“ബാക്കിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് യോ…. യോനിയിൽ കളിക്കുന്ന വീഡിയോ തന്നെയാണ്, ചേച്ചി…” അവന് ഭയങ്കര നാണത്തോടാണ് പറഞ്ഞത്.
അവന്റെ സംസാരത്തിലേ നാണം എന്നെ വല്ലാതെ ഉണര്ത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അസഹനീയമായ തരിപ്പ് എന്റെ യോനിയിൽ ഉണ്ടായതും പോരാഞ്ഞിട്ട് അത് വര്ധിക്കാനും തുടങ്ങി. ഒന്നും ചെയ്യാതെതന്നെ ഞാൻ രതിമൂര്ച്ഛയിലെത്തുമെന്ന് വരെ തോന്നിപ്പോയി.
എല്ലാം കൊണ്ടും ഞാൻ തളര്ന്നു പോയിരുന്നു. ഡാനിയല് പറഞ്ഞ ആ കളികൾ ഒക്കെ എന്റെ കൂട്ടുകാരികളുമായി ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ, അതൊന്നും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടേയില്ല. ജോസേട്ടൻ അതുപോലെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇനിയൊട്ട് ചെയ്യുകയുമില്ല… സാധാരണ സെക്സ് ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി പോലും പുള്ളിക്ക് എപ്പോഴേ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു!!!
“അപ്പോ, നീയും തൃശൂര്കാരിയും അങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ചെയ്തിരുന്നത്, അല്ലേ?” എന്റെ കാമമടക്കി അവനെ കളിയാക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“മ്മ്മ്.” അവന് നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ശ്ശോ…. അവന്റെ നാണം എന്നെ തരിപ്പിച്ച് കൊല്ലുമെന്നാണ് തോന്നുന്നത്. ഇനിയും അവനോട് സംസാരിച്ചാൽ സ്വയം മറന്ന് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ അതിരുകടന്ന് പറഞ്ഞുപോകുമെന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു. പക്ഷേ അതിലേറെ മൂഡൗട്ടായിരുന്നു ഞാൻ, കാരണം — എന്റെ സെൽഫിഷ് ഭർത്താവിനെ ഓര്ത്തിട്ടാണ്… എനിക്ക് കിട്ടിയ ഇങ്ങനത്തെ ഈ ജീവിതമോർത്തും.
“ശെരി, ഡാനി. എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു. ഗുഡ് നൈറ്റ്.” അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ വേഗം കട്ടാക്കി.
എന്തിനാണ് എന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയായി പോയത്? കാശിന് ഒരു കുറവുമില്ല. പിന്നെ എന്റെ രണ്ട് കുട്ടികളാണ് കുറച്ചെങ്കിലും സന്തോഷം തരുന്നത്. പക്ഷേ വേറെ എന്താണ് എനിക്കുള്ളത്!? — ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കാന് കഴിയാത്ത ഒരു ഭർത്താവ്, സ്വന്തം കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കാന് കഴിയാത്ത ഒരു അച്ഛൻ. എന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടും, വിഷമവും, താല്പ്പര്യങ്ങൾക്കും തെല്ലുപോലും വിലകൽപ്പിക്കാത്ത ഭർത്താവ്. സ്വന്തം കഴിവുകേടിനെ ചികില്സിച്ച് ഭേദമാക്കുന്നതിന് പകരം, സ്വന്തം ഭാര്യക്ക് സെക്സിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്ന് സ്വയം തീരുമാനിച്ച ഒരു വിവരമില്ലാത്ത മനുഷ്യന്. എല്ലാം ചിന്തിച്ച് എന്റെ സമാധാനം പൂര്ണമായി നശിച്ചുപോയി.
ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് എന്റെ ഭർത്താവിനോടുള്ള ദേഷ്യം കൂടിക്കൂടി വന്നു. പക്ഷേ ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ട് എന്ത് പ്രയോജനമാണ് കിട്ടാന് പോകുന്നത്? ഉള്ള സമാധാനവും നഷ്ട്ടമാകുമെന്നല്ലാതേ!
ഞാൻ എന്റെ ശ്വാസം നല്ലോണം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് പതിയെ റിലീസ് ചെയ്തു. കുറെ പ്രാവശ്യം അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോ മനസ്സ് ചെറുതായി തണുത്തു. ഒടുവില് ചിന്തകളൊക്കെ മാറ്റിവച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണുമടച്ച് കിടന്നു. എപ്പോഴോ എങ്ങനെയോ ഞാൻ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു.
അടുത്ത ദിവസം രാത്രി ഞാൻ പിന്നെയും അവനെ വിളിച്ചു.
അതിനായി കാത്തിരുന്നത് പോലെയാണ് അവന് എടുത്ത് വെപ്രാളത്തിൽ ഹലോ പറഞ്ഞത്.
“എടാ ഡാനി, ആദ്യത്തെ ദിവസം നി ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് നിന്റെ ബാഗില് നിന്നും സാധനങ്ങള് എടുത്ത് പുറത്ത് വച്ചതിന്റെ കൂട്ടത്തില് മേക്കപ്പ് സെറ്റും, കുറെ ബ്യൂട്ടി പ്രോഡക്റ്റ്സും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ, അതിനെ നി എന്തിനാ തിരികെ ബാഗിനകത്താക്കിയത്? വേറെ ആരെങ്കിലും ഓര്ഡര് ചെയ്തതുകൊണ്ടാണോ അതിനെ നി എനിക്ക് കാണിക്കാത്തത്?” എന്റെ സംശയം ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അത് പിന്നെ.. ചേച്ചി.. ചേച്ചി ഒരു നേച്ചറൽ ബ്യൂട്ടിയാണ്. മേക്കപ്പും മറ്റും ഇട്ടാല് ആ ഭംഗി കുറയുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അതുകൊണ്ടാണ് അതൊക്കെ തിരികെ വച്ചത്.”
അതുകേട്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചു. “സോപ്പിട്ട് പതപ്പിക്കാൻ നി മിടുക്കനാണല്ലോ, ഡാനി.” ഞാൻ കളിയാക്കി. പക്ഷേ അവന് പറഞ്ഞത് സത്യമായിരുന്നു. മേക്കപ്പ് ചെയ്താൽ എന്റെ ഭംഗി കുറയുന്നത് പോലെയാണ് എനിക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും തോന്നിയിട്ടുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് അതൊന്നും ഞാൻ ഉപയോഗിക്കാറുമില്ല.