ഇന്ന് ഒറ്റയടിക്കല്ലേ സംഗതി മാറിയത്. തന്റെ പദ്ധതികളെല്ലാം പൂവണിയാൻ പോകുന്ന സന്തോഷത്തിൽ റൂമിൽ ഉലാത്തുകയാണ് മാധവൻ.
ഒന്നടിച്ചേ പറ്റു. അതിന് വേണ്ടി വെള്ളമെടുക്കാൻ സന്തോഷത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. വീണ്ടും അവളുടെ അടുത്തേക്ക്.
അനക്കങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച അശ്വതി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ മാധവൻ പുറകിലുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.
“ഏയ്.. ഒന്നുമില്ല.. പണി നടക്കട്ടെ.. “
ചിരിച്ചു കൊണ്ടയാൾ അത് പറയുമ്പോൾ ദീർഘ ശ്വാസമായിരുന്നു അശ്വതിക്ക്.
“പിന്നേ.. നിങ്ങളൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി.”
മറുപടിയുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് പോലും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അയാളവിടുന്ന് തിരിഞ്ഞു നടന്ന് റൂമിലെത്തി. അശ്വതിക്ക് അയാളുടെ നീക്കങ്ങൾ അമ്പരപ്പായിരുന്നു. ഒരുതരം പന്തികേട്.
മാധവൻ വാ തൊടാതെ രണ്ടെണ്ണം അകത്താക്കി.
ഒരാശ്വാസം..!
സന്തോഷം നൽകുന്ന ഹോർമോൺ അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നന്നായി പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അശ്വതിയോടൊത്തുണ്ടാവുന്ന സുഖ നിമിഷങ്ങൾ ആലോചിച്ച് അയവിറക്കുന്നതിനിടക്ക് ആരുടെയൊക്കെയോ കോളുകൾ വന്നു. സംസാരിച്ച് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
അതിലിടക്ക് അശ്വതി ഭർത്താവിനും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മാധവനെ വിളിക്കാമെന്ന് വച്ചാൽ അയാളുടെ ഫോൺ സംഭാഷണം പുറത്തേക്ക് വരെ കേൾക്കാം. അത്കൊണ്ടവൾ റൂമിലേക്ക് തന്നെ വന്നു. ചിന്നുമോൾ ഉറങ്ങുകയാണ്. പാവം നല്ല ഉറക്കം വന്നു കാണും. പക്ഷെ അവളുണരുമെന്ന് അശ്വതിക്കറിയാം. കാരണം താൻ മുടിയിൽ തഴുകി ഉറക്കിയാൽ മാത്രമേ അവൾ പൂർണമായി ഉറങ്ങുകയുള്ളു.
പന്തികേടൊന്നുമില്ലാത്ത ശാന്തമായ രാത്രി പ്രതീക്ഷിച്ചു കിടക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അവനെയൊന്ന് നോക്കി, ഇളയ കൊച്ചിനെയെടുത്ത് അവൾ മുല കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ച് മാത്രം കുടിച്ച് വിമുഖത കാട്ടിയ കുഞ്ഞിനെ ലാളിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടും കുടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.
“എടി.. മാധവേട്ടൻ കിടന്നോ..?”
“ഇല്ല..”
“എന്തേ കഴിച്ചില്ലേ..?”
“ഇല്ല.. ഫോണിൽ സംസാരിക്കുവാ.. എന്നോട് വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞു..”
“ഒഹ്.. നി പൈസക്ക് ചോദിക്കുന്നുണ്ടോ..?”
“വേണ്ടേ..??”
“അല്ല.., നമ്മളൊന്നും പറയാതെയല്ലേ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി വന്നത്..”
“സത്യം.. ഞാനും ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അയാൾക്കറിയാം പട്ടിണി കിടന്ന് ചത്താലും ഞാൻ ഒന്നും ചോദിക്കില്ലെന്ന്..”
“മ്മ്..”
“പക്ഷെ ഏട്ടാ..അത് പോലെ ഏട്ടന്റെ മരുന്നുകൾ എത്തുമെന്ന് കരുതേണ്ട.. വീട്ടു സാധനങ്ങൾ തീർന്നത് പറയാഞ്ഞിട്ട് എന്നോട് ചാടിക്കയറിയിരുന്നു. ഏട്ടനത് കേട്ടിരുന്നോ.?”
“ഇല്ല..”
“മ്മ്.. നമ്മൾ അങ്ങോട്ട് ആവശ്യങ്ങൾ പറയണം അതാണ് അയാൾക്ക് വേണ്ടത്..”
“മ്മ് എനിക്കും തോന്നി.. നേരത്തെ റൂമിൽ വന്നപ്പോ എന്നോടും പറഞ്ഞു എന്തേലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ പറയണമെന്ന്..”
“ശോഹ്..ഏട്ടാ.. ഏട്ടനപ്പോ പറഞ്ഞൂടാരുന്നോ മരുന്ന് തീർന്നെന്ന്..”
“പെട്ടെന്ന് ഞാൻ.., മാധവേട്ടൻ എന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി ഈ റൂമിലേക്ക് വരുമെന്ന് കരുതിയില്ല.. ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടിയില്ല..”
“അയാളുടെ സ്വഭാവം എന്താണെന്ന് എനിക്കൊരു പിടിയുമില്ല ഏട്ടാ.. ഇടക്ക് നല്ല സ്വഭാവമാണെങ്കിൽ ഇടക്ക് വൃത്തിക്കെട്ടവനാണ്..”
“എടി.. ശെരിക്കും അയാൾ നിന്നെ ഉമ്മ വച്ചോ..?”
“ശെഹ്.. എന്ത് ചോദ്യമാ ഏട്ടാ ഇത്..?”
“സോറി..”
“അത്തരത്തിലൊന്നും ഏട്ടൻ വെറുതെ ചിന്തിക്കേണ്ട അതും ഈ അവസ്ഥയിൽ. എന്നെ ആരും ഒന്നും ചെയ്യില്ല..”
“സഹായങ്ങൾ ചെയ്ത് തന്ന് നി പറഞ്ഞത് പോലെ അയാൾ നമ്മളെ അടിമകളെ പോലെയാക്കുമോ..?”
“അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അങ്ങനെ അല്ലേ.. ഇപ്പൊ കഴിച്ചതും നമ്മള് സമ്പാദിച്ചതാണോ..? ഞാൻ ഏട്ടനോട് ഒരായിരം തവണ ഇതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചതല്ലേ..!”
“ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.. നിന്നെയൊർത്താ എനിക്ക് പേടി..”
“നന്നായിട്ടുണ്ട്.. ഏട്ടനിപ്പോ ഈ അപകടം പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനൊരു പേടി പോയിട്ട് ചിന്ത കൂടി വരില്ല..”
പ്രസാദ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. കാരണം അതിനുള്ളിലുള്ള സത്യത്തെ അവളുടെ മുന്നിൽ സമ്മതിക്കാനൊരു മടി.