“പൂതി അങ്ങോട്ട് തീർന്നു കിട്ടിയില്ലേ?!!” ,
“ആ പൂതി തീർന്നു, പക്ഷേ !!’ ” അവൾ കയ്യെടുത്ത് അവൻറെ കുണ്ണ കുട്ടൻറെ പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
” ഈ പൂതി തീരില്ല, ഇത് തീരണേൽ ഞാൻ മരിക്കണം,” മനു പൊട്ടി ചിരിച്ചു കൂടെ അവളും, അപ്പോഴാണ് മനു ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അവളുടെ കഴുത്തിൽ നേരത്തെ കഴിഞ്ഞ പോരാട്ടത്തിൽ സംഭവിച്ച ചുവന്ന പാട്, നല്ലോണം വെളുത്ത ശരീരം ആയതുകൊണ്ട് എടുത്ത് കാണുന്നുണ്ട്, “റബ്ബേ പണി പറ്റിയോ?!” , മനു അവളോട് പറഞ്ഞു,
“അമ്മായി അവിടെ ചുവന്നു നിൽക്കുന്നു,” റംല “എവിടെയെന്ന്” ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവൻറെ അരികിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു, അവൻ അവളുടെ കയ്യെടുത്ത് അടയാളത്തിന്മേൽ വെപ്പിച്ചു, അവളെഴുന്നേറ്റ് അകത്തുള്ള കണ്ണാടിയിൽ പോയി നോക്കി,
” റബ്ബേ എന്ത് ചെയ്യും ഇത്,?!” അപ്പോഴേക്കും മനു തൻറെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് ഒരേട് എടുത്ത് ഓപ്പൺ ചെയ്തു, (പണ്ടൊരിക്കൽ ആവേശം കൂടിയപ്പോൾ ഷാനിക്ക് ഇതുപോലെ ഒരെണ്ണം കാണുന്ന സ്ഥലത്ത് വന്നതാണ് പക്ഷേ അന്ന് ഷാനിത്തായും മനുവും കൂടെ യൂട്യൂബ് നോക്കി കണ്ടുപിടിച്ചതാണ് വെളിച്ചെണ്ണ പുരട്ടി
നല്ലവണ്ണം ഉഴിഞ്ഞാൽ മതി, അതൊരു 5 മിനിറ്റ് ചെയ്യുമ്പോഴേക്കും ആ രക്തക്കട്ട അലിഞ്ഞ് സാധാരണ നിലയിലേക്ക് ആവും, പക്ഷേ ഇവിടെ അത് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ) മനു യൂട്യൂബിൽ നോക്കിയതാണെന്ന് പറഞ്ഞു ആ വിദ്യ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു, റംല അടുക്കളയിലെക്ക് ഓടി, വെളിച്ചെണ്ണ എടുത്ത് പതുക്കെ അവിടെ
തേച്ച് മസാജ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി,അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ കർണ്ണ
പടങ്ങളെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് വാഹനങ്ങളുടെ ഇരമ്പൽ ശബ്ദം കേട്ടു തുടങ്ങി, ഇനി സമയമില്ല പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഓൾ മുകളിലോട്ട് ഓടി, അവിടെ നിന്നും തട്ടം വലിച്ചിഴത്ത് കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയിട്ടു, എന്നിട്ട് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി കാണുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, പതിയെ
കിതപ്പ് കുറച്ചു കൊണ്ടുവന്ന റംല താഴേക്ക് നടന്നു, അപ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി മനുവിനോട് കുശലങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു, അവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങളും വിശദീകരണങ്ങളും എല്ലാം മനുവിനെ ധരിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു എല്ലാവരും, 11 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു സമയം,
“എല്ലാവർക്കും ഓരോ ക്ലാസ് കട്ടൻ ചായ എടുക്കട്ടെ” , അതും ചോദിച്ച് റംല അങ്ങോട്ട് കടന്നു വന്നു,
“ഒന്നും വേണ്ട അമ്മായി, ഒന്നു പോയി കിടന്നുറങ്ങിയാൽ മതി” , ഷഹീകാക്കയാണ് പറഞ്ഞത്, “അതുതന്നെ ” എല്ലാവരും ഏറ്റുപിടിച്ചു, കുറെ ആളുകൾ വീട്ടിനുള്ളിലോട്ട് കയറി പോയി.
ഷാനി ക്രെറ്റയുടെ ചാവി അവനെ ഏൽപ്പിച്ചു,
“ഡാ നീ എടുക്കില്ലേ, എനിക്ക് വയ്യ, ” അവള് നന്നേ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു,
“ഓ നിങ്ങൾ പൊക്കോ, ഞാൻ വന്നോളം” മനു പറഞ്ഞു.
കാറിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഇത്തതയെയും കുട്ടികളെയുമായി ഇക്കാക്കയും ഷാനിതാത്തയും ഇന്നോവ എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയി, മനു അമ്മോനോടും അമ്മായിയോടും (അവൻറെ റംലയോട്) യാത്ര പറഞ്ഞു , ക്രെറ്റ റിവേഴ്സ് എടുത്ത് റോഡിലൂടെ ഇറങ്ങി, അതിൽ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഇന്നോവ അവിടെവച്ച് അവരെല്ലാം ഇറങ്ങി ഉള്ളിൽ പോയിരുന്നു,
മനു അതിനു പുറകിൽ പതുക്കെ പാർക്ക് ചെയ്തു. തൻറെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു, ബെഡിലേക്ക് കിടന്ന മനുവിന് തൻറെ കൈകാലുകൾ തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി, കാരണം കല്യാണത്തിന്
തിരക്കുകളിൽ ഓടി നടന്നതും, രാത്രി രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളെ തളർത്തി കിടത്തിയതും, ആ ഉത്സാഹത്തിൽ ക്ഷീണം എന്ന വികാരത്തെ അവൻ
മറന്നു പോയിരുന്നു, വല്ലാത്ത തളർച്ച കാലുകൾക്ക്, ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു എസി ഓൺ ചെയ്തു. മനു വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അഴിച്ച് ബാസ്ക്കറ്റിലിട്ടു, ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ ശരിയാവില്ല എന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് മനു ബാത്റൂമിലെ ഫുൾ സൈസ് മിററിന്റെ മുൻപിൽ നിന്ന് ഷവർ ഓൺ ചെയ്തു.
തലയിലൂടെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ശരീരത്തിൽ അരിച്ച് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസത്തിന്റെ കിളിനാദം അവൻറെ മനസ്സിൽ മുഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എത്ര സമയം അങ്ങനെ നിന്നു എന്ന് അവന് അറിയില്ല, അപ്പോഴാണ് കണ്ണാടിയിൽ അവൻറെ മുട്ടമണിയെ അവൻ നോക്കുന്നത്, ആ പോരാളി തന്നിലേക്ക് ഒതുങ്ങി ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിൻറെ മുഖപടം ഇട്ട