എന്താ കാക്കൂ പരിപാടി…
ഇങ്ങ് വാടീ… പറയാം…
ശെരി…
ഉപ്പയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു ഉപ്പയും സതീഷേട്ടനും കുട്ടികളും പണിക്കാരെ അടുത്ത് നിൽപ്പുണ്ട്
ഉപ്പാ…
ഉപ്പ : ആ… നിങ്ങളിതെങ്ങോട്ടാ…
ഇങ്ങോട്ട് വന്നതാ…
ഉപ്പ : മോള് ഹോസ്പിറ്റലിപോയില്ലേ…
അഫി : ഞാൻ റിസയിങ് ചെയ്തു… ഇവിടെ അടുത്ത് എവിടേലും നോക്കാമെന്നു കരുതി…
ഉപ്പ : അതാ നല്ലത്… ദിവസോം ഇത്ര ദൂരം പോയിവരവ് ബുദ്ധിമുട്ടല്ലേ പോരാത്തേന് നേരോം കാലോം നോക്കാതെ വിളി വന്നാൽ ഓടേണ്ട…
അഫി : അതേ… ഉമ്മ വിളിക്കുന്നുണ്ട്… ചായ കുടിക്കാം വാ…
ഉപ്പ : ഇത വരുന്നു… (പണിക്കാരെ നോക്കി) ഞാള് ചായകുടിച്ചിട്ട് വരാം… (സതീഷേട്ടനെ നോക്കി) വാടാ…
ഞാൻ ആമിയെയും പാത്തുവിനെയും എടുത്തുകൊണ്ട്
നാലാളും കൂടെ കൃഷി നോക്കാനിറങ്ങിയതാണോ…
പാത്തു : ഞാള് മീനിനെ കാണാൻ വന്നതാ…
മ്മ്… നമ്മക്ക് ഇതില് കുറേ മീനിനെ കൊണ്ടിടണം…
ആമി : വല്യ മീനിനെയാണോ…
പാത്തു : എപ്പോളാ കൊണ്ടിടുക…
അഭി : കളർ മീനാണോ…
വല്യതാവുന്ന മീനിനെയും കളർ മീനിനെയുമൊക്കെ വാങ്ങാം ഇപ്പൊ നമുക്ക് പോയി ചായകുടിക്കാം… കുട്ടൂന് എന്ത് മീനാ ഇഷ്ടം…
കുട്ടു : കളർ മീൻ…
നമ്മുക്ക് വാങ്ങാ…
അവനെന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അവരെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങേ
അഫി : ഉപ്പാക്ക് വേദനയുണ്ടല്ലേ…
ഉപ്പ : ചെറുതായി ഒന്ന് പൊട്ടി മോളേ അതിന്റെയാ…
അഫി : എന്നിട്ടാണോ ഇങ്ങനെ ഇറങ്ങി നടക്കുന്നെ… ഞാനെടുക്കാം…
ഉപ്പ : എന്നെ പൊക്കാനൊക്കെ മോളെകൊണ്ട് പറ്റുമോ…
അഫി : അതൊക്കെ ഞാൻ പൊക്കിക്കോളും… (അവൾ എടുക്കാൻ നോക്കി)
ഉപ്പ: വേണ്ടമോളെ ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ…
അഫി : എനിക്ക് പോങ്ങൂലാന്ന് പേടിച്ചിട്ടാണേൽ ഇക്ക എടുതൊട്ടേ…
ഉപ്പ : അതിനുമാത്രമൊന്നുമില്ല മോളേ…
അഫി : (ഉപ്പ സമ്മദിക്കാതായതും അവളുപ്പാന്റെ കൈ എടുത്തു തോളിലിട്ട്) കാല് നിലത്ത് കുത്തണ്ട…
ഉപ്പ : (ചിരിയോടെ) ശെരി ഡോക്ടറെ…
വീട്ടിലെത്തിയതും ഉപ്പാനെ കസേരയിലേക്കിരുത്തി കാലിലെ മുണ്ട് മാറ്റി കാൽ അഴിച്ചു
അഫി : ഇതാണോ ചെറിയ പൊട്ട്… പറഞ്ഞാലും കേൾക്കൂല…
എന്തൊക്കെയോ നോടിഞ്ഞോണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയവൾ മരുന്നിന്റെ ബോക്സ്മായി വന്നു ബെറ്റാഡിൻ പഞ്ഞിയിലാക്കി തുടച്ചുകൊണ്ട്
അഫി : ഇത്തിരി തൊലി പോയാൽ അടങ്ങിയിരുന്നൂടെ കണ്ടില്ലേ ആകെ തൊലി പോയി… (കുഞ്ഞു മുറിവിന്റെ വശങ്ങളിലേക്ക് തൊലി പൊളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്) നേരത്തിനു ഭക്ഷണോം കഴിക്കില്ല… ഉണങ്ങാൻ മരുന്നും കഴിക്കില്ല… ഇതിലും ഭേദം ചെറിയ മക്കളാ… (കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട്) “നശിച്ചു പോകുവെ ഉള്ളൂ നാശങ്ങൾ… ” (തുടച്ചിട്ടും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീര് തുടച്ചു പിറുപിറുക്കുന്ന അവളെ നോക്കി) എങ്ങോട്ടും പോവണ്ട… ഉണങ്ങും വരെ കാലിടേണ്ട…
ഉപ്പ : (പൗഡർ ഇടുന്ന അവളുടെ തലയിൽ തലോടി കൊണ്ട്) വിഷമിക്കാൻ മാത്രമൊന്നൂല്ല മോളേ… ഇതിനൊക്കെ കണ്ണ് നിറച്ചാലെങ്ങനാ… മോളൊരു ഡോക്ടറല്ലേ… തറഞ്ഞതും മുറിഞ്ഞതുമൊക്ക എത്ര കാണുന്നതാ…
മിണ്ടാതെ വന്നേ… വന്ന് ചായകുടിക്ക്… എന്നിട്ട് മരുന്ന് കഴിക്കണം… (കസേരയിൽ നിന്നും പിടിച്ചെണീപിച്ചു താങ്ങിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു)
ലക്ഷ്മി യും ഇത്തയും ഭക്ഷണോം വെച്ച് ഞങ്ങളെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട് ഞങ്ങളും ചെന്നിരുന്നു കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ റിയ കയറി വന്നു
വാടീ ഇരിക്ക്…
ഞാൻ കഴിച്ചതാ നിങ്ങള് കഴിക്ക്…
അവളകത്തേക്ക് പോയി
സദീഷേട്ടൻ : അതാരാ…
ഉപ്പ : ഇവളെ ഫ്രണ്ടാ…
ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അഫി ഉപ്പാനെ മുന്നിലെ ചെയറിൽ കൊണ്ടിരുത്തി മുറിവുണങ്ങാനുള്ള ഗുളികയും എടുത്ത് കൊടുക്കേ റിയ എല്ലാർക്കും കട്ടനുമായി വന്നു
അതും കുടിച്ചു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വന്നു
പാത്തു : മാമാ ഫോൺ താ…
അവളെ പിടിച്ച് മടിയിലിരുത്തി
എന്തിനാ പാത്തൂട്ടിക്കിപ്പോ ഫോൺ…
പാത്തു : യു ട്യൂബ് കാണാൻ…
പാത്തൂട്ടീ… ഫോണിൽ കളിച്ചിരുന്നാൽ മടിയന്മാരായിപ്പോകും അതോണ്ട് നമുക്ക് ഫോണിൽ ദിവസോം ഒരു മണിക്കൂർ അത് മതി…
എന്നെ നോക്കുന്ന അവളെ നോക്കി