“മ്മ് എടുത്ത് തുറക്ക്..”
അവൾ പതിയെ മണങ്ങി അയാളുടെ ഷേർട്ട് പൊക്കി മുണ്ടിൽ തിരുകി വച്ച താക്കോൽ തപ്പുകയാണ്. സാരിയുടെ പല്ലു നീങ്ങി അവളുടെ വലത്തേ മുലയുടെ മാംസം മുകളിലേക്ക് അമർന്ന് നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച്ച കാണാം. പ്രസാദിനും കാണാം. മാധവന് പതിയെ കമ്പിയായി തുടങ്ങി. പ്രസാദ് നോക്കുമ്പോൾ മാധവന്റെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ തന്റെ ഭാര്യയുടെ മാറിലേക്കാണെന്നത് അവന്റെ നെഞ്ച് പിടപ്പിച്ചു. അശ്വതി മുൻപ് തന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം സത്യമാണെന്നത് പോലെ. അപ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ വാക്കുകൾ തള്ളി കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ കണ്മുന്നിൽ അതനുഭവിക്കുമ്പോഴാണ് കാഠിന്യം മനസിലാവുന്നത്.
“ഇക്കിളിപെടുത്തല്ലേ പെണ്ണേ…”
അശ്വതിയുടെ പിഞ്ചു വിരലുകൾ വയറിൽ ഉരഞ്ഞതിന്റെ സുഖത്തിൽ ആ നിമിഷങ്ങളെ പൂർണമായും രസിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. അശ്വതിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം വന്നു. പ്രസാദിനാണെങ്കിൽ നെഞ്ച് പിടയുവാണ്.
കൺവെട്ടത്തിൽ മാധവന്റെ മുണ്ടിൽ ഒരു മുഴപ്പ് പൊങ്ങുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച അശ്വതി വേഗത്തിൽ താക്കോലെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ച് നിവർന്നു. മാറിൽ നിന്ന് പല്ലു നീങ്ങിയത് കണ്ട് വേഗത്തിൽ അവളത് നേരെയാക്കി പ്രസാദിനെ ഒന്ന് നോക്കി.
“മ്മ് തുറക്ക്..”
മാധവൻ വീണ്ടും ആഗ്ജ്ഞപിക്കുകയാണ്. വ്യസന്നതയോടെ അവളതനുസരിച്ചു. മുന്നിൽ പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ വിരിഞ്ഞ ബ്ലൗസിന്റെ വട്ടം നോക്കിയാസ്വദിക്കുന്ന സമയം അയാൾ പ്രസാദിന്റെ മുഖവും ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തൊരു അനിഷ്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതയാൾക്ക് പിടിച്ചില്ല.
നിന്റെ ഭാര്യ ഇനി മുതൽ എനിക്കുള്ളതാണെന്ന ഭാവമായിരുന്നു മാധവന്.
“എന്താ പ്രസാദേ..?”
ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു. ഒരേ നിമിഷം പേടിയും ഉത്കണ്ഠയും നിറഞ്ഞ പ്രസാദ് ഒന്നുമില്ലെന്ന് തല കുലുക്കി. അശ്വതി വാതിൽ തുറന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മാധവൻ അവനെയും എടുത്ത് ഉള്ളിലേക്ക് നടന്ന്, ഇടതു ഭാഗത്തെ മുറിയിൽ കയറി ബെഡിൽ കിടത്തി. അതൊക്കെ അയാൾ ആദ്യമേ മനസ്സിൽ കണ്ടതായിരുന്നു. അശ്വതി മക്കളെയും കൂട്ടി പുറകെയെത്തി.
“മുറി എങ്ങനെയുണ്ട് പ്രസാദേ..? ഇവിടെയാ നല്ലത്.. അതാവുമ്പോ എല്ലാർക്കും സൗകര്യമായി..”
അവനൊന്നു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ..”
“ഇ.. ഇല്ല..”
“നല്ലത്, ഞാൻ ബാക്കി സാധനങ്ങൾ എടുത്തിട്ട് വരാം..”
അതും പറഞ്ഞ് ചിരിയോടെ അയാൾ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അശ്വതി വേഗം അവനരികിൽ എത്തി വിഷമം നിറഞ്ഞ മുഖവുമായി. അതിന്റെ കാരണം അവനറിയാമായിരുന്നു.
“ഏട്ടാ.. ഞാൻ.. അയാള് പറഞ്ഞപ്പോ നിവർത്തിയില്ലാതെയാ..”
അവനവളുടെ കവിളുകൾ തുടച്ചുകൊടുത്തു.
“സാരമില്ല.. എനിക്കറിയില്ലേ നിന്നെ.. മാധവട്ടനും അത് മനപൂർവം ചെയ്തതാകില്ല..”
അവനവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കൂടെ സ്വയം ആശ്വസിക്കാനും നിർബന്ധിതനാവുകയാണ്. അശ്വതിയും അത് മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എങ്കിലും ഭർത്താവിന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് അയാളുടെ അരയിൽ തപ്പിച്ചത് എന്തോപോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. തന്നോട് കാണിച്ച മാന്യത ഒരു മുഖം മൂടിയാണെന്നത് പേടിയോടെ മനസിലിരമ്പി.
“കരയല്ലേ.. മക്കള് ശ്രദ്ധിക്കും..”
പ്രസാദിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അശ്വതി കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ചിന്നുമോളെ നോക്കി.
ബാക്കി സാധനങ്ങളുമായി മാധവൻ വീണ്ടും പുറകെ എത്തിയിരുന്നു. അശ്വതി എണീറ്റ് വശത്തേക്ക് മാറി.
“ഹല്ല.. നിങ്ങളിവിടെ സെന്റിയും അടിച്ചിരിക്കുവാണോ..? മുകളിലെ വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് മാറ്റണ്ടേ..വന്നേ..”
അയാൾ അശ്വതിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതല്ലാതെ അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. ചില ഉദ്ദേശങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു വച്ചിരുന്ന മാധവൻ അവളെ അവന്റെയടുത്തു നിന്നും മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.
“വന്നേ..വന്നേ…”
നിർബന്ധം മുഴക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അശ്വതി പ്രസാദിനെ നോക്കുകയാണ്. അവൻ കണ്ണുകൾ ചിമ്മിക്കൊണ്ട് ആംഗ്യ സമ്മതം നൽകി.
“ചിന്നു.. അച്ഛന്റെ കൂടെയിരിക്ക്. അമ്മയിപ്പോ വരാട്ടോ..”
“ആ അമ്മേ..”
ഒന്നൂടെ പ്രസാദിനെ നോക്കി പേഴ്സിൽ നിന്നും അവരുടെ മുറിയുടെ താക്കോൽ എടുത്ത് അവളും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മാധവൻ കോലായിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളങ്ങോട്ട് നീങ്ങി.