ട്വിൻ ഫ്ലവർസ് – 4 9അടിപൊളി  

 

“ഡാലിയ….” ചേട്ടൻ പതിയെ എന്റെ കാതില്‍ വിളിച്ചു. പക്ഷേ ഞാൻ ഉറങ്ങിയ പോലെ അനങ്ങാതെ കിടന്നു.

 

“എടി കള്ളി, നിന്റെ കള്ള ഉറക്കമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.” ചേട്ടൻ മെല്ലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ഇടത് കാതും കമ്മലും ഒരുമിച്ച് വായില്‍ എടുത്ത് നുണഞ്ഞു. കുറച്ചുനേരം അതുപോലെ നുണഞ്ഞു കുടിച്ചിട്ട് ചേട്ടൻ വിട്ടു.

 

ദൈവമേ….! സുഖം കാരണം എന്റെ ശരീരം ശെരിക്കും വിറച്ചു പോയി. ചേട്ടൻ ഇനിയും അതുപോലെ ചെയ്തെങ്കിലെന്ന് ഞാൻ കൊതിച്ചു.

 

അന്നേരം ചേട്ടൻ എന്റെ വലത് കാതും കമ്മലും ഒരുമിച്ച് വായില്‍ എടുത്ത് പതിയെ നുണഞ്ഞു. ഹോ… എന്തു സുഖം..!!

 

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു പിടിച്ച് ചിരിച്ചു.

 

“കള്ളി…!!” ചേട്ടൻ വാത്സല്യപൂർവം പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ചേട്ടൻ എന്റെ മുകളില്‍ ഒന്ന് അമർന്ന് കിടന്നു. “നിന്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ ഉണര്‍ന്നല്ലോ…?!” കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞിട്ട് ചേട്ടൻ എന്റെ മുകളില്‍ നിന്നും ഇരുണ്ടു മാറി.

 

അയ്യോ ചേട്ടാ… ഇനിയും അങ്ങനെ കിടക്ക്.. എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ കൊതിയോടെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ചേട്ടൻ കിടന്നില്ല. പകരം ചേട്ടൻ എന്നെ പതിയെ വലിച്ച് ഞാൻ നേരത്തെ കിടന്നിരുന്ന പോലെ ചെരിച്ചു കിടത്തി. എന്നിട്ട് എന്നെ പഴയ പോലെ ചേട്ടനോട് ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചതും ഞാനും ചേട്ടനെ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ച് എന്റെ മുഖവും ചേട്ടന്റെ കഴുത്തിൽ അമർത്തി കിടന്നു. ചേട്ടന്റെ കൈ വിരലുകള്‍ എന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നടന്നു.., എന്റെ മുടിയെല്ലാം വിരലുകള്‍ കൊണ്ട്‌ ചേട്ടൻ കോതി ഒതുക്കി. അപ്പോ എന്റെ സ്വര്‍ണ്ണ മാല എന്റെ മുടിയില്‍ കുരുങ്ങി കിടക്കുന്നത് കണ്ട് ചേട്ടൻ അതിനെ കുരുക്ക് മാറ്റി നേരെ ഇട്ടു തന്നു. ചേട്ടന്റെ കൈകൾ എന്റെ തലയിലും പുറത്തും എല്ലാം മെല്ലെ തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.

 

ആ സന്തോഷത്തിലും നിര്‍വൃതിയിലും ഞാൻ ലയിച്ചു കിടന്നു.

 

ചേട്ടൻ എന്നെ ഒരുപാട്‌ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു… പക്ഷേ ഇതുവരെ ഒരിക്കല്‍ പോലും എന്റെ മുലകളെ മാത്രം ചേട്ടൻ കുടിച്ചില്ല. ഒരു ദിവസം ചേട്ടൻ എന്റെ മുലകളേയും കുടിക്കും. എന്റെ മുലക്കണ്ണുകളെ ചേട്ടൻ കുടിക്കുമ്പോ എങ്ങനെയുള്ള സുഖം ആയിരിക്കും കിട്ടുക…? അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

 

അപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഓര്‍ത്തത്. അതോടെ എന്റെ സന്തോഷം കെട്ടടങ്ങി. കാരണം, ഇന്നു രാത്രി ഒന്‍പത് മണിക്ക് ചേട്ടൻ നീലഗിരിയിലേക്ക് മടങ്ങി പോകും. വെറും പതിനാലോ പതിനഞ്ചോ മണിക്കൂറുകൾ മാത്രമേയുള്ളു.

 

“ചേട്ടാ….”

 

“എന്തേ…? ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്ന് മടുത്തോ…?” ചേട്ടൻ കളിയാക്കി.

 

ഞാൻ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് ചേട്ടനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു, “ഇന്നു രാത്രി ചേട്ടൻ തിരികെ പോകുമെന്ന് പപ്പയോടും ആന്റിയോടും പറഞ്ഞില്ലേ…!! നാലഞ്ച്‌ ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഞാനും ഊട്ടിക്ക് പോകേണ്ട സമയം നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോയാല്‍ പോരെ…?”

 

“എന്റെ ഡാലി, ഞാൻ ഓണത്തിന്‌ നാട്ടില്‍ വന്നത് തൊട്ട് എന്റെ എല്ലാ പതിവും ഞാൻ തെറ്റിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ബിസിനസ്സ് പോലും ഞാൻ നേരെ നോക്കുന്നില്ല. ആഴ്‌ചയില്‍ മൂന്ന്‌ ദിവസം നമ്മുടെ പതിനാല് ഡോജോയിലും ഞാൻ കൊടുക്കാറുള്ള എന്റെതായ ട്രെയിനിങ് പോലും മുടങ്ങീട്ട് ഇപ്പൊ മൂന്നാഴ്ച അടുപ്പിച്ചായി. രണ്ടാഴ്ചയായി ഞാൻ പോലും പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്നില്ല. നേരിട്ട് കാണേണ്ട ആളുകളെയും, നേരിട്ട് ചെയ്യേണ്ട ജോലിയും ഒരുപാട്‌ മുടങ്ങി കിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ പോകാതിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.”

 

ചേട്ടന്റെ ന്യായമായ ന്യായീകരണം അംഗീകരിക്കാനുള്ള മനസ്സൊന്നും എനിക്കില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ പ്രണയം മാത്രമല്ലല്ലോ ജീവിതം. പ്രണയം ഒരു ഘടകം മാത്രമാണ്. ജീവിതത്തിൽ വേണ്ട എല്ലാം ഘടകങ്ങളും ഒരുമിച്ചു നിലനിര്‍ത്തി ബാലൻസ് ചെയ്തു വേണം ജീവിക്കാൻ. അക്കാര്യം എനിക്കും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ എന്നിട്ടും ചേട്ടൻ പോകുന്നത് എനിക്ക് അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *