”മാം, നോക്കൂ… സിദ്ധാർത്ഥുമായുള്ള കുമാറിന്റെ ചാറ്റുകൾ!” അർജുൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അനന്യ അവനെ നോക്കി അഭിമാനത്തോടെ ചിരിച്ചു. “നമ്മുടെ ഈ കാർ യാത്രകൾ വെറുതെയാകില്ല അർജുൻ.”
ബാംഗ്ലൂരിലെ തിരക്കേറിയ റോഡുകളും മനോഹരമായ പാർക്കുകളും കടന്ന് അവർ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, അവരുടെ ലക്ഷ്യം അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ കിമീറ്ററിലും അവർ കുമാറിന് ചുറ്റും ഒരു ഡിജിറ്റൽ വല നെയ്യുകയായിരുന്നു..
WFH അവസാനിക്കാൻ മൂന്ന് ദിവസമേ ബാക്കിയുള്ളൂ. അർജുൻ കാർ ഔട്ടർ റിംഗ് റോഡിലെ ഒരു മേൽപ്പാലത്തിന് താഴെ നിർത്തി. അവിടെയിരുന്ന് അവൻ കുമാറിന്റെ സെക്യൂരിറ്റി ക്യാമറകൾ (Home Security) ഹാക്ക് ചെയ്തു.
സംഭവം: കുമാറും സിദ്ധാർത്ഥും കുമാറിന്റെ വീട്ടിലിരുന്ന് ചില രേഖകൾ കത്തിക്കുന്ന ദൃശ്യം അർജുൻ ലൈവായി പിടിച്ചെടുത്തു. ഇത് കേവലം ഡിജിറ്റൽ തെളിവല്ല, മറിച്ച് നേരിട്ടുള്ള ക്രിമിനൽ തെളിവായിരുന്നു.
വൈകാരിക നിമിഷം: ആവേശത്തോടെ അർജുൻ അനന്യയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പെട്ടെന്നുള്ള ആ ആവേശത്തിൽ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി നിന്നുപോയി. അനന്യ അവനിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു. “അർജുൻ, നീ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എന്നേ തോറ്റുപോയേനെ,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു…
________________
ബാംഗ്ലൂരിലെ ആഡംബരപൂർണ്ണമായ ഒരു മാൾ. വർക്ക് ഫ്രം ഹോമിന്റെ ബോറടി മാറ്റാൻ അനന്യയാണ് ഷോപ്പിംഗ് എന്ന ഐഡിയ മുന്നോട്ട് വെച്ചത്. വില്ലയിലെ ആ നിഗൂഢമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് മാറി, സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ അവർ മാളിലൂടെ നടന്നു.
അനന്യ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബ്രാൻഡുകളിൽ കയറി ഡ്രസ്സുകൾ നോക്കുന്നു. അർജുൻ അവളുടെ ബാഗുകൾ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൂടെയുണ്ട്.
അനന്യ: “അർജുൻ, ഈ വൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് എങ്ങനെയുണ്ട്? ഇത് എനിക്ക് ചേരുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?
അർജുൻ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “മാം, വൈറ്റ് ഇടണ്ട. യക്ഷികൾക്ക് വൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് ഇടുമ്പോൾ ശരിക്കും ആ ലുക്ക് വരും. നമുക്ക് വല്ല ഡാർക്ക് കളറും നോക്കാം.”
അനന്യ അവനെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്ത സെക്ഷനിലേക്ക് നടന്നു. കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവർ രണ്ടുപേരും സത്യസന്ധമായി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
കയ്യിൽ ഐസ്ക്രീമുമായി അടുത്ത ഷോപ്പിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് അത് സംഭവിച്ചത്.
തിരക്കിനിടയിലൂടെ ഓടി വന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി അർജുന്റെ ദേഹത്ത് വന്ന് ഇടിച്ചു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയൊരു പാർസൽ താഴെ വീണു.
അർജുൻ: “ഓ, സോറി… സാരമില്ല.”
അർജുനും അനന്യയും ഒരേസമയം താഴെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ സാധനങ്ങൾ എടുത്തു നൽകാൻ സഹായിച്ചു. ഇരുപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ തോന്നിക്കുന്ന, ചുരുണ്ട മുടിയുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി. അവൾ തന്റെ മുടി ഒന്ന് ഒതുക്കി തലയുയർത്തി അർജുനെ നോക്കി.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. സെക്കൻഡുകൾ നിശ്ചലമായതുപോലെ അവൾ അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അർജുന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അപായമണി മുഴങ്ങി. അവൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു മാറി നിന്നു.
അനന്യ: “സാരമില്ലല്ലോ? വല്ലതും പറ്റിയോ?”
അവൾ അനന്യയെ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. അവളുടെ നോട്ടം അർജുന്റെ കണ്ണുകളിലായിരുന്നു. അവർ അവിടുന്ന് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലും വളരെ നേർത്ത ഒരു സ്വരം അർജുന്റെ കാതിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി.
”ദേവേട്ടാ…”
ആ വിളി ഒരു ഇടിമിന്നൽ പോലെയാണ് അർജുനിൽ പതിച്ചത്. അവന്റെ കാലുകൾ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുപോയി..