അവന് ചെറിയൊരു സന്തോഷം തോന്നി.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചുതീർത്ത് കൈ കഴുകാൻ പോയി.
തിരികെ ക്ലാസിലെത്തിയപ്പോൾ ശരണ്യ അവിടെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“ലൈബ്രറി ഗ്രൂപ്പിലുള്ളവർ ആരൊക്കെയാ? ഒന്നേകാലിന് ഒരുമിച്ച് പോകാം കേട്ടോ,” അവൾ പറഞ്ഞു.
“അമല മിസ് അവിടെ ഉണ്ടാകുമോ?”
മേഘ്ന ചോദിച്ചു.
“ആ. മിസ് നേരെ അവിടെ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”
“ശരി.”
അതുൽ വാച്ചിൽ സമയം നോക്കി.
ഒന്ന് പത്ത്.
കുറച്ചുനേരം കൂടി ക്ലാസിൽ ഇരുന്നശേഷം അവൻ എഴുന്നേറ്റു.
“ടാ മിഥുനേ, പോകണ്ടേ?”
“ആ, വാ.”
“ജെറിനേ, ഞങ്ങൾ പോകുവാ.”
“ആ, ഞാനും ഇറങ്ങാം.”
കുറച്ചുസമയത്തിനുള്ളിൽ ലൈബ്രറി ഗ്രൂപ്പിലുള്ളവർ ക്ലാസിനു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അതുലും മിഥുനും ഒരുമിച്ചാണ് നടന്നത്. മുന്നിലായി ശരണ്യയും മേഘ്നയും മറീനയും മറ്റു രണ്ടുമൂന്നു പേരുമുണ്ട്. അജ്മലും ശ്രീജിത്തും ആന്റണിയും പുറകിലായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നു.
കോണിപ്പടി ഇറങ്ങി താഴെ എത്തിയപ്പോൾ സിജോ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു.
“ടാ, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോവാ. വൈകിട്ട് കാണാം.”
“ആ, പണിയൊക്കെ നല്ലതുപോലെ ചെയ്യണേ,” മിഥുൻ പറഞ്ഞു.
“നീ ആദ്യം നിന്റെ പണി നോക്ക്.”
സിജോ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നടുമുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു.
ജെറിനും ലാബിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
അതുലും ബാക്കിയുള്ളവരും പഴയ ഐ.ടി. ബ്ലോക്കിലേക്ക് നടന്നു.
രാവിലെ മുതൽ മൂടിക്കെട്ടിനിന്നിരുന്ന ആകാശം അപ്പോഴും തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇടയ്ക്കു ചെറിയ കാറ്റുവീശുന്നുണ്ട്.
“മഴ പെയ്യുമോ എന്തോ,” മിഥുൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പെയ്താൽ എന്താ? നമുക്ക് അകത്തല്ലേ പണി.”
“അത് ശരിയാ.”
പഴയ ഐ.ടി. ബ്ലോക്കിന്റെ താഴത്തെ നിലയിലായിരുന്നു പഴയ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ലൈബ്രറി. പുതിയ ബ്ലോക്കുകൾ വന്നതോടെ ഈ ഭാഗത്തേക്ക് വിദ്യാർത്ഥികൾ അധികം വരാറില്ലായിരുന്നു.
വരാന്തയുടെ അറ്റത്തെ മുറിക്കുമുന്നിൽ അമല മിസ് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കൈയിൽ ഒരു രജിസ്റ്ററും പേനയുമുണ്ട്.
“ആ, എല്ലാവരും എത്തിയോ?” മിസ് ചോദിച്ചു.
“എത്തി മിസ്,” ശരണ്യ പറഞ്ഞു.
“ആ, എന്നാ നമുക്ക് അറ്റൻഡൻസ് എടുത്തിട്ട് തുടങ്ങാം.”
മിസ് കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന
രജിസ്റ്റർ തുറന്നു. ലിസ്റ്റിലുള്ള ഓരോരുത്തരുടെയും പേര് വിളിച്ച് അറ്റൻഡൻസ് രേഖപ്പെടുത്തി.
“ഫസ്റ്റ് ഇയറിലെ കുട്ടികൾ എവിടെ?”
“മിസ്, അവരോട് ഒന്നരയ്ക്ക് വരാനാ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്,” ശരണ്യ പറഞ്ഞു.
“ആണോ? എന്നാ അവർ വരട്ടെ. നമുക്ക് തുടങ്ങാം.”
അമല മിസ് വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. പിന്നാലെ കുട്ടികളും.
പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ വലിയൊരു മുറിയാണെന്നേ തോന്നൂ. എന്നാൽ അകത്തുകയറിയപ്പോഴാണ് അതുലിന് ലൈബ്രറിയുടെ വലുപ്പം മനസ്സിലായത്.
നീളമുള്ള ഒരു ഹാളും അതിനോട് ചേർന്ന് രണ്ടു ചെറിയ മുറികളുമാണ്. ഹാളിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി വലിയ പുസ്തകറാക്കുകൾ നിരന്നുകിടക്കുന്നു. ചിലതിന് ഗ്ലാസ് വാതിലുകളുണ്ട്. മറ്റു ചിലത് തുറന്ന റാക്കുകളാണ്. നടുവിലായി കുറച്ച് മേശകളും കസേരകളും.
റാക്കുകളിൽ പഴയ ടെക്സ്റ്റ് ബുക്കുകളും റഫറൻസ് ബുക്കുകളും അടുക്കിവച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില ഷെൽഫുകളിൽ പുസ്തകങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതൽ ഫയലുകളായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് പഴയ പ്രോജക്ട് റിപ്പോർട്ടുകൾ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു.
മുറിയിൽ പഴയ പുസ്തകങ്ങളുടെയും അടച്ചിട്ട സ്ഥലത്തിന്റെയും ഒരു പ്രത്യേക മണമുണ്ടായിരുന്നു.
“അയ്യോ, ഇവിടെ മൊത്തം പൊടിയാണല്ലോ,” മറീന പറഞ്ഞു.
“അതുകൊണ്ടല്ലേ നിങ്ങളെ വിളിച്ചത്,” അമല മിസ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മിസ്, ഈ ലൈബ്രറി ഇപ്പോ തീരെ ഉപയോഗിക്കാറില്ലേ?” മേഘ്ന ചോദിച്ചു.
“ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ വളരെ കുറവാ. പുതിയ ലൈബ്രറി വന്നതിൽ പിന്നെ എല്ലാം അവിടേക്ക് മാറ്റിയില്ലേ. ഇവിടെ പഴയ റഫറൻസ് ബുക്കുകളും പ്രോജക്ട് റിപ്പോർട്ടുകളുമൊക്കെയാ കൂടുതലുള്ളത്.”
മിസ് ഒരു റാക്കിന്റെ ഗ്ലാസ് വാതിൽ തുറന്നു.
“ഇതൊക്കെ കുറേക്കാലമായി ഒന്ന് അടുക്കിവച്ചിട്ട്. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് കുറച്ച് പണിയുണ്ടാകും.”