ആ വിഷയം മാറ്റാനായി ഞാൻ എൻ്റെ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അച്ചുവിനെക്കുറിച്ചോ അവളുടെ ഡാൻസിനെക്കുറിച്ചോ കൂടുതൽ പറയാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.
ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിലെ അവളുടെ ആ വീഡിയോകൾ ടോണി കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സംസാരം വേറെ വഴിക്ക് പോകുമെന്ന് എനിക്ക് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവളുടെ പേര് മാത്രം ഞാൻ ഒന്ന് സൂചിപ്പിച്ചു.
“ഞാൻ നാളെ ഒന്ന് നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. നീ വരുന്നോ? നമുക്ക് നാടൊക്കെ ഒന്ന് കാണാലോ,” ഞാൻ അവനെ ക്ഷണിച്ചു.
“പാലക്കാട്ടേക്കാണോ? ആലോചിച്ചിട്ട് പറയാം ഹരി. തിരക്കുകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് നോക്കാം,” അവൻ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ നമ്പറുകൾ കൈമാറി.
തിരിച്ചിറങ്ങാൻ നേരത്ത് പഴയൊരു ഓർമ്മ എൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു. പണ്ട് സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ടോണി ഇലക്ട്രോണിക് സാധനങ്ങൾ വെച്ച് എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കുമായിരുന്നു.
വയറുകളും ബാറ്ററികളും വെച്ച് അവൻ ചെയ്യുന്ന ആ ‘കൈപ്പണി’ അന്ന് അധ്യാപകർക്ക് വലിയ തലവേദനയായിരുന്നു.
“എടാ ടോണി, നിന്റെ പണ്ടത്തെ ആ കൈപ്പണികളൊക്കെ നിർത്തിയോ? ഇലക്ട്രിക് സാധനങ്ങൾ വെച്ച് നീ ഓരോന്ന് കണ്ടുപിടിക്കില്ലായിരുന്നോ? ഇവിടെ അങ്ങനത്തെ വിദ്യകൾ ഒന്നുമില്ലേ?” ഞാൻ തമാശയായി ചോദിച്ചു.
ടോണി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“തിരക്കിനിടയിൽ ഇപ്പോൾ അതൊന്നുമില്ലടാ. പക്ഷേ രണ്ടു വർഷം മുൻപ് ഞാൻ ഒരു സാധനം കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു. അതെവിടെയോ സ്റ്റോർ റൂമിൽ കിടപ്പുണ്ട്.”
“എന്ത് സാധനമാടാ അത്?” എനിക്ക് ആകാംക്ഷ തോന്നി.
ടോണി ഒരു നിഗൂഢമായ ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി. ആ പഴയ ബാക്ക് ബെഞ്ചുകാരന്റെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അവൻ എന്തോ ഒരു രഹസ്യം എന്നോട് പറയാൻ പോവുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ആ കണ്ടുപിടുത്തം എന്തായിരിക്കും എന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തുനിന്നു.
ഷോപ്പിന്റെ പിന്നിൽ പൊടിപിടിച്ചു കിടന്ന ചെറിയ സ്റ്റോർ റൂമിലേക്ക് ടോണി എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന പെട്ടികൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഒരു പഴയ മരപ്പെട്ടി അവൻ വലിച്ചെടുത്തു.
അതിനുള്ളിൽ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പൊതിഞ്ഞു വെച്ചിരുന്ന ചില ഇലക്ട്രോണിക് ഉപകരണങ്ങൾ അവൻ പുറത്തെടുത്തു.
അതുകണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അത്ഭുതമാണ് തോന്നിയത്.
കൈവെള്ളയിൽ ഒതുങ്ങുന്ന അത്രയും വലിപ്പമുള്ള അഞ്ചോ ആറോ ചെറിയ ക്യാമറകൾ! അതിനൊപ്പം തന്നെ കാന്തം ഘടിപ്പിച്ച കുഞ്ഞൻ മൈക്കുകളും.
പുറമെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഒരു ബട്ടണിന്റെ അത്രയും വലിപ്പമേ അവയ്ക്കുള്ളൂ.
“ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ഐറ്റം,”
ടോണി അഭിമാനത്തോടെ ഓരോന്നായി എടുത്തു കാണിച്ചു.
“ഇത് കണ്ടുപിടിച്ചതും അസംബിൾ ചെയ്തതും ഒക്കെ ഞാൻ തന്നെയാണ്. ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത എന്താണെന്നറിയാമോ? ഇത് ആരും കാണാതെ എവിടെയും ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ പറ്റും. സൈസ് ചെറുതാണെങ്കിലും ഇതിന്റെ വീഡിയോ ക്വാളിറ്റി 2K ലെവലിലാണ്. 4x സൂമിംഗ് കപ്പാസിറ്റിയുണ്ട്. ഇതിന്റെ മൈക്കും അസാധ്യമാണ്, ദൂരെ പതുക്കെ സംസാരിക്കുന്നത് പോലും ഇതിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം. ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം എന്താണെന്നു വെച്ചാൽ, നിന്റെ മൊബൈലിൽ ഒരു ആപ്പ് ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്താൽ ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലിരുന്നും ലൈവ് ആയി ഇതിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ കാണാം.”
“ഇതൊക്കെ നീ തനിയെ ഉണ്ടാക്കിയതാണോ ടോണി?” ഞാൻ ആ ചെറിയ ക്യാമറ കയ്യിലെടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി.
“അതെടാ, ഐടി ഫീൽഡിലെ എന്റെ അറിവ് വെച്ച് ഞാൻ തന്നെ ഡിസൈൻ ചെയ്തതാ.”
“ഇതൊരുതരം ഒളിക്യാമറയല്ലേ ടോണി? നീ എന്ത് ഉദ്ദേശിച്ചാണ് ഇതൊക്കെ നിർമ്മിച്ചത്?”