“തള്ളേം മോളും കഴപ്പികളാ..ആ പെണ്ണ് ഒരു ആറ്റന് ചരക്കാണല്ലോടോ ദിവാകരാ..കാര്യം തന്റെ ചേട്ടന്റെ മോളൊക്കെത്തന്നെ..പക്ഷെ അവളെ കണ്ടാല് എന്റെ സാധനം മൂക്കുമെടോ…” രവീന്ദ്രന് മദ്യലഹരിയില് ഉത്തെജിതനായി പറഞ്ഞു. മുസ്തഫയും മൊയ്തീനും അതുകേട്ടു ചിരിച്ചു പരസ്പരം നോക്കി.
“ഹും ചേട്ടനും അനിയനും അങ്ങ് സുഖിച്ച മട്ടുണ്ടല്ലോ പെണ്ണിന്റെ കാര്യം കേട്ടപ്പോള്” മൊയ്തീനെയും മുസ്തഫയെയും നോക്കി അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് രവീന്ദ്രന് ദിവാകരന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു:
“കേട്ടോടോ ദിവാകരാ..എന്റെ ഒരു തലതിരിഞ്ഞ മോനുണ്ടല്ലോ..അവനുമായി ആ പെണ്ണിന് ചില വരത്തുപോക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ട്..അവള് അന്നിവിടെ വന്ന ദിവസമാ മുസ്തഫ വന്നതും പ്രശ്നം ഉണ്ടായതും..അന്നിവന് വന്നിരുന്നില്ലെങ്കില് ചിലതൊക്കെ നടന്നേനെ..എന്റെടോ അവളുടെ മൊല ഒന്ന് കാണണം..ഈ പ്രായത്തില് ഇത്ര വലിയ മൊല എങ്ങനാടോ അവള്ക്ക് കിട്ടിയത്..”
“എന്റെ സാറേ ആദ്യം സാറ് അവള്ടെ തള്ളെ ശരിക്കൊന്നു കാണ്…അപ്പൊ ഈ സംശയമൊന്നും തോന്നത്തില്ല…..യ്യോടി ഗോതമ്പ് വിതച്ചാല് നെല്ല് വളരുമോ..കഴപ്പീടെ മോള് കഴപ്പി ആകാതിരുന്നാലല്യോ അത്ഭുതം? പിന്നെ അവളെ ഞാന് ശകലം ഉപ്പു നോക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് കൂട്ടിക്കോ..അവനും ആ നായിന്റെ മോളും അവിടെ ഇല്ലാരുന്നെങ്കില് അവള്ടെ കഴപ്പ് ഞാന് തീര്ത്ത് കൊടുത്തേനെ..പക്ഷെ ആ നായിന്റെ മക്കള് രണ്ടും ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഇനി ആ പെണ്ണിനേയും ഒത്തു കിട്ടത്തില്ല…” ദിവാകരന് ദിവ്യയുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം മനസ്സില് ഓര്ത്തുകൊണ്ട് തെല്ലു നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.
“എടൊ ദിവാകരാ..അവളെ ഒന്ന് ചെയ്യണം എന്നത് എന്റെ വലിയ മോഹമാണ്….തനിക്ക് ഒത്തുകിട്ടിയാല് എനിക്കും കൂടി ഒന്ന് തരപ്പെടുത്തി തരണം..കാശ് എത്ര വേണേലും ഞാന് മുടക്കാം.” കാമാര്ത്തിയോടെ രവീന്ദ്രന് പറഞ്ഞു.
“അത് ഞാനേറ്റു സാറേ…ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആര്ക്കും അവള് കൊടുക്കും..പക്ഷെ അവസരം ഒക്കണം…എന്നാലും എനിക്ക് അവളെക്കാള് മുന്പേ അവളുടെ തള്ളെ ഒന്ന് പണിയണം..അത് ഞാന് സാധിക്കും…..”
“അവക്കെന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നാ എന്റെ അറിവ്..താന് പെണക്കം ഒക്കെ മറന്ന് പിന്നേം അവിടെ ചെല്ലണം..അവളെ കിട്ടാതെ എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടത്തില്ലടോ..”
“സാറിനെ അവള്ക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കില് പിന്നെ പേടിക്കണ്ട..രണ്ടിനേം ചെയ്യണം എനിക്ക്..രണ്ടിനേം” ഗ്ലാസിലുണ്ടയിരുനന് മദ്യം ഒരുവലിക്ക് കുടിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാകരന് വികാരാവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ആദ്യം അവനെ ശരിക്കൊന്നു പണിഞ്ഞിട്ടു മതി ചേട്ടാ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാര്യം..അവന് ലവലയാല് പിന്നെ നിങ്ങള്ക്ക് കേറി മേയാന് ഞങ്ങള് തന്നെ സൗകര്യം ചെയ്യാം..ഇപ്പം പിള്ളേര്ക്ക് കുറച്ച് കാശ് കൊടുക്കണം..അതിനുള്ള ഏര്പ്പാട് ചെയ്യ്..” മൊയ്തീനാണ് അത് പറഞ്ഞത്.
“കാശ് ഞാനും ദിവാകരനും കൂടി തന്നോളാം..പക്ഷെ പണി നടക്കണം…പോകുന്നവന്മാരോട് അവന്റെ കൈയും കാലും തല്ലി ഒടിക്കാന് പറഞ്ഞേക്ക്..പാതി ജീവനെ അവന്റെ ദേഹത്ത് ബാക്കി കാണാവൂ…” രവീന്ദ്രന് മദ്യം ഗ്ലാസിലേക്ക് ഒഴിക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.
“അവനെ ആ പരുവത്തില് എന്റെ കൈയില് ഒന്ന് കിട്ടണം..എന്റെ നാല് പല്ലിന് അവന്റെ മുപ്പത്തി രണ്ടും ഞാന് അടിച്ചു കൊഴിക്കും” കടുത്ത പകയോടെ മുസ്തഫ പറഞ്ഞു.
“എന്നാല് നിങ്ങള് പിള്ളേരെ ഏര്പ്പാട് ചെയ്തോ..അഡ്വാന്സായി ഈ പതിനായിരം ഇരിക്കട്ടെ” ദിവാകരന് ഒരു നൂറിന്റെ കെട്ട് മുസ്തഫയ്ക്ക് നല്കി പറഞ്ഞു. അവന് പണം വാങ്ങി പോക്കറ്റില് വച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ശങ്കരന് തന്റെ ഓഫീസില് എത്തി.
“എടാ മുത്തു..ഒരു ചായ വാങ്ങി വാ..”
വാസുവിനെ കുറെ ദിവസങ്ങളായി കാണാതെ വന്നതിനാല് മുത്തുവിനു സംഗതി മുതലാളിയോട് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ശങ്കരന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോള് അവന് ചോദിക്കാന് ധൈര്യം വന്നില്ല. അവന് നേരെ ചായക്കടയിലേക്ക് പോയി. ശങ്കരന് ബുക്കുകള് എടുത്ത് കണക്കുകള് നോക്കിയ ശേഷം പോകേണ്ട കടകളുടെ ലിസ്റ്റ് എടുത്തു. പിന്നെ പണം എടുത്ത് ബാഗില് വച്ച ശേഷം മേശ പൂട്ടി. മുത്തു ചായ കൊണ്ടുവന്ന് അയാളുടെ മുന്പില് വച്ചു. ചായ കുടിച്ച ശേഷം ശങ്കരന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.