
ഹരീടെ പെണ്ണാ…..അമൃത….“
അതുവരെ കറന്റ് കട്ടായിരുന്ന മുഖത്ത് ഒറ്റയടിക്ക് എൽ ഇ ഡി കത്തി…
അത് നന്നായങ്ങു ഇഷ്ടായി അമ്മുവിന്…..
നിറഞ്ഞുചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇത്തവണ നന്ദിതയെ നോക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഫ്യൂസ് അടിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്….
”മ്മ്….മുൻബൊരുവട്ടം…..“
വരുത്തിക്കൂട്ടിയ ചിരിയോടെ അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞിട്ട് മുന്നോട്ട് നടക്കാനാഞ്ഞ അമ്മുവിനെ ആകെയൊന്നു നോക്കി നന്ദിത……
ഒരു ക്യൂട്ട് പാവക്കുട്ടി…..ഹരീടെ പൊക്കത്തിനും വണ്ണത്തിനും ഒന്നും പോരാ….
അളവെടുപ്പും കഴിഞ്ഞു….
അമ്മു താഴെ വന്നുനിന്ന ബൈക്ക് ഹരിയുടേത് ആണോയെന്നു നോക്കുന്നതിന്റെ തിരക്കിൽ വേറൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചുമില്ല….
Adutha part ennan
വ്യോമകേശൻ
കവിതപോലെ ഹൃദ്യമായ പ്രണയം. അതിന്റെ ഇതൾവിരിയുന്നത് കാണാൻ എന്ത് ചന്തം. താമസിച്ചതിൽ പരാതിയില്ല.ആറാം അധ്യായം എല്ലാവരും ഓർക്കും. അഭിനന്ദനങ്ങൾ.
ഉഫ്….
എരിവുകൂടിയ മുളക് കടിച്ചിട്ടു വായ്ക്കൊപ്പം നെഞ്ഞു കൂടി എരിഞ്ഞുകൂടിയ നിമിഷം ഒരു തുള്ളി തേൻ അകത്തുചെന്നപ്പോൾ ണ്ടായ ഒരു കുളിരുന്ന ഫീൽ ല്ലേ… അതാണ്….
ഈ എഴുത്ത്.. അതിന്റെ മൂല്യം.. അതിങ്ങനെ പതിഞ്ഞുകിടക്കും മനസ്സിനുള്ളിൽ എല്ലാക്കാലവും ഒട്ടും മാഞ്ഞുപോകാതെ….
അത്രക്കിഷ്ടമാണ് താങ്കളുടെ ഈ സ്റ്റോറി….
ഇത്തിരി മധുരപാലട കിട്ടിയാൽപോലും ഈ എഴുതിനുമുൻപിൽ ഒന്നുമാവുല്ല.. അത്രയ്ക്ക് മധുരമാണ്….. തന്റെ ഈ ശൈലിക്കു… ഈ അവതരണത്തിന്….
ട്വിസ്റ്റ് ഒരു ഒന്നൊന്നര ആയിപ്പോയി… നന്ദൻ… ന്ന കഥാപാത്രം.. ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല…
അപ്പോപ്പിന്നെ തങ്കു ആരാണ്….🙄🙄🙄🤔
വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടലിലാണ് കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്…
അവസാനം കണ്ണുനിറഞ്ഞുപോയി….
കാത്തിരിപ്പ്…. അതിന്റെ പീക്ക് ലെവലിലാണ്…. സത്യം….
നന്ദുസ്……