മാധവൻ അൽപം ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“മതി നിർത്ത്..”
അയാളുടെ വാക്കുകൾ തീർത്തും അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. മാധവന് നല്ല ദേഷ്യം വന്നു.
“നീയെന്ത് കാര്യത്തിനാണ് ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം കാണിച്ചു നടക്കുന്നത്.. ഞാനൊന്ന് ഉമ്മ വച്ചതിനോ..?”
ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടയാൾ പുറകെ വന്നപ്പോൾ അശ്വതി ഞെട്ടിപ്പോയി. പ്രസാദ് കിടക്കുന്ന മുറി തുറന്നിട്ടുമാണുള്ളത്. ദയനീയമായി അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“പറയ്…!!!”
“പ്ലീസ്.. ഒന്ന് മെല്ലെ സംസാരിക്ക്.. പ്രസാദേട്ടൻ കേൾക്കും..”
“കേൾക്കട്ടെ.. അവനെക്കൊണ്ട് നിനക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഗുണവുമില്ല. വെറുതെയൊരു ഭർത്താവിന്റെ പദവി അലങ്കരിക്കാൻ എന്തിനാണവൻ..?”
അശ്വതി ആകെ വിളറി. പ്രസാദേട്ടൻ കേൾക്കെ ഇത്തരത്തിലുള്ള നീക്കം അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
“പ്ലീസ് ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം..”
മുറിയിലേക്കും മാധവനെയും നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ കെഞ്ചി.
“വേണ്ട.. നിനക്ക് എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം മാറ്റണം. കുടിച്ച് കാല് പൊട്ടിച്ച നിന്റെ ഭർത്താവിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചതും മോള് സ്കൂളിൽ പോകുന്നതുമൊക്കെ എന്റെ പണം കൊണ്ടാണ്. നിങ്ങൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നത് പോലും. അത്കൊണ്ട് നിന്നെയെനിക്ക് ഉമ്മ വെക്കാം എന്തു ചെയ്യാം…മനസ്സിലായോ..?”
പറഞ്ഞ് നിർത്തി ദേഷ്യത്തോടെ അയാൾ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ആ നിമിഷത്തിൽ പകച്ചു പോയിരുന്നു അവൾ. തുറന്നു കിടക്കുന്ന മുറി നോക്കി കണ്ണിൽ വെള്ളം വന്നു. പതിയെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നീങ്ങി. ദയനീയമായി പ്രസാദും വാതിൽക്കൽ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്. അത് കണ്ട് അവളുടെ നെഞ്ചിടറി.
“ഏട്ടാ…”
ഇടർച്ചയോടെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവന് നേരെ കട്ടിലിനു താഴെ വന്നിരുന്നു.
“ഏട്ടാ..”
അവൻ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.
“മാധവേട്ടൻ നിന്നോട് മോശമായി പെരുമാറുന്നുണ്ടല്ലേ..”
“ഞാൻ ആവുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞതല്ലേ.. ഇവിടുന്ന് മാറാമെന്ന്. ഏട്ടൻ കുടിയിലേക്ക് പോകരുതെന്ന്…”
അശ്വതി എങ്ങലോട് കൂടി ചോദിക്കുകയാണ്. പ്രസാദിന് ഉത്തരമുണ്ടായില്ല. കണ്ണുകൾക്കരികിലേക്ക് വെള്ളം ഊറി വന്നു.
“ഇങ്ങനെയൊക്കെയാവുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല…”
പ്രസാദ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നിമിഷങ്ങൾ ചടുലതയിൽ തന്നെ നീങ്ങി. മാധവൻഎന്താണ് അവളോട് കാട്ടിയതെന്ന് ചോദിക്കാനും മടി തോന്നി. വേറൊരാണ് തന്റെ ഭാര്യയെ കയറിപിടിച്ച് ഉമ്മ വച്ചു എന്നൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ ഏത് ഭർത്താവിനാണ് സഹിക്കുക. പക്ഷെ പ്രസാദിനിവിടെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. കഴിയില്ല..!!
മാധവന്റെയുള്ളിൽ പിരിമുറുക്കമായിരുന്നു. അശ്വതിയൊരു കിട്ടാക്കനിയായി മാറുമോ എന്ന പേടി അയാളിൽ ഭ്രാന്തമായി മാറുകയാണ്. ഒരു നിമിഷം റേപ്പ് ചെയ്താലോ എന്ന് വരെ തോന്നി. വേറൊരു വഴിയും തെളിയുന്നില്ല.
അതേ നാണയത്തിന്റെ മറു വശം പോലെ ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ പോലും അശ്വതി അയാളുടെ മുന്നിൽ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷെ അത് കൂടുതൽ പ്രതിസന്ധികളിലേക്ക് വഴിയൊരുക്കി. പ്രസാദിന്റെ മരുന്നുകൾ തീർന്നു തുടങ്ങി. മാധവൻ സാധനങ്ങളൊന്നും കൊണ്ടു വരാത്തത് കൊണ്ട് ഭക്ഷണങ്ങളും മുട്ടി തുടങ്ങി. വല്ലാത്തൊരു അകക്കയത്തിൽ മുങ്ങവേ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല അശ്വതിക്ക്.
നിത്യ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് വീണ്ടും പല പല ചിന്തകൾ വന്നു. സഹന ശക്തി കുറഞ്ഞ് വരികയാണ്. മാധവന് മുന്നിൽ അല്പം അയഞ്ഞു കൊടുത്താലോ എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ നെഞ്ച് കിടന്ന് ഉൾക്കിടിലം കൊള്ളുകയാണ്.
എല്ലാം മാധവന്റെ കളിയായിരുന്നു. ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്നറിയാം. പക്ഷെ ആവിശ്യങ്ങൾ വരുമ്പോഴേ അവളെ വീണ്ടും കെണിയിൽ പെടുത്താനാകു. കാരണം അവളെ നേടാൻ എന്ത് തറ വേലയും കാണിക്കാൻ മാധവൻ ഒരുങ്ങി തുടങ്ങി. സ്നേഹത്തിലും യുദ്ധത്തിലും നിയമങ്ങളൊന്നുമില്ലല്ലോ.. ചിലപ്പോ കാമത്തിലും. അതയാളുടെ സിദ്ധാന്തം. പക്ഷെ പട്ടിണിയാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഇത്ര ദിവസമായി അവൾ തന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിലാണ് അയാൾക്കിപ്പോ ടെൻഷൻ. അത്കൊണ്ട് വീണ്ടും കളം മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചു.