“എന്താ അശ്വതി ഒന്ന് ചിരിച്ചൂടെ..?”
അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ വഴി മാറി കൊടുത്തു.
“ഇന്നാ മരുന്ന്..”
അവളത് വാങ്ങി.
“അല്ല പ്രസാദിനെ ചെക്കപ്പിന് കൊണ്ടു പോകണ്ടേ..?”
“മ്മ്..”
“എപ്പഴാ..?”
“അത് ഞായറാഴ്ച്ച..”
അവൾ വിക്കി പറഞ്ഞു.
“മ്മ്..ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ എല്ലാരും..?”
“മ്മ്..”
“ശെരി നി ചെന്ന് എനിക്കെടുത്തു വെക്ക്.. ഞാൻ കുളിച്ചിട്ട് വരാം..”
കയ്യിലെല്പിച്ചു കൊടുത്ത മരുന്നുമായി അശ്വതി റൂമിലേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു മാധവൻ.
കുണ്ണയിലൊരു തുടിപ്പ്..!
അവൾക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയ സമ്മാനപൊതിയുമായി മാധവൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
മാധവന് ഭക്ഷണം എടുത്ത് വച്ച് റൂമിലേക്ക് പോകാമെന്നായിരുന്നു അശ്വതിയുടെ പ്ലാൻ. പക്ഷെ അതെനി ഒരു പുകിലായി മാറുമോ എന്ന് പേടിച്ച് അയാൾ വരാൻ വേണ്ടി കാത്തു. പക്ഷെ സമയം വൈകുന്നതോർത്ത് അവൾ റൂമിലേക്ക് വന്നു. ആരും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.
“ഏട്ടാ..”
“എന്തായെടി..? മാധവേട്ടൻ കഴിച്ചോ..?”
“ഇല്ല.. കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നില്ല..”
“ഒഹ്..”
“ഏട്ടൻ ഉറങ്ങിക്കോളൂ. ഞാൻ അയാൾക്ക് വിളമ്പി കൊടുത്തപാടും വരാം..”
“അത് സാരമില്ല.. നി കിടന്നോ..”
അവൾക്കപ്പോ ഒരു വിമ്മിഷ്ടം തോന്നി. ഒപ്പം പേടിയും. എന്തായാലും അയാളെങ്ങനെ സമരസപ്പെടാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. ആ കാര്യം എങ്ങനെ പ്രസാദിനോട് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയും..?
തല്ക്കാലം ഭർത്താവിനെ അനുസരിക്കുക തന്നെ.
ലൈറ്റ് അണച്ച് അശ്വതി മക്കളോടൊപ്പം കിടന്നു. ചിന്നുമോളുടെ അനക്കങ്ങൾ കണ്ട് അവൾ ചിന്നുവിന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി കൊടുത്തു കൊണ്ട് കിടന്നു. മോളെങ്കിലും സുഖമായി ഉറങ്ങട്ടെ..
പ്രസാദ് ശ്രദ്ധിച്ചത് അശ്വതിയുടെ മുഖത്തെ സങ്കോചമായിരുന്നു. മാധവേട്ടന് വിളമ്പി കൊടുക്കാൻ തന്റെ ഭാര്യക്ക് ഇഷ്ടം വന്നു തുടങ്ങിയോ എന്നുള്ള സംശയ ചിന്ത.
അഞ്ചു മിനുട്ട് നീങ്ങിയില്ല. വാതിലിനു പുറത്ത് കൊട്ടുകളും അശ്വതിയെന്ന ഗാഭീര്യമാർന്ന വിളികളും മുഴങ്ങി. അശ്വതി പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. പ്രസാദും കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്ത് അശ്വതി പ്രസാദിനെ നോക്കുകയാണ്. അവന് വാക്കുകളില്ലായിരുന്നു.
വീണ്ടും വിളികൾ ഉയർന്ന സമയം വാതിൽ തുറക്കേണ്ടി വന്നു. വെള്ള ബനിയനും മുണ്ടുമുടുത്ത അജാനബാഹുവായ മാധവൻ മുന്നിൽ.
“നീയെന്തേടി വിളമ്പി തരാതെ പോയത്..??”
ചോദ്യത്തിനിടക്ക് അയാളൊന്ന് പ്രസാദിനെയും നോക്കി. തനിക്ക് ഒറ്റക്കെടുത്തു കഴിച്ചാലെന്താ എന്ന് ചോദിക്കാൻ പ്രസാദിന് നാവ് പൊന്തിയില്ല. ഇടയിൽ പെട്ട അശ്വതിയുടെ മുഖം ദയനീയമായിരുന്നു.
“വന്നേ.. വന്നേ…”
അയാളുടെ ആഹ്വാനം കേട്ട് ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ അവൾ വീണ്ടും പ്രസാദിനെ നോക്കി.
“മാധവേട്ടാ.. ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒറ്റക്ക് ചെയ്യാവുന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ..”
പ്രസാദ് പതിയെ ഒന്ന് സംസാരിച്ചു നോക്കി.
ആഹ ആള് തല പൊന്തിച്ചു തുടങ്ങിയല്ലോ എന്ന ഭാവമായിരുന്നു മാധവന്. കൂടാതെ തന്റെ പൈസക്ക് കാല് ചികൽസിച്ചിട്ട് എന്നോട് വർത്താനം പറയുന്നോ എന്ന് ഭാവവും.
“അല്ല പ്രസാദേ.. വീട്ടിലൊരു പെണ്ണുണ്ടായിട്ട് വിളമ്പി തന്ന് കഴിക്കാതെ എങ്ങനെയാ.. അതിനൊക്കെ കൂടിയല്ലേ ഞാൻ നിങ്ങളെ താഴേക്ക് മാറ്റിയത്..”
മാധവന്റെ സംസാര രീതി അവനെ ചെറുതായി പേടിപ്പിച്ചു.
“വിളമ്പി തന്നിട്ട് ഇവൾ വരും. നി കിടക്ക് പ്രസാദേ..”
ഇത്തവണ അശ്വതിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിട്ടായിരുന്നു അയാളുടെ സംസാരം. ധൈര്യത്തോടെയുള്ള ആ നീക്കത്തിൽ ഇരുവരും പകച്ചു.
“വാ അശ്വതി..”
അയാളവളെ പുറത്തേക്ക് വരാൻ കൈയിൽ പിടിച്ച് നിർബന്ധിച്ചു. ആ രംഗം കണ്ട് പ്രസാദിന്റെ നെഞ്ച് പിടയുവാരുന്നു.
ഡിനിംഗ് ചെയറിലിരുന്ന മാധവന് അശ്വതി ഭക്ഷണ വിളമ്പി കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണുകളിൽ നേർത്തതായി വെള്ളം പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അയാളത് കാര്യമാക്കിയില്ല. അല്ലെങ്കിലും ഇത് തന്നെയല്ലേ പെണ്ണിന്റെ സ്ഥായി ഭാവം.
“അശ്വതി.. നിനക്കൊരു സാധനം വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട് ഞാൻ..”
അവളുടെ മുഖഭാവം വകവെക്കാതെ പുഞ്ചിരിയോടെ മാധവൻ പറഞ്ഞു.
“കണ്ടാൽ നി ഞെട്ടും..”