ഇളയ കൊച്ചിന് രണ്ടു മുലകളും മാറി മാറി കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് അവൾ ബ്രേസിയർ കയറ്റി ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഇടാൻ തുടങ്ങി. ആ കാഴ്ച്ച പ്രസാദിന്റെ മനസ്സിൽ തീയുരുക്കുകയായിരുന്നു. യൗവന യുക്തയായ ഭാര്യയുടെ പാരമ്യത്തിലെത്തിയ അവയവ ഭംഗി..! കാണുന്ന ഏതൊരാണിനും ആഗ്രഹം തോന്നുന്ന സുന്ദരിയായ പെണ്ണ്. മാധവന് ഇവളോട് അങ്ങനെ ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ ചുമ്മാ അങ്ങ് വിടുമോ.. എല്ലാത്തിനും കാരണം ഞാനൊരൊറ്റയാളാണ്. അയാൾ ഇവളെ എന്ത് ചെയ്താലും ഒന്ന് കാണാനോ പ്രതികരിക്കാനോ കഴിയാത്ത ദീനമായ അവസ്ഥ..!
നേരെ നോക്കി കിടന്ന പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം പൊടിഞ്ഞ് അരികുകൾ നനഞ്ഞു. കുഞ്ഞിനെ കിടത്തിയുറക്കുന്ന നേരം അവളവനെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവന്റെ സങ്കടവും കണ്ടില്ല. അശ്വതി നിവരുന്നത് കണ്ട് കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കാലനക്കാതെ അവൻ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.
അശ്വതി നേരെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. കുഞ്ഞിപ്പോ നേരാവണ്ണം പാല് കുടിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. സ്വയം പിഴിഞ്ഞു കളയേണ്ടി വരുമ്പോ വല്ലാത്ത വേദനയും. പക്ഷെ ഈ നീറുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഇതിന്റെ വേദനയൊക്കെയെന്ത്..!!
അത്യാവശ്യം പാല് പിഴിഞ്ഞു കളഞ്ഞ ശേഷം അവൾ ബാത്റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി.
“ഏട്ടാ.. ഞാൻ അയാളെ വിളിച്ച് ഭക്ഷണം കൊടുത്തിട്ട് വരാം.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ട് വരും..”
“ആ പോയിട്ട് വാ..”
“പൈസക്ക് ചോദിക്കാമല്ലേ..?”
അവനൊരു ഉത്തരമുണ്ടായില്ല.
“ഏട്ടാ..”
“മ്മ്..”
പ്രസാദിന്റെ മൂളൽ മാത്രം കേട്ട് അവൾക്കൊരു പന്തി തോന്നിയില്ല. ചിലപ്പോ ഉറങ്ങി തുടങ്ങുവാണെന്ന് കരുതി റൂമിലെ ലൈറ്റ് അണച്ച് പുറത്തിറങ്ങി. റൂമിന്റെ വാതിൽ മുഴുവനായി ചാരി വച്ചു. എന്തിനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ പിടികിട്ടിയില്ല. നെഞ്ചിടറി കിടക്കുന്ന പ്രസാദിന്റെ വിഷമവും ഒരു വേള മനസിലായില്ല.
മാധവന്റെ കാലു പിടിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും തന്നോടുള്ള മോശം സമീപനം മാറ്റിയെടുക്കണമെന്ന് അശ്വതി ചിന്തിച്ചു. കാരണം അയാള് മാത്രമേയുള്ളു ഇപ്പൊ എല്ലാവർക്കും ഒരു തുണ. അധികം പിണക്കി നിർത്തുന്നതും ബുദ്ധിയല്ല. പക്ഷെ തന്നോടുള്ള ഇഷ്ടമൊന്നും അയാൾ മാറ്റാൻ പോണില്ലെന്ന് അവൾക്ക് നൂറ് ശതമാനം അറിയാം. ഇനി ഒരു വേള കയ്യിലും തോളിലും പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും അല്പമൊന്ന് അയഞ്ഞു കൊടുത്തേക്കാം. അയാൾക്ക് അതൊക്കെ മതിയാകും. അതിൽ കൂടുതലൊന്നും ഉണ്ടാവാതെ രക്ഷിക്കണേ ഈശ്വരാ.. അവൾ താലി ചരടിൽ മുത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു.
അവസാനത്തെ ഫോൺ വിളിയും കഴിഞ്ഞ് മാധവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അശ്വതിയുടെ കാൽപെരുമാറ്റം, വാതിൽക്കൽ.
പാദങ്ങൾ മുതൽ അവളുടെ മേനിയാകെ അയാൾ കണ്ണുഴിഞ്ഞു നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ വളരെ നേർവസായി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മാധവന്റെ ചിരിയും.
“ഇങ്ങ് വാ അശ്വതി..”
അയാൾ അവളെ മാടി.
“ഭക്ഷണം ആയിട്ടുണ്ട്.”
ചെറുതായി പേടി തോന്നിയ അശ്വതി അനങ്ങാതെ നിന്ന് വിക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“അതൊക്കെ കഴിക്കാം.. നീ ഒന്ന് ഇങ്ങ് വന്നേ..”
“വേണ്ട.. നിങ്ങൾ കഴിക്കാൻ വരൂ..”
“അവരൊക്കെ കഴിച്ചോ.?”
“ഉം..”
“ഉറങ്ങിയോ..?”
“കിടന്നു..”
“നീയൊന്ന് ഇങ്ങ് വന്നേ.. പറയട്ടെ..”
നിർബന്ധനയിൽ വളരെ ആദ്യമായി അവൾ അയാളുടെ മുറിയിലേക്ക് കാലെടുത്തു വച്ചു. പക്ഷെ അടുത്തേക്ക് പോകാതെ മേശയുടെ വശത്തായി ഒതുങ്ങി.
“നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം.. നിനക്ക് എന്തോ എന്നോട് പറയാനുണ്ട്.. ഇങ്ങ് വന്നോളൂ അശ്വതി.. പേടിക്കേണ്ട..”
“അത്..”
“ഇതാണ് നിന്റെ പ്രശ്നം.. എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ..?
ശരിയാണ്, ഒന്ന് രണ്ടു തവണ ഞാൻ നിന്നോട് വളരെ മോശമായി പെരുമാറിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ കാരണവും അതിന്റെ പേരിൽ നിന്നോട് ക്ഷമയും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ നീ പേടിക്കേണ്ട.. നീ സംസാരിക്കുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ടം.. അത് ദേഷ്യമായിട്ടാണെങ്കിൽ കൂടി..”
“പ്രസാദേട്ടന് കുറച്ച് മരുന്നുകൾ വാങ്ങാനുണ്ട്.”
“ഹൊ.. അതാണോ..?? അതൊക്കെ വാങ്ങാം..”