അനന്യ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. “അർജുൻ, ഇത് കമ്പനിയുടെ സെക്യൂരിറ്റി ഫയർവാൾ ലംഘിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഐടി വിഭാഗം അറിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും പുറത്താകും.”
അർജുൻ: (അനന്യയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “റിസ്ക് എടുക്കാതെ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മാം തന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞത്? എനിക്ക് അക്സസ് വേണം. മാമിന്റെ ക്രെഡൻഷ്യൽസ് ഉപയോഗിച്ചാൽ മാത്രമേ എനിക്ക് മെയിൻ സെർവറിൽ കയറാൻ കഴിയൂ.”
അനന്യ ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു. അർജുന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ കണ്ടത് ഓഫീസിലെ ആ പഴയ കുസൃതിയല്ല, മറിച്ച് എന്തോ ഒന്ന് തകർത്തെറിയാനുള്ള ഒരു വാശിയാണ്. അവൾ തന്റെ ഐഡിയും പാസ്വേഡും ഒരു പേപ്പറിൽ എഴുതി അവന് നൽകി.
അനന്യ: “ഇത് വളരെ കോൺഫിഡൻഷ്യൽ ആണ്. തെളിവുകൾ നമുക്ക് നേരിട്ട് ലഭിക്കില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ പണം എങ്ങോട്ടാണ് ഒഴുകുന്നതെന്ന് നമുക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം. അത് കിട്ടിയാൽ ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”
ഓഫീസ് വിജനമായി. അർജുനും അനന്യയും മാത്രം അവിടെ ബാക്കിയായി. അർജുൻ തന്റെ പ്ലാൻ എക്സിക്യൂട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. കോഡുകൾ ഓരോന്നായി സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു. റിയൽ ടൈം ട്രാക്കിംഗ് വിൻഡോയിൽ കമ്പനിയുടെ ഫണ്ട് ഫ്ലോ ഒരു ഗ്രാഫ് പോലെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് സ്ക്രീനിൽ ഒരു ചുവന്ന വെളിച്ചം മിന്നി. ഒരു വലിയ തുക ‘അൺനോൺ’ എന്ന ടാഗോടെ മൂവ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അർജുൻ: “മാം… നോക്കൂ. സംഗതി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പണം ഐടി വെണ്ടറിലേക്കല്ല പോകുന്നത്. അത് റൂട്ട് ചെയ്യുന്നത് ഒരു പ്രൈവറ്റ് ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിലേക്കാണ്.
അനന്യ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. കുമാറിന്റെയും പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ സ്രാവുകളുടെയും പതനം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
അർജുൻ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് അനന്യയുടെ ഡെസ്കിലേക്ക് തിരിച്ചു വെച്ചു. സ്ക്രീനിൽ കമ്പനിയുടെ ഫണ്ട് മൂവ്മെന്റിന്റെ ഒരു ഡൈനാമിക് മാപ്പ് തെളിഞ്ഞു വന്നു. കേവലം ഒരു തട്ടിപ്പ് എന്നതിലുപരി, സിസ്റ്റത്തിലെ ലൂപ്പഹോളുകളെ (Loopholes) കുമാർ എങ്ങനെയാണ് തനിക്ക് അനുകൂലമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന് അർജുൻ വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അർജുൻ: “മാം, കുമാർ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ‘മിക്രോ-ഫ്രാക്ഷൻ റൂട്ടിംഗ്’ (Micro-fraction routing) എന്ന രീതിയാണ്. നമ്മുടെ ERP സിസ്റ്റത്തിൽ ‘മിസലേനിയസ് എക്സ്പെൻസ്’ (Miscellaneous expense) എന്നൊരു കാറ്റഗറിയുണ്ട്. 50,000 രൂപയിൽ താഴെയുള്ള ട്രാൻസാക്ഷനുകൾക്ക് സീനിയർ മാനേജ്മെന്റിന്റെ സ്പെഷ്യൽ അപ്രൂവൽ വേണ്ട. കുമാർ ചെയ്യുന്നത് ഒരു വലിയ തുകയെ നൂറുകണക്കിന് ചെറിയ തുകകളായി വിഭജിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഒരേ സെക്കൻഡിൽ വ്യത്യസ്ത വെണ്ടർ ഐഡികളിലേക്ക് ഈ പണം പോകും. പേപ്പറിൽ ഇത് വെറും ഓഫീസ് സ്റ്റേഷനറിയോ മെയിന്റനൻസോ ആയി കാണപ്പെടും. പക്ഷേ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ വെണ്ടർ അക്കൗണ്ടുകളെല്ലാം ഒരു സെൻട്രൽ ഷെൽ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് ലിങ്ക് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്.”
അനന്യ ആശ്ചര്യത്തോടെ അത് കേട്ടിരുന്നു. ഇത്രയും കാലം തന്റെ മൂക്കിന് താഴെ നടന്നത് എത്ര കൃത്യമായ പ്ലാനിംഗ് ആണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അർജുൻ: “മാം, ഇപ്പോൾ നമുക്ക് വേണ്ടത് കുമാറിന്റെ കൈയക്ഷരമല്ല, അയാളുടെ ഡിജിറ്റൽ ഫുട്പ്രിന്റ് ആണ്. റിയൽ ടൈം അനാലിസിസ് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു ‘ട്രാക്കർ പിക്സൽ’ (Tracker Pixel) ആ ട്രാൻസാക്ഷനിൽ ഇൻജക്ട് ചെയ്യും. പണം ഏത് ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിൽ ലാൻഡ് ചെയ്താലും, ആ അക്കൗണ്ട് അവസാനമായി ആക്സസ് ചെയ്ത ഐപി അഡ്രസ്സ് നമുക്ക് ലഭിക്കും. ആ ഐപി അഡ്രസ്സ് കുമാറിന്റെ വീട്ടിലെ വൈഫൈ ആണെങ്കിൽ… ഗെയിം ഓവർ!”