കടുത്ത നിരാശയിലും മാധവൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു അവളെ. കൂർത്ത മുലക്കണ്ണുകൾ കാണിച്ചു കൊണ്ട്, അൽപം തൂങ്ങി മുട്ടിയിരുമ്മുന്ന കൊഴുത്ത മുലകൾ കുലുങ്ങുകയാണ്. അതിന്റെ വീതിയാണെങ്കിൽ കൈത്തുടകളോളമുണ്ട്. പെണ്ണിന്റെ നഗ്നതയ്ക്ക് ഒരു ഭംഗിയുണ്ടെങ്കിൽ അത് അശ്വതിയാണെന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഇടുപ്പിലും വയറിലും മാംസ മുറ്റിയ കൊഴുപ്പ്. വട്ടത്തിൽ അല്പം നീണ്ട ആഴമുള്ള പൊക്കിൾ ചുഴിയും കൂടെയാകുമ്പോൾ അവളുടെ തുടുത്ത മേനിക്ക് സൗന്ദര്യം അനിർവചനീയമായിരുന്നു.
കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ വെള്ളം തുടക്കാൻ നിൽക്കാതെ അശ്വതി വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പരതുകയാണ്. അഴിച്ചെറിഞ്ഞ നിലയിൽ തറയിൽ കിടന്ന ബ്ലൗസ് കുനിഞ്ഞെടുത്തു. ഹൊ അപ്പോഴുണ്ടായ മുലകളുടെ കുലുക്കം. അസാധ്യം..!
വീണ്ടും ചിന്നുമോളുടെ വിളി വന്നപ്പോൾ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ കാണാതെ അവൾ ഏങ്ങി തുടങ്ങി.
“എന്റെ.. എന്റെ ബ്രായെവിടെ..?”
അശ്വതിയുടെ ദയനീയമായ ചോദ്യത്തിൽ മാധവനും അൽപം അലിവ് തോന്നി. മേനിയാസ്വാദനം വിട്ട് അവളെ സഹായിക്കാൻ വേണ്ടി എഴുന്നേറ്റു.
“കരയാതെ നോക്കശ്വതി…”
ബ്രായും പാന്റീസും പുതപ്പിടയിൽ പെട്ട് പോയത് കൊണ്ട് എവിടെ നോക്കിയിട്ടും കണ്ടില്ല.
“തല്ക്കാലം ബ്ലൗസ് എടുത്തിട്ട് ഇങ്ങനെ പോ.. ചിന്നുമോളല്ലേ.. അവൾക്കൊന്നും മനസിലാകില്ല..സാരിയൊക്കെ ചുറ്റാൻ നിന്നാൽ വൈകും..”
മാധവൻ പറഞ്ഞതിനോട് ഒട്ടും യോജിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും സാഹചര്യവും ചിന്നു മോളെയും ഓർത്ത് അവൾക്ക് നഗ്നമായ ദേഹത്ത് ബ്ലൗസ് എടുത്തിടേണ്ടി വന്നു. ഹുക്കുകൾ അടുപ്പിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ നോട്ടം തിങ്ങിയമർന്ന മുലകളിലേക്കായിരുന്നു. കറുത്ത വട്ടങ്ങളും തുറിച്ച മുലക്കണ്ണുകളും എല്ലാം പുറത്തേക്ക് കാണാം.
മാദക സൗന്ദര്യത്തിന്റെ രാജ്ഞ്ഞിയായ പെണ്ണ്..!
“മ്മ് ചെല്ല്..”
നിരാശ ചൊവയോടെയാണെങ്കിലും അയാൾ അവളെ പറഞ്ഞയക്കാൻ നിന്നു.
“മുടി കെട്ടിയിട്ട് പൊ പെണ്ണേ.. കണ്ണുകൾ തുടക്ക്..”
മാധവന്റെ നിർദേശങ്ങൾ വേഗത്തിലായിരുന്നു. അവളുടെ ഉപബോധ മനസ്സിൽ അയാളുടെ വാക്കുകൾ ശെരിയാണെന്ന് തോന്നി.
മുഖം തുടച്ച് കൈകൾ ഉയർത്തി മുടി ഒന്നഴിച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ടവൾ ഡോർ തുറക്കാൻ നടന്നു. പാന്റിയും ബ്രായുമില്ലാതെ അവളുടെ സൗന്ദര്യക്കുടങ്ങളുടെ കുലുക്കം,ആ രംഗം കണ്ട് അയാൾക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാനായില്ല.
“ഒരു മിനുട്ട്..”
അവളുടെ ഇരു ചുമലിൽ നിന്ന് വണ്ണമുള്ള കൈത്തുടകളിലേക്ക് തടവി പിടിച്ചു കൊണ്ട് നിർത്തിച്ചു.
“ബാക്കി വസ്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ എടുത്തു വെക്കാം.. മോളെ ഉറക്കിയിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരണം.”
“ഒന്ന് മാറ്..”
കേട്ട ഭാവം വെക്കാതെ അവളയാളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു മാറ്റി. വാതിൽ തുറന്ന് മകളെ കാണാനുള്ള വെപ്രാളമായിരുന്നു അശ്വതിക്ക്. മാധവന്റെ കണ്ണുകളാണെങ്കിൽ അവളുടെ പിന്നിലും. വിരിഞ്ഞ കുണ്ടി പന്തുകളുടെ വിടവിലേക്ക് കയറി നിൽക്കുന്ന നനഞ്ഞ പാവാടയുടെ നേരിയ തുണി..!
വാതിൽ തുറന്നതും മാധവൻ ഒരു വശത്തേക്ക് മാറി നിന്നു. ചിന്നുമോളുടെ കരച്ചിൽ കേൾക്കാം. വാതിലടഞ്ഞു.
ചിന്നുമോളെ കണ്ടപ്പോൾ അശ്വതിക്ക് എ ന്തെന്നില്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി. ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മുട്ടിലിരുന്നു കൊണ്ട് മാറിലേക്ക് പുണർന്നു.
“അമ്മേടെ മോളെന്തിനാ കരയുന്നെ..ങ്ങേ.. അമ്മയിവിടില്ലേ…”
അശ്വതി കൊച്ചിനെ വാരിയെടുത്തു. അമ്മയെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ ചിന്നുമോളുടെ കരച്ചിൽ മാറി പിതുക്കമായി.
“കരയണ്ടാട്ടോ.. അമ്മ വന്നില്ലേ..”
“അമ്മ.. അമ്മയെവിടെ പോയെ..?”
“എവിടെയും പോയില്ലല്ലോ.. മോൾടെ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായില്ലേ..?”
“എൻറെ ഉറക്കം ഞട്ടിയപ്പോ കണ്ടില്ലല്ലോ..”
“അതോ.. അമ്മയോന്ന് മേല് കഴുകാൻ പോയതാ.. അമ്മേടെ ഡ്രെസ്സൊക്കെ കണ്ടില്ലേ..”
“മ്മ്..”
“കരയണ്ടാട്ടോ..”
“മ്മ്..”
“എങ്കി നമുക്ക് ഉറങ്ങാം..?”
അശ്വതി കൊച്ചിനേം കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
“മോൾടെ ശബ്ദം കേട്ട് അച്ഛൻ എണീറ്റിരുന്നോ..?”
“ഇല്ല.. അച്ഛൻ നല്ല ഉറക്കാ..”
ആ നിഷ്കളങ്ക വാക്കുകളിൽ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി. മുറിയിൽ കയറി ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്യാൻ നിന്നില്ല. അവൾ കൊച്ചിനെ ബെഡിൽ കിടത്തി അരികിൽ കിടന്നു. മുടിയിഴയിൽ തഴുകി കൊടുത്ത് കുറച്ചു സമയം നീങ്ങുമ്പോഴേക്കും ചിന്നു മോൾ ഉറക്കം പിടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.