“ആന്റി… അവിടുത്തെ… റൂട്ട് ഒക്കെ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ അല്ലേ?” അവൻ പാതിവഴിയിൽ ചോദിച്ചു..
“മ്മ്… കുഴപ്പമില്ല…” എന്ന് മാത്രം മൂളിക്കൊണ്ട് സൂസൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നത്..
അവളുടെ മനസ്സിലും വലിയൊരു പിടിവലി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഇന്നു വരെ ഡാനിയേൽ അല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷനും തന്റെ ശരീരം പൂർണ്ണമായും കണ്ടിട്ടില്ല.
സ്വന്തം ഭർത്താവിന് പോലും തന്നോടിപ്പോ ആ നിലയിലുള്ള ഒരു ആകർഷണമോ ശ്രദ്ധയോ ഇല്ലാത്ത കാലത്താണ്, മറ്റൊരു ചെറുപ്പക്കാരൻ തന്റെ ആ യഥാർത്ഥ രൂപം കണ്ടത്.
താനറിയാത്ത തന്റെ നഗ്നത മറ്റൊരുവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇത്രയധികം ആഘാതം ഉണ്ടാക്കിയെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ സൂസനിൽ ലജ്ജയും ഒപ്പം വല്ലാത്തൊരു സങ്കടവും ഇരച്ചുകയറി. തന്റെ ജീവിതം ഇത്രയും കാലം എത്രയോ മൂടിവെക്കപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു എന്ന തോന്നൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വിറയലുണ്ടാക്കി.
എങ്കിലും അവൾ ആ ചിന്തകളെ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിൽ നിന്ന് തട്ടിമാറ്റി, ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..
ട്രെയിനിങ് സെന്ററിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തിയപ്പോൾ ഷാനു അവളെ നോക്കാതെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു,
“ആന്റി… വൈകുന്നേരം കഴിയുമ്പോൾ വിളിക്കണേ. ഞാൻ വന്ന് പിക്ക് ചെയ്യാം. പിന്നെ… രാവിലെ നടന്നതിന് ഒത്തിരി സോറി.”
“സാരമില്ലെടാ… നീ വിഷമിക്കേണ്ട,” അവൾ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. ആ നടപ്പിലും അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ രാവിലെ നടന്ന സംഭവത്തിന്റെ അലയൊലികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു..
ഉച്ച കഴിഞ്ഞുള്ള സമയം ക്ലാസുകളിലും ചർച്ചകളിലും പങ്കെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും സൂസന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും അവിടെയല്ലായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ ഷാനുവിന്റെ ഒരു മെസ്സേജ് ഫോണിലേക്ക് വന്നു. “ആന്റി, ലഞ്ച് കഴിച്ചോ?”
ഫോൺ നോക്കിയപ്പോൾ ആ ചെറിയ ചോദ്യം പോലും അവളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി. രാവിലത്തെ സംഭവവും അവന്റെ ശരീരത്തിലുണ്ടായ മാറ്റവുമെല്ലാം അവളുടെ ഓർമ്മയിലേക്ക് വീണ്ടും ഓടിയെത്തി.
അതൊരു ലജ്ജയാണോ, അതോ മനസ്സിൽ എവിടെയോ അല്പം സുഖമുള്ള ഒരു കുളിർമയാണോ എന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമായി.
എങ്കിലും അവൾ ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ മറുപടി കൊടുത്തു “ആ, കഴിച്ചു. നീ കഴിച്ചോ?”
വൈകുന്നേരം ട്രെയിനിങ് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ഷാനുവിന്റെ കാർ അവിടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.
അവൾ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഡോർ തുറന്ന് കയറി.
അവളെ കണ്ടപാടെ ഷാനുവിന്റെ മുഖത്ത് നേരിയൊരു മ്ലാനത പടർന്നു. അവൻ വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു കുറച്ചു ദൂരം പോയ ശേഷം ചോദിച്ചു,
“ആന്റിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ? ഇവിടുത്തെ സിറ്റി ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റി കാണാൻ പോയാലോ? കുറച്ചു നേരം കറങ്ങിയിട്ട് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാം.”
“വേണ്ടെടാ… ഇന്ന് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്. നമുക്ക് നേരെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാം,” സൂസൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാതെ പറഞ്ഞു..
അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ഷാനുവിന്റെ മുഖം കൂടുതൽ വാടി. രാവിലെത്തെ ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അവളോട് സംസാരിക്കാനും, ആ അസ്വസ്ഥത മാറ്റാനും അവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
എന്നാൽ സൂസൻ തന്നിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുകയാണോ എന്ന തോന്നൽ അവനിൽ വലിയൊരു നിരാശ ഉണ്ടാക്കി. ആ യാത്രയിലുടനീളം പിന്നെ ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..
ഫ്ലാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ഉടനെ ഷാനു കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ലിവിങ് റൂമിൽ പോലും നിൽക്കാതെ അവൻ വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് അടച്ചു.
സൂസൻ ഫ്രഷ് ആകാനായി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിയെങ്കിലും, ഷാനുവിന്റെ ആ മൗനവും നിരാശയും അവളുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാതെ തടഞ്ഞുനിന്നു…
രാത്രിയായിട്ടും ഷാനു പുറത്തേക്ക് വന്നതേയില്ല. അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ പോലും അവൻ തയ്യാറായില്ല. അവന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഒരു അനക്കവും കേൾക്കാനില്ലായിരുന്നു.
താൻ കാരണം ആ കുട്ടി വല്ലാതെ വിഷമിക്കുകയാണോ എന്നൊരു കുറ്റബോധം സൂസന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഭാരമായി വന്നു. ആ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദത ആ ചെറിയ ഫ്ലാറ്റിൽ വല്ലാത്തൊരു വായുരഹിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു..