വേണ്ടിത്താ അത് ശെരിയാവൂല
ഉമ്മാ ഇങ്ങോട്ട് വാ…(പാത്തൂന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് താത്ത അകത്തേക്ക്നടന്നു)
(ഉമ്മ വന്ന് എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു നിന്നുകൊണ്ട്) സാരോല്ലടാ നീ എനിക്ക് എപ്പോഴും കൊണ്ടുവരുന്നതല്ലേ
ഉമ്മാക്ക് സങ്കടമൊന്നുമില്ല മോൻ അതാലോചിച് വിഷമിക്കണ്ട
മ്മ്…
മോൻ ഈ ചോക്ലേറ്റ് തിന്നുനോക്ക് നല്ല രസോണ്ട് ഉമ്മ പൊട്ടിച്ചു കഴിച്ച ചോക്ലേറ്റ് എന്റെ വായിലേക്ക് വെച്ചുതന്നു
(ഒന്ന് കടിച്ചശേഷം)ഉമ്മ ഈ ഗ്ലാസൊന്ന് അകത്തുവെച്ചിട്ട് വന്നേ…
ഉമ്മ ഗ്ലാസ്സുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നതിനു പുറകെ അകത്തേക്ക് കയറിയ ഞാൻ ഫോൺ അടിഞ്ഞു ആമി ഉണരണ്ട എന്ന് കരുതി ഫോൺ സൈലന്റ് ആക്കി ചാർജിൽ ഇട്ടുവെച്ചു മുറിയിൽ ചെന്ന് ട്രാവൽ ബാഗ് എടുത്ത് അതിൽ നിന്നും എന്റെ സുലുകുട്ടിക്ക് എന്നെഴുതി ഗിഫ്റ്റ് പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞു വെച്ച ബോക്സ് എടുത്തു ലാപ്ടോപ് ബാഗിൽ നിന്നും ചെയിനും ബ്രേസ്ലറ്റും എടുത്ത് പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടുകൊണ്ട് ബോക്സ് പുറകിൽ പിടിച്ച് ഹാളിലേക്ക് വന്നു
ഉമ്മാ…
ഉമ്മ അങ്ങോട്ട് വന്നു
(പുറകിൽ നിന്നും കൈ എടുത്തു ബോക്സ് ഉമ്മാക്ക് നേരെ നീട്ടി)ഇത് ഉമ്മാക്ക്
ഉമ്മ അത് വാങ്ങി നോക്കി പൊളിക്കാതെ അതിലേ എഴുത്തിലേക്ക് നോക്കി അനങ്ങാതെ നിന്നു ഉമ്മാന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീരുറ്റി എഴുത്തിന് മുകളിൽ വീഴുന്നത് കണ്ട് എന്റെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു ഉമ്മാനെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ട്
അയ്യേ ഞാൻ തമാശക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ ഒന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലെന്ന് അപ്പോയെക്കും കരഞ്ഞോ എന്റെ സുലു കുട്ടി
ഞാൻ കരുതി എന്നെ മറന്നുപോയെന്ന്
അങ്ങനെ മറക്കുമോ ഞാനെന്റെ ചുന്ദരി കുട്ടിയെ എന്റെ ശ്വാസമല്ലേ എന്റെ ഉമ്മച്ചി
പോടാ ഇതൊക്കെ ഏതേലും പെൺപിള്ളേരോട് പോയിപറ എന്നിട്ട് അവളേം കൂട്ടി ഇങ്ങ് പോര്
ഹാ നടന്നത് തന്നെ അവര് ചെരിപ്പൂരിയടിക്കും ഇതേ പണ്ട് അഹമ്മദ് പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോ നാണിച്ചു മുഖത്തുനോക്കാതെ നിന്ന സുലൈഖാന്റെ എൺപതുക്കൾ അല്ല കാലചക്രം നാല് പതിറ്റാണ്ട് പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു കിളവീ
അത് കേട്ട് എല്ലാരും ചിരിച്ചു
ഏതാ ആ കുട്ടി
ഏത് കുട്ടി
ഇന്ന് സ്റ്റേജിൽ വന്ന് നിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച കുട്ടി
ഞെട്ടി വല്ലിത്തയെ നോക്കുമ്പോ അവൾ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്
“കുരിപ്പ് എല്ലാം പറഞ്ഞെന്ന് തോനുന്നു ഒന്ന് നോക്കാം” എന്ന് മനസിനോട് പറഞ്ഞു
ഓഹ്… അതോ അത് അവന്മാരുടെ ഫ്രണ്ട് ആണ്
പ്രതീക്ഷയോടെ എന്തോ കേൾക്കാൻ നിന്ന ഉമ്മമൗനമായി
ഇത്ത : ഇത് തുറന്നുനോക്കുന്നില്ലേ
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ബ്രേസ്ലറ്റ് എടുത്ത് എന്തോ ആലോചിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഉമ്മാന്റെ കൈയിൽ കെട്ടികൊടുത്തശേഷം ചെയിൻ ഇട്ടുകൊടുത്തു കൊണ്ട് തിരക്കൊന്നു കഴിയട്ടെ ഇതിന് നമുക്കൊരു ലോക്കറ്റ് വാങ്ങണം
ഇത്തമാരും ഉപ്പയും ഒക്കെ ചെയിനും കൈചെയ്നും നോക്കി
ഇത്ത : ചെയിൻ എത്ര പവനാടാ
എട്ട് പവൻ
വല്ലിത്ത : കാഴ്ച്ചക്ക് അത്രേം തൂക്കം തോന്നുന്നില്ലെങ്കിലും നല്ല കട്ടിയുണ്ട്, കൈ ചെയിൻ എത്രയാ
രണ്ട്
ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന ഉമ്മയെ നോക്കി
എന്റെ സുലുക്കുട്ടീ ഇനി ഞാൻ കെട്ടാതെ നിൽക്കുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു വിഷമിക്കണ്ട മാനുക്കയേയും സതീഷേട്ടനെയും(ഈ പറമ്പിന്റെ ഉടമസ്ഥർ ആയ ബ്രോക്കർ മാർ, ബ്രോക്കർ മാർ എന്ന് പറഞ്ഞു കുറച്ചുകാണണ്ട നോട്ട് നിരോധനത്തിനുമുൻപ് സ്ഥലത്തിന് പൊന്നും വിലയുള്ള കാലം വലിയ വില കൊടുത്ത് മൂന്നര ഏക്കർ വരുന്ന ഈ പറമ്പ് വിലക്ക് വാങ്ങി സ്ഥലത്തിന്റെ വില ഇടിഞ്ഞപ്പോ അന്നവർ വാങ്ങിയതിന്റെ പകുതി വിലപോലും കിട്ടാത്ത അവസ്ഥ വന്നു എല്ലാം ശെരിയായിവരും എന്ന് കാത്തിരുന്നു പതിയെ പതിയെ ശെരിയായി വന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ കൊറോണയുടെ വരവ് അതോടുകൂടി വലിയ സ്ഥലം ആയതിനാൽ വില പറയാൻ പോലും ആളുകൾ വരാത്ത അവസ്ഥ യായതോടെ മുതലെങ്കിലും കിട്ടിയാൽ കൊടുക്കാം എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുകയാണ് രണ്ടുപേരും) പോയെന്നു കാണണം ഇത് മൊത്തമായി വാങ്ങിയിട്ട് നമുക്കൊരു വീട് വെക്കാം അതുകഴിഞ്ഞു കല്യാണം കഴിക്കാം പോരെ
