“ഓഹ്..ബഡായി. ദുബായ്ൽ ഇരിക്കുന്ന അവരെന്തിനാ ഇവൾക്ക് ഗിഫ്റ്റ് കൊടുക്കുന്നത്. കൈയിൽ പൂത്ത കാശുണ്ടെന്നു ഞങ്ങളനറിയാതിരിക്കാനുള്ള വളഞ്ഞ ബുദ്ധി.”
ജൂലി കുശുമ്പോടെ പറഞ്ഞു. രഞ്ജിനിയും രമ്യയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. വാഹിദ് സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് വലിയുകയും പകൽ പതിയെ വികാരം ശമിച്ചു തളർന്ന് പിൻവാങ്ങുകയും രാത്രി കടന്നു വരികയും ചെയ്തു. കല്യാണവീട് തിരക്കിലേക്ക് വഴിമാറി എല്ലാവരും പതുക്കെ ഓരോ ജോലികളിൽ അകപ്പെട്ടു.
(അദ്ധ്യായം 30)
കല്യാണത്തലേന്ന് രാത്രിയുടെ തിരക്കിലേക്ക് എല്ലാവരും പതിയെ വഴിമാറി. സംഗീത അകത്ത് അതിഥികളുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും ഇടയിൽ തിരക്കിലായിരുന്നു. അവൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു സ്ത്രീസമൂഹം വട്ടം ചുറ്റിയിരുന്നു ഓരോ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുകയും കേട്ടറിവുകളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ വാഹിദ് എന്ന പയ്യന്റെ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അവർക്ക് ആർക്കും അവളുടെ കഥകൾ അറിയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ ഭർത്താവ് വഞ്ചിച്ചു എന്നും അവനെ
അന്വേഷിച്ചു ബാംഗ്ലൂരിൽ ജോലിക്ക് നിന്ന് ജീവിക്കുകയായിരുന്നു എന്നും മാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. അവളെ ഇത്രനാളും സംരക്ഷിച്ചതും ഒടുവിൽ കല്യാണം ശരിയാക്കി തിരികെ കൊണ്ടുവന്നതും അവനാണെന്ന് മാത്രം അവർ അറിഞ്ഞു. സംഗീത അവരുടെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും ഏറ്റുവാങ്ങി അവർക്കിടയിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.
“എടീ, ആ ചേട്ടനെ ഒന്ന് വിളിക്കോ?”
സംഗീതയെ പിന്നിൽ നിന്ന് കുത്തിക്കൊണ്ട് അമ്മു അവളുടെ കാതിൽ ആരും കേൾക്കാതെ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സംഗീത ബന്ധുക്കളോട് വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്ന തിരക്കിലും ആരോടും പറയാതെ എങ്ങോട്ടൊ പോയിട്ട് എല്ലാവരെയും ഒഴിവാക്കിയ സങ്കടങ്ങളും ഒക്കെ കേട്ട് തിരക്കിലായിരുന്നു.
“എന്തോന്നാ അമ്മു. കുറേ നേരമായല്ലോ. ഏത് ചേട്ടനാ?”
അവസാനം സഹികെട്ടു സംഗീത ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളോട് ചോദിച്ചു.
“നിന്റെയാ ചേട്ടൻ. ആ സൂപ്പർ ചേട്ടൻ. ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു മൂപ്പർ ചുമ്മാ മുറ്റത്ത് ഇരിപ്പുണ്ട്.”
അമ്മു പറഞ്ഞു. നേരത്തെ അഞ്ജു അവനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊടുത്ത സമയം മുതൽ അവൾക്ക് വാഹിദിനോട് ഒരു ആശ വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. സംഗീത അമ്മുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. വാഴക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ തന്റെ പിളർന്ന കാലുകൾക്കിടയിൽ നിരന്തരം തുളച്ചുകയറുന്ന ഹരിയുടെ കുണ്ണ അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു. അമ്മു ദയനീയമായി സംഗീതയെ തിരിച്ചും നോക്കി. അമ്മു നന്നായി ഉണർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് സംഗീതയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. കളിക്കാതെ അവൾക്കിനി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റില്ല, അല്ലെങ്കിൽ വിരലിടാതെ കഴിയില്ല. അവൾക്ക് പൂറ് നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സംഗീത എഴുന്നേറ്റ് അവളെയും കൂട്ടി ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് മാറിനിന്നു.
“ഏത് സൂപ്പർ ചേട്ടൻ?”
സംഗീതയ്ക്ക് ആളെ മനസ്സിലായിട്ടും അമ്മു വന്നു ചോദിച്ചത് ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത് പോലെ മുഖം കടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു.
“ആ ചേട്ടൻ. ഒരു സ്പെഷ്യൽ ആളില്ലേ. നീ കെട്ടിപ്പിടിച്ച ആ ചേട്ടൻ. അങ്ങേര്, അല്ലാതെ വേറാരാ.”
അമ്മു ജാലകത്തിലൂടെ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അടക്കം പറഞ്ഞു. സംഗീതയും അവൾ നോക്കിയ ഭാഗത്തേക്ക് കണ്ണയച്ചു. കഴുത്തിലെ നെക്ളേസ്ൽ അവളുടെ കൈ അറിയാതൊന്നു തലോടി.
“മര്യാദക്ക് പൊക്കോ. നീ കരുതുന്ന പോലെ ഇച്ചിരി കൊള്ളാവുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ പിന്നാലെ കൂടി ഒലിപ്പിച്ചു നടന്ന് കളിച്ചു സുഖിക്കുന്ന ആളൊന്നും അല്ല അങ്ങേര്. വെറുതെ കണ്ണും കൈയും കാണിച്ചു ചെന്ന് തല്ലു മേടിക്കണ്ട.”
സംഗീത പരുശമായ സ്വരത്തിൽ അവളെ ശാസിച്ചു. അമ്മു വിഷണ്ണയായി ചുരിദാറിന്റെ ഷോൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ഭാഗത്തു ചെന്നിരുന്നു. സംഗീതയ്ക്ക് വിഷമം തോന്നി. അവൾ അമ്മുവിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
“നീ വാ. അപ്പുറത്ത് എന്റെ ഓഫിസ് ഫ്രണ്ട്സ് ഒക്കെയുണ്ടല്ലോ. നീ അവരിൽ ആരെയെങ്കിലും പോയി ട്രൈ ചെയ്യ്. ചേട്ടൻ ഏറ്റവും ആത്മാർത്ഥമായി കൂട്ടായിക്കഴിഞ്ഞവരോട് മാത്രമേ മനസ്സ് തുറന്നു അടുത്തു പെരുമാറുകയുള്ളൂ. ആള് സിമ്പിൾ ആണെങ്കിലും കുറച്ച് കടുപ്പമാ. നീ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും നടക്കില്ല. നല്ല മോളല്ലേ.”