അർദ്ധപ്രാണസഖി – 1

Ardhapranasakhi | Author : Lee Child

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ പരിചയപ്പെടുന്ന പല മനുഷ്യരും ഓരോ ടേണിങ് പോയിന്റ് ആയിരിക്കും.

 

 

 

ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മൾട്ടിനാഷണൽ ഓഫീസിന്റെ എയർ കണ്ടീഷൻ ചെയ്ത തണുപ്പിലും അർജുൻ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള ക്യൂബിക്കിളുകളിൽ കീബോർഡുകളുടെ ശബ്ദം നിലച്ചു. എല്ലാവരും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ സീനിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.

 

 

 

​അനന്യ തന്റെ ക്യാബിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് അർജുന്റെ ഡെസ്കിലേക്ക് ആ ഫയൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

​

​അനന്യ: (ശബ്ദം ഉയർത്തി) “അർജുൻ, നീ ഇവിടെ ജോലിക്ക് വരുന്നത് വെറുതെ നേരം പോക്കിനാണോ? ആറ് മാസമായി നീ ഈ ടീമിന്റെ ഭാഗമായിട്ട്. എന്നിട്ടും ഒരു ഡോക്യുമെന്റേഷനിൽ വരാൻ പാടില്ലാത്ത ഇത്രയും സില്ലി മിസ്റ്റേക്ക്സ് വരുത്താൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുന്നു? സ്പെല്ലിംഗ് ചെക്ക് ചെയ്യാൻ പോലും നിനക്ക് സമയമില്ലേ?”

 

 

 

​അർജുൻ തല കുനിച്ചു നിന്നു. അവൻ ചെയ്തത് ചെറിയൊരു തെറ്റായിരുന്നു, പക്ഷേ അനന്യയുടെ മൂഡ് ഇന്ന് ശരിയല്ലെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.

 

 

 

​അനന്യ: “നോക്ക്, നിന്റെ ഈ അശ്രദ്ധ കാരണം ക്ലയന്റിന് മുന്നിൽ മറുപടി പറയേണ്ടി വരുന്നത് ഞാനാണ്. നിനക്ക് നിന്റെ ‘പാസ്റ്റ്’ ഓർത്ത് ഇരിക്കാനാണ് താല്പര്യമെങ്കിൽ അത് വീട്ടിൽ മതി. ഓഫീസിൽ എനിക്ക് വർക്ക് വേണം. ഇത് ഇപ്പോൾ തന്നെ റീ-റൈറ്റ് ചെയ്യണം. ഇന്ന് രാത്രി ഇത് തീർക്കാതെ നീ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കരുത്!”

 

 

 

​അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ക്യാബിനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അർജുൻ സാവധാനം ആ ഫയൽ എടുത്തു. ചുറ്റുമുള്ള ക്യൂബിക്കിളുകളിൽ ചിലർ അവനെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കിയപ്പോൾ, മറ്റു ചിലർ പരിഹാസത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

​അനന്യ തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് പോയതിന് പിന്നാലെ, കഫറ്റീരിയയിൽ വെച്ച് ചില വനിതാ ജീവനക്കാർ ഒത്തുകൂടി. അനന്യയുടെ ഈ പൊട്ടിത്തെറി അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു വലിയ ചർച്ചാവിഷയമാണ്.

 

 

 

 

 

 

​ശ്രുതി: “അനന്യ മാം ഇന്ന് ശരിക്കും അർജുന്റെ കിളി പറത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ പാവം ആകെ ഷോക്കായി നിന്നു.”

 

 

 

​മേഘ്ന: “അതിനൊക്കെ അയാൾക്ക് തന്നെ വട്ടാ. എപ്പോഴും എന്തോ സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് ഇരിപ്പ്. അനന്യ മാം വരുന്നത് പോലും അയാൾ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. അവർക്ക് കൃത്യനിഷ്ഠ നിർബന്ധമാണെന്ന് അയാൾക്ക് അറിയില്ലേ

 

 

 

​പ്രിയ: “പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചോ? മാം ഇത്രയും ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് അർജുനോട് മാത്രമാണ്. മറ്റുള്ളവർ തെറ്റ് ചെയ്താലും അവർ ഇത്രയും ഷൗട്ട് (shout) ചെയ്യാറില്ല. അതിൽ എന്തോ ഒന്നുണ്ട്. ഒന്നുകിൽ അവനെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ല, അല്ലെങ്കിൽ…”

​മേഘ്ന: “അല്ലെങ്കിൽ… അവനെ നന്നാക്കിയെടുക്കാൻ നോക്കുകയാവും. ഈ അഞ്ച് വയസ്സിന്റെ പ്രായക്കൂടുതൽ ഉണ്ടെങ്കിലും അർജുനെ കാണാൻ നല്ല ലുക്ക് ആണെന്ന കാര്യം മാമിന് അറിയാഞ്ഞിട്ടാവില്ലല്ലോ.”

 

 

 

​അവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിരിഞ്ഞു.

​

​രാത്രി എട്ടു മണിയായി. ഓഫീസിലെ ലൈറ്റുകൾ ഓരോന്നായി അണഞ്ഞു തുടങ്ങി. അർജുൻ മാത്രം തന്റെ സിസ്റ്റത്തിന് മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ആ ഡോക്യുമെന്റ് തിരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ അനന്യയുടെ ആ വാക്കുകൾ കനലായി എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

​പെട്ടെന്ന്, തന്റെ ക്യാബിനിൽ നിന്ന് അനന്യ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ബാഗ് തോളിലുണ്ട്. അവൾ അർജുന്റെ ഡെസ്കിന് അരികിൽ വന്നു നിന്നു. പകൽ കണ്ട ആ ദേഷ്യം അവളുടെ മുഖത്തില്ലായിരുന്നു.

 

 

 

​അനന്യ: “അർജുൻ… പണി തീരാറായോ?”

​അർജുൻ തലയുയർത്തി നോക്കിയില്ല. “കഴിഞ്ഞു മാം. ഇപ്പൊ സെന്റ് ചെയ്യാം.”