ശേഷം ഞങ്ങൾ എന്തൊക്കെയോ സാധാരണ കാര്യങ്ങല് കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് സംസാരിച്ചിട്ട് വച്ചു. വച്ച ശേഷവും അവനെ കുറിച്ചായിരുന്നു എന്റെ ചിന്തകൾ.
എന്തിനാണ് അവനെ കുറിച്ച് എപ്പോഴും ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
അന്നേരമാണ് ജോസേട്ടൻ എനിക്ക് വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തത്. ഹോ.. ഇപ്പോഴാണോ ജോസേട്ടന് എന്നെ കുറിച്ച് ഓര്മ്മ വന്നത്? പോയിട്ട് ഇപ്പൊ മൂന്ന് ദിവസമായി. എനിക്കൊരു കോളോ മെസേജോ ചെയ്യാനുള്ള സമയം പോലും പുള്ളിക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ വീഡിയോ കോൾ എടുത്തു.
“ആങ്ഹ് ഡെയ്സി, നാളെ ഞാൻ തിരികെ വരുന്നുണ്ട്, കേട്ടോ.” ജോസേട്ടൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ മൂളി.
ജോസേട്ടൻ വേറെയും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞതിനൊക്കെ ഞാൻ വെറുതെ മൂളി കൊടുക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. എന്റെ പരിഭവം ഒന്നും ഞാൻ കാണിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്തില്ല. ജോസേട്ടനോട് സുഖ അന്വേഷണം മാത്രം ഞാൻ നടത്തി.
“എന്നോട് പിണക്കമാണോ, ഡെയ്സി?” ഒടുവില് മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ജോസേട്ടൻ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലല്ലോ, ജോസേട്ടാ.”
“പിന്നേ എന്താ നിന്റെ മുഖം ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്?”
“വൃത്തികേട് പറഞ്ഞ് എന്നെ അപമാനിച്ചിട്ട് പോയാൽ മുഖം ഇങ്ങനെ അല്ലാണ്ട് വേറെ എങ്ങനെ ഇരിക്കും?”
ഉടനെ ജോസേട്ടന്റെ മുഖം ഇരുണ്ട് വല്ലാണ്ടായിപ്പോയി. പുള്ളിയുടെ ഭാഗത്താണ് തെറ്റെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും ജോസേട്ടന് ഒരു കുലുക്കവുമുണ്ടായില്ല.
“ശെരി നാളെ കാണാം, ഡെയ്സി.” തണുപ്പൻ മട്ടില് പറഞ്ഞിട്ട് ജോസേട്ടൻ വേഗം വെച്ചു. ഒരു നെടുവീര്പ്പോടെ ഞാൻ ബെഡ്ഡിൽ കിടന്ന് ജോസേട്ടനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു.
ജോസേട്ടന്റെ മുഖം എപ്പോഴും സീരിയസ്സായിരിക്കും. എന്നോടായാലും കുട്ടികളോടായാലും ഒരു തണുപ്പൻ മട്ടാണ്. എന്നോട് പോട്ടെന്ന് വെക്കാം, പക്ഷേ ഇന്നുവരെ കുട്ടികളോട് പോലും നല്ലതുപോലെ ചിരിച്ച് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല, അവരോട് സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ഒരിക്കല് പോലും കളിപ്പാട്ടമോ ചോക്ലേറ്റോ വാങ്ങിച്ച് കൊടുത്തിട്ടില്ല. “എനിക്ക് ഒന്നിനും സമയമില്ല, എനിക്കൊന്നും അറിയത്തുമില്ല, അതുകൊണ്ട് കുട്ടികളുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നീതന്നെ നോക്കിക്കോണം, ഡെയ്സി” എന്ന്, കുട്ടികൾ ജനിച്ചപ്പം ജോസേട്ടൻ എന്നോട് സിമ്പിളായി പറഞ്ഞിട്ട് പുള്ളി ഫ്രീയായി നടക്കുകയാണ്.
എന്റെ കൂടെ സെക്സ് ചെയ്യുന്ന നേരത്ത് പോലും ആ മുഖത്ത് സന്തോഷമോ ചിരിയോ കാണാന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പുള്ളിക്ക് സുഖം കിട്ടുന്ന ആ സമയത്ത് മാത്രം കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കും, പിന്നെ ഒന്ന് മുരളും. പിന്നെ ആ പുഞ്ചിരി ഉടനെ മാറും. ശെരിക്കും ഒരു റോബോട്ടാണോന്ന് വരെ ഞാൻ സംശയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എപ്പോഴും സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങള്ക്കും മാത്രമെ ജോസേട്ടൻ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തിട്ടുള്ളു. ജോസേട്ടന്റെ ഉദ്ധാരണശേഷി നഷ്ട്ടമാകുന്നതിന് മുമ്പ് വരെ, പുള്ളിക്ക് സെക്സ് വേണമെന്ന് തോന്നിയാല്, ഞാൻ സുഖമില്ലാതെ അവശയായി കിടന്നാൽ പോലും ജോസേട്ടൻ എന്റെ ദുരിതം ചിന്തിക്കാതെ സ്വന്തം സുഖത്തിന് വേണ്ടി എന്നെ കളിച്ചിട്ട് പോകുമായിരുന്നു. പീരിയഡ്സ് സമയത്താണെങ്കിൽ പോലും എന്റെ വയറ് വേദനയും, എന്റെ മൂഡില്ലായ്മയും, പിന്നെ എന്റെ അസ്വസ്ഥതയും മനസ്സിലാക്കാതെ എന്നെ നിര്ബന്ധപൂര്വ്വം പിടിച്ചു കിടത്തി എന്റെ വായിൽ കേറ്റി കളിക്കും.
എന്റെ വായിൽ ചെയ്യുന്നത് എനിക്ക് അത്ര പ്രശ്നമില്ല. പീരിയഡ്സ് കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയും അസ്വസ്ഥതയുമൊക്കെ സഹിച്ച്, എന്റെ വായില് കളിച്ചോളാൻ ഞാനും മിണ്ടാതെ കിടന്നു കൊടുക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ എന്റെ വായ്ക്കകത്ത് ശുക്ലം കളയുന്നത് മാത്രം എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല. അത് ജോസേട്ടന്നും നല്ലപോലെ അറിയാം. എന്നാലും പുള്ളിക്ക് അതൊന്നും പ്രശ്നമേയല്ല.
ഞാൻ എത്ര എതിർത്ത് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചാലും, ജോസേട്ടൻ എന്റെ മുടിക്ക് കുത്തിപ്പിടിച്ച്, സാധനം എന്റെ വായ്ക്കകത്ത് കുത്തിയിറക്കി പിടിച്ച് നിര്ബന്ധപൂര്വ്വം എന്റെ വായില് തന്നെ ശുക്ലം കളയുമായിരുന്നു. നിര്ബന്ധപൂര്വ്വം അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്ന ആള് ഒരിക്കല് പോലും എന്റെ താഴെ നക്കി തന്നിട്ടില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത…, നക്കുന്നത് പുള്ളിക്ക് ഭയങ്കര അറപ്പാണ് പോലും… പക്ഷേ എനിക്ക് അറപ്പുള്ള കാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ പുള്ളിക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ല.