അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം – 2 17അടിപൊളി 

“ഞാൻ ഉച്ചക്കേക്ക് വേണ്ടി എന്തേലും ഉണ്ടാക്കട്ടെ.. ഏട്ടൻ കിടന്നോളു..”

“മ്മ്..”

റൂമിനു പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന അശ്വതിയുടെ ചിന്തകൾ പ്രസാദിനെക്കാളും അസ്സഹനീയമായിരുന്നു. ദുർബല നിമിഷത്തിൽ ഭർത്താവിനെ ചതിക്കേണ്ടി വന്നു. എന്നിട്ടും അത് മറച്ചു വച്ച് കള്ളങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു. ഇതിനു മാപ്പുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം വ്യക്തം. മാധവന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന്..!!

സമയം വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ചിന്നുമോൾ സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞു വന്നു. അവൾക്ക് വേണ്ടുന്ന പഠന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞും പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തും സമയം നീങ്ങി. രാത്രിയിലേക്ക് വേണ്ടുന്ന പാചകവും പണികളുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അശ്വതി എല്ലാർക്കും ഭക്ഷണം കൊടുത്തു. ഇളയ കൊച്ചിന് പാല് കൊടുത്തുറക്കിയെങ്കിലും കുടിക്കാൻ ഒട്ടും താല്പര്യം കാണിക്കാത്ത രീതിയാണ് ഇപ്പൊ.

രാത്രിയോടടുക്കുമ്പോൾ നിറഞ്ഞ മുലകളുമായി പാത്രങ്ങൾ കഴുകാൻ വേണ്ടി അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു. മണിക്കൂറുകൾ കൊണ്ട് നിറയുന്നതിൽ ഈയടുത്തായി മുലകൾക്ക്‌ വേദന അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചിന്നുമോൾക്കും ഇതേ അവസ്ഥയായിരുന്നു. കുടിക്കാൻ വിമുഖത കാട്ടി തുടങ്ങിയ സമയം സ്വയം പിഴിഞ്ഞു കളയുകയായിരുന്നു പണി. പ്രസാദ് വല്ലപ്പോഴുമൊന്ന് സഹായിച്ചാലായി. അവൾക്കതിൽ പരിഭവം ഒന്നുമുണ്ടായിട്ടല്ല. കഷ്ടപ്പാടിനിടയിൽ അതിനെവിടെയാ നേരം..!

അല്ല.. ഇതിപ്പോ എന്തിനാ ഇങ്ങനൊരു ചിന്തയെന്നായി അടുത്ത ചിന്ത. മുൻപ് ആശുപത്രി റൂമിൽ വച്ചുണ്ടായ ചിന്തകൾ പോലെ. അതിലേതോ ഒരു നിമിഷം മാധവനുമായി ഉണ്ടായ രതി നിമിഷങ്ങൾ അലകൾ പോലെ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരമ്പിയെത്തി. മറക്കാനാവാത്തത് അയാൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകകളായിരുന്നു.

“നിനക്കുമറിയാം അശ്വതി. എന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് മോശമായ രീതികളെ ഉണ്ടാവു എന്ന്. എപ്പഴേലും എനിക്ക് വേണ്ടി കിടന്നു തരേണ്ടി വരുമെന്നും നിനക്കറിയാം. നീയൊരു കഴപ്പി തന്നെയാണ്.. പതിവ്രതയായ കഴപ്പി..!!”

“എനിക്ക് വേണ്ടി സാരി ഉടുത്തു വന്നവളല്ലേ നീ. എനിക്ക് വേണ്ടി ബ്ലൗസ് തയപ്പിക്കാൻ സമ്മതിച്ചവളല്ലേ നീ. ഭർത്താവ് ഒരു പോങ്ങനായത് കൊണ്ട് ഞാനല്ലേ നിന്റെ ആവിശ്യങ്ങളെല്ലാം നിറവേറ്റിയത്. നിനക്കറിയാം ഞാൻ നിന്നെ നന്നായി ഇഷ്ടപെടുന്നുണ്ടെന്ന്, മോഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്. ബോധത്തിലേക്ക് വന്നിട്ടും ദുർബല എതിർപ്പുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ച് നീ എനിക്ക് കിടന്നു തന്നത് തന്നെയാണ്. എനിക്കറിയാം..”

ഓർക്കുമ്പോൾ അശ്വതിക്ക് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ. ഭർത്താവിനെ അപമാനിച്ചത് ഇത്തവണ അവളുടെ മനസിൽ സങ്കടമുണ്ടാക്കിയില്ല. മനസ്സിൽ ഒരു രൂപമാറ്റം ഉണ്ടാവുന്നതിന്റെ പേടിയാണിപ്പോൾ. അതിന്റെ കാരണം ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരെത്തും പിടിയുമില്ല. ഇതേ ചിന്തകൾ തന്നെയായിരുന്നു രാവിലെയും. മാധവന്റെ കൈകൾ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പുണരും വരെ. പക്ഷെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നീക്കം അയാൾക്ക് ഒരടി സമ്മാനിച്ചു.

ഈശ്വരാ.. അവളുള്ളുരുകി വിളിച്ചു. ചിന്തകളൊക്കെ പരമാവധി അകറ്റി പത്രങ്ങൾ കഴുകി കഴിഞ്ഞ് മുലകൾ പിഴിയാൻ അടുക്കള ഭാഗത്തുള്ള ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറുമ്പോഴാണ് എല്ലാത്തിനും അതീതമായി മാധവന്റെ വരവ്. കോളിങ് ബെൽ കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് നടുങ്ങി. കേറിയ പടി ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി മുന്താണി തലപ്പ് വലിച്ച് ചുമലിലൂടെയിട്ട് അവൾ വാതിൽ തുറക്കാൻ നടന്നു. ആ സമയം മുൻപിൽ ചിന്നുമോൾ എത്തിയിരുന്നു.

“അമ്മേ..”

“ഓ… അമ്മേടെ പൊന്ന് കിടന്നില്ലേ..?”

“ഇല്ല.. അമ്മയും വാ..”

“അമ്മയിപ്പോ വരാട്ടോ.. അങ്കിളിനു വാതിൽ തുറന്ന് കൊടുക്കട്ടെ..”

“മ്മ്..”

“മോള് ചെന്ന് വാവേനെ നോക്ക്.. അവൻ ചിലപ്പോ ഉണരും..”

“ആ..”

ഉറക്ക ചടവോടെ ചിന്നുമോള് മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവൾ നേരെ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. മുൻപിലൊരു ഭാര്യയുടെ സാനിധ്യം പോലെ അശ്വതിയെ കാണുമ്പോൾ മാധവന് വല്ലാത്ത സന്തോഷമായിരുന്നു. അയാളുടെ ചിരിക്ക് മറുപടിയായി പ്രസാദിക്കാൻ അവൾക്ക് മടി തോന്നി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *