കാണണം എന്ന് ഷാഹിദിനും ഒരുപാട് ആഗ്രഹം ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു, ഞാൻ ഇതാ വരുന്നു എന്ന് പൊന്നുവിനു ഒരു മെസേജും ഇട്ടു കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി
പൊന്നുവിൻറെ വീട്ടിലോട്ടു പതുക്കെ ആരെങ്കിലും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു ഉണ്ടോ എന്ന പേടിയിൽ മുഖം എല്ലാം താഴ്ത്തി അവൻ വെച്ച് പിടിച്ചു.
പുറത്ത് പന്തലിൽ കാരണവന്മാരുടെയും കുറെ പണിക്കാരുടെയും വലിയ തിരക്കായതുകൊണ്ട് ആരും ഷാഹിദിനെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല.. അവനെ അവര് അന്നു പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോൾ ഒന്ന് കണ്ടതിന് ശേഷം പിന്നെ കണ്ടിട്ടും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവൻ അങ്ങനെ ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽ പതിഞ്ഞില്ല.
അകത്ത് കയറി ഹാളിലോട്ട് സ്ത്രീകൾ ഡ്രെസ്സും ആഭരണങ്ങളും നിരത്തിവെച്ച് നോക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. വല്യുമ്മ ഉമ്മറത്തേക്ക് പോകുന്ന ഇടനാഴിയിലിരുന്ന് ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. ആരും അവൻ്റെ നേർക്ക് നോക്കിയത് പോലും ഇല്ല.
അത്രയും ബന്ധുക്കൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന വീട്ടിൽ വെച്ച് അവൻ മുകളിലേക്ക് കയറി പോവുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ അത് വലിയ നാണക്കേടാകും. എങ്കിലും അവളെ ഒന്ന് നേരിൽ കാണാനുള്ള കൊതി അവന്റെ ഭയത്തെ കീഴടക്കി. അവൻ മുന്നോട്ടു തന്നെ നടന്നു.
പതുക്കെ നടന്നു കല്യാണത്തിൻ്റെ എന്തോ ഒരുക്കത്തിൻ്റെ ഭാഗം ആയിട്ട് അകത്തേക്ക് പോവുന്ന പോലെ ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ബഹളത്തിനിടയിലൂടെ ആരുടെയും കണ്ണിൽ പെടാതെ മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്കുള്ള പടികൾ ഓടി കയറി മുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ജസ്ന അവിടെ നിൽക്കുന്നു.
ജസ്ന വേഗം അവനെയും കൂട്ടി തൻ്റെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കടക്കുകയും വാതിൽ വേഗം കുറ്റി ഇടുകയും ചെയ്തു.
ഉള്ളിൽ കയറി വാതിൽ കുറ്റി ഇട്ട ഉടനെ ഷാഹിദ് തിരിഞ്ഞു നോക്കി മുന്നിൽ ഷാഹിദിനെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ തിളങ്ങി!
ആറുമാസത്തെ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പും, രാത്രികളിലെ വിരഹവും, തീവ്രമായ ഏകാന്തതയും സമ്മാനിച്ച സങ്കടവുമെല്ലാം ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ
അവളിൽ അലിഞ്ഞുപോയി.
“ഷാഹീ…” ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരാതെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഓടിവന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.
നല്ല ഉയരമുള്ള അവളുടെ ആ തുടുത്ത, ചൂടുള്ള ശരീരം തന്റെ കൈകളിലേക്ക് അമർന്നപ്പോൾ ഷാഹിദിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുതി പ്രവഹിച്ചു. ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് തന്നെ ക്കാൾ നീളം ഉള്ളപോലെ അവന് തോന്നി.
ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള ഒരു സാധാരണ സൽവാറായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്, തലയിലൂടെ കട്ടിയുള്ള ഷാൾ ചുറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ആറുമാസം മുൻപ് കാറിൽ വെച്ച് കണ്ടതിനേക്കാൾ അവൾ ഒന്നുകൂടി തുടുത്ത്, കല്യാണത്തിന്റെ ചോരത്തിളപ്പിൽ അവിശ്വസനീയമാംവിധം സുന്ദരിയായി മാറിയിരുന്നു!
എന്നാൽ, കുറേനാളുകളായി മനസ്സിൽ അടക്കിവെച്ച ആധികളും ആറുമാസത്തെ കാത്തിരിപ്പും സൃഷ്ടിച്ച വികാരക്ഷോഭവും അവളെ ആ നിമിഷത്തിൽ പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രിച്ചു. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി വിതുമ്പി.
അവളുടെ കണ്ണുനീർ അവന്റെ ഷർട്ടിനെ നനയ്ക്കുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.
“എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഷാഹി… നീ ശരിക്കും എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുവല്ലേ ഡാ…”
തുടർന്ന് പെട്ടെന്നൊരുതരം തീവ്രമായ ആവേശത്തോടെ അവൾ അവനെ ചുമരിലോട്ടു പിടിച്ചുതള്ളി. ആറുമാസത്തെ വിരഹം നൽകിയ എല്ലാ പിരിമുറുക്കങ്ങളും ഒരേസമയം പുറത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ അവൾ അവന്മേൽ ശക്തിയായി കെട്ടി പിടിച്ചു.
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഷാഹി… നീ ശരിക്കും എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുവല്ലേ ഡാ…”
അവൾ കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഫോണിലൂടെ കാണിച്ചിരുന്ന ആ കുറുമ്പോ എക്സിബിഷനിസ്റ്റ് ഭാവങ്ങളോ ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു അപ്പോൾ അവളിൽ; മറിച്ച് തന്റെ പുരുഷനെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന, അവനുവേണ്ടി മാത്രം കാത്തിരുന്ന തികച്ചും നിഷ്കളങ്കയായ