“ഹരിയേട്ടൻ നാളെ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ… വീണ്ടും എല്ലാം പഴയതുപോലെയാകും,”
അവൾ വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഏകാന്തത ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു.
“എന്താടി… നിനക്ക് എന്തുപറ്റി? ഇത്ര പെട്ടെന്ന് സെന്റിമെന്റൽ ആയോ നീ?”
അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളിൽ നിലാവിന്റെ തിളക്കമായിരുന്നു.
“സത്യമാ ഹരിയേട്ടാ… ഒത്തിരി നാളുകൾക്ക് ശേഷമാ ഇങ്ങനെ ഒരു കൂട്ട് ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നത്. ഇത്രയും കാലം എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ ഒരുതരം മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെയായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം. പക്ഷേ ഈ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസം… ഞാൻ ആ മുഖംമൂടി അഴിച്ചുവെച്ചു. അത് ഏട്ടൻ കൂടെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്.”
അവളുടെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു വിങ്ങൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.
“സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാനും ഏകദേശം ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് വരെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയായിരുന്നു വേണി. യു.കെയിൽ ഉള്ളപ്പോൾ അച്ചു എപ്പോഴും എനിക്കായി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ നാട്ടിൽ വന്ന ശേഷം അവൾ അവളുടെ ഡാൻസും കൂടെയുള്ളവരുമായി മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് ഒതുങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ വല്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടതുപോലെയായിരുന്നു. പക്ഷേ നീ എന്നെ ഒരുപാട് മാറ്റി. ഈ നാടും നിന്നെയും വിട്ടുപോകാൻ എനിക്കും ഒത്തിരി പ്രയാസമുണ്ട്. പക്ഷേ… പോയല്ലേ പറ്റൂ?”
വേണി എന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“അങ്ങനെയൊന്നും കരുതണ്ട. ഒറ്റക്കാണെന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും തോന്നിയാൽ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി. ഞാൻ എന്നും കൂടെയുണ്ടാകും. പിന്നെ… ഹരിയേട്ടാ, കൂടെയുള്ളവർ എന്നും ഒരുപോലെയാകുമെന്ന് കരുതരുത്. മനുഷ്യരാണ്… സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അവർ മാറും.”
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് പോലെ എന്റെ ഉള്ളിൽ തങ്ങിനിന്നു. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. നിലാവുള്ള ആ രാത്രിയിൽ ആ കുളക്കടവിലെ നിശബ്ദതയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ നോക്കിയിരുന്നു. ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ നീല ബനിയനുള്ളിൽ വിങ്ങുന്ന മാറിടങ്ങൾ എന്റെ തോളിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ വശ്യമായ ഗന്ധവും മർദ്ദവും എന്റെ സിരകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ചലനം ഉണ്ടാക്കി. എന്റെ ബോധം പതുക്കെ മറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ പരസ്പരം ഉടക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ആയിരം കാര്യങ്ങൾ കൈമാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വേണി ഒരു വിറയലോടെ ചോദിച്ചു
, “ഹരിയേട്ടാ… നമുക്ക് പോണ്ടേ?”
“കുറച്ചു സമയം കൂടി വേണി… കുറച്ചു സമയം കൂടി,”
ഞാനും ഒരു വിറയലോടെ മറുപടി നൽകി.
അവളുടെ കിതപ്പിനനുസരിച്ച് ആ മുലകൾ എന്റെ ദേഹത്ത് അമർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ ഒന്നായി മാറി. ആ സാമീപ്യം അസഹനീയമായ ഒരു ലഹരിയായി എന്നെ പൊതിഞ്ഞു. പതുക്കെ എന്റെ മുഖം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ മൃദുവായി സ്പർശിച്ചു.
വളരെ സാവധാനം, മധുരതരമായ ഒരു ചുംബനം. വേണി പതുക്കെ ചുണ്ട് പിളർത്തിക്കൊടുത്തു. ആ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ഉമിനീരിന്റെ മാധുര്യത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ലോകം മുഴുവൻ നിശ്ചലമായ ആ നിമിഷത്തിൽ, നിലാവും കാറ്റും സാക്ഷിയായി ഞങ്ങളുടെ പ്രണയവും കാമവും ആ കുളപ്പടവിൽ ഇഴചേരുകയായിരുന്നു.
അച്ചുവിനെയും കൊച്ചിയെയും കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ അപ്പോൾ ആ ഇരുട്ടിൽ എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു. വേണിയുടെ ആ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ മറന്നു.
നിലാവെളിച്ചത്തിൽ കുളപ്പടവിലെ ആ നിശബ്ദത ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസതാളങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. വേണിയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളോട് മത്സരിച്ചു ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.