രവിസാറിന്റെ വാക്കുകൾ പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിൽ ചട്ടുളി പോലെ കൊണ്ടു. തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യം കണ്മുന്നിൽ കണ്ടത് പോലെ അല്ലേ സാർ പറഞ്ഞതെന്ന് അവൾ ഓർത്തു.
എന്നാലും തന്റെ മക്കളുടെ അച്ഛനല്ലേ… അവരെ ചതിക്കുന്നത് ശരിയാണോ… പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും നൂറു ചോദ്യങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു.
“എന്നാലും സാറെ… വല്ല കൈയബദ്ധവും കാണിച്ചാൽ പിന്നെ എനിക്ക് കുറ്റബോധം കാരണം ജീവിച്ചിരിക്കാൻ പറ്റൂല…” പ്രജിത അവസാനത്തെ കരുവും നീക്കി.
“അതിന് എന്തിനാണ് പ്രജിതേ നീ കുറ്റബോധം തോന്നിക്കുന്നത്. ഞാൻ നിന്റെ കൈയിൽ ഒന്ന് ഉമ്മ വെച്ചതിന് ആണോ…? അപ്പൊ അതിനല്ല… നീ കടന്ന് ചിന്തിച്ച് മറ്റെന്തെക്കെയോ കണ്ടു അല്ലേ…
കള്ളി…” സാഹചര്യം തണുപ്പിക്കുന്ന മട്ടിൽ ചെറിയ കളിയാക്കലോടെ രവി പ്രജിതയോട് പറഞ്ഞു.
“ഒന്ന് പോ സാറെ ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല…” അല്പം നാണത്തോടെ പ്രജിത ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അമ്പെടി കള്ളി… കള്ളം പറയുന്നോ… ദാ നോക്കിയാണ് നിന്റെ കൈ മുഴുവൻ വിയർത്തിരിക്കുന്നത് അതും ഈ തണുപ്പത്ത്… എന്നിട്ട് അവള് ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല എന്ന്.”
പ്രജിതയുടെ കൈയിലെ വിയർപ്പ് പൊടികൾ കാണിച്ചു കൊണ്ട് രവി
പറഞ്ഞു.
“സാർ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടേ കൈയിന്ന്…” അല്പം കള്ള പിണക്കം കാണിച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത കൈ മാറ്റി.
“ശേ പിണങ്ങല്ലേ പ്രജിതേ… ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ…” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും രവി പ്രജിതയുടെ കൈ പിടിച്ച് തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി വിരലുകൾ കോർത്തു.
അല്പം കഴിഞ്ഞതും വണ്ടി ചുരം കേറാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഉടനെ രവി ഗ്ലാസുകൾ അടച്ചു കാറ്റ് അകത്തേക്ക് കയറാതെ ആക്കി. അപ്പോഴേക്കും പ്രജിതക്ക് എന്തോ അസ്വസ്ഥത ഉള്ളത് പോലെ രവിക്ക് തോന്നി.
“ചുരം കേറി തുടങ്ങി. ഛർദി വരുമോ?” രവി കരുതലോടെ ചോദിച്ചു.
“അറിഞ്ഞൂടാ… എന്തര് ചെയ്യും?” പ്രജിതയുടെ വ്യാകുലത അറിയിച്ചു.
“ഇത് കഴിച്ചോ…” തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ഗുളിക എടുത്ത് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് രവി പറഞ്ഞു.
“വെള്ളം…?” പ്രജിത ചോദിച്ചു.
“ഇതിന് വെള്ളമൊന്നും വേണ്ട വായിട്ട് അങ്ങ് അലിയിച്ചു ഇറക്കിയ മതി.”
“പണി കിട്ടുമോ?” പ്രജിതക്ക് വീണ്ടും തന്റെ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
“ഇനി ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട് പക്ഷേ പ്രജിത മാഡത്തിന് അത് ഇഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന് അറിയില്ല.” രവി ഒരു തന്ത്രം എറിഞ്ഞിട്ടു.
“എന്തര് സാറെ അത്…?” ജ്ഞ്ചിനാസ യോടെ പ്രജിത ചോദിച്ചു.
“പൊക്കിളിൽ വിരൽ വെച്ച് അമർത്തി പിടിച്ചാൽ മതി മനംമറിപ്പ് ഉണ്ടാവില്ല.”
“അതിപ്പോ… ഞാൻ വെയ്ക്കാം എന്താ കുഴപ്പം…?” പ്രജിത ചോദിച്ചു.
“പക്ഷേ ഈ കൈ എന്റെൽ അല്ലേ അപ്പൊ എങ്ങനെയാ…” കുസൃതി ചിരിയോടെ സാർ പറഞ്ഞു.
“സാർ കൈ വിട് അപ്പൊ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ…”
“ഞാൻ വിടില്ല… ഈ കൈ എനിക്ക് വേണം…” കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലെ
വാശി പിടിച്ചു രവി പറഞ്ഞു.
“എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ചെയ്യ് അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടെ വാൾ വെച്ച് കുളമാക്കും.” ചെറുതായിട്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.
ഉടനെ രവി തന്റെ കൈ പ്രജിതയുടെ സാരിയുടെ വിടവിലൂടെ കൊഴുത്ത മടക്കുകളുള്ള വയറിലെ കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിലേക്ക് കൈ വെച്ചു. സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കരസ്പർശം ഏറ്റത്തിന്റെ ഞെടുക്കം പ്രജിതയിൽ പ്രതിഫലിച്ചു.
അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ രോമാഞ്ചം ഉണ്ടായി. ശ്വാസമെടുപ്പുകൾ വേഗത്തിലായി. മിണ്ടാതെ കണ്ണുകലടച്ചു മടിയിൽ സ്വന്തം ഭർത്താവ് കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ അന്യപുരുഷന്റെ കൈ തന്റെ വയറിലും പൊക്കിളും ചേർന്നിരിക്കുന്നതിന്റെ അനുഭൂതി ഓർത്ത് അവൾ മൗനമായി ഇരുന്നു.
കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞു കൂടി പുറത്തേക്ക് തള്ളിയ പ്രജിതയുടെ വയറിൽ താൻ ആദ്യമായി കൈകൾ കൊണ്ട് പിടിച്ചതിന്റെ സുഖം രവിയുടെ കുണ്ണയിൽ പ്രതിക്ഷപെട്ടു.
പുറത്തേക്ക് ഉന്തിയ കുടവയർ ആയതിനാൽ പൊക്കിൾ കുഴി നല്ല പോലെ കുഴിഞ്ഞ് താഴ്ന്നിരുന്നത് രവിക്ക് വിരലുകൾ കയറ്റി കുറുമ്പ് കാണിക്കാൻ ഒരു അവസരം ആയിരുന്നു.