“സാറേ അതൊക്കെ നടക്കുമോ എന്തോ… അണ്ണൻ മുറിയിൽ ഉള്ളത് അല്ലേ…” പ്രജിത കാര്യത്തോട് അടുത്തപ്പോൾ പേടിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ നമുക്ക് നോക്കാമെന്റെ പ്രജിത മോളേ… നീ പൂറൊക്കെ റെഡി ആക്കി വെച്ചോ…” കഴപ്പോടെ രവി പറഞ്ഞു.
“ഒന്ന് പയ്യെ പറ സാറേ പിള്ളേരങ്ങാനും കേക്കും.” പ്രജിത തന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പിള്ളേരെല്ലാം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും നേരെ നടക്കാൻ പോലും ആകാതെ അശോകൻ പുറത്ത് നിന്ന് ആടുന്നത് പ്രജിത കണ്ടു.
“എന്റെ ഈശ്വരാ… ഈ മനുഷ്യൻ ഇത് എന്ത് കുടി ആണോ എന്തോ… നടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലല്ലോ… ഒന്ന് വാ സാറേ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകാം അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ എങ്ങാനും മറിഞ്ഞു വീഴും.”
പിള്ളേരെ പറഞ്ഞു മുറിയിൽ വിട്ട ശേഷം പ്രജിത രാവിസാറിനേം കൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി തന്റെ അശോകണ്ണന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
“ആ നിങ്ങള് വന്നോ… അത് നന്നായി… കൊടൈക്കനാൽ വാറ്റ് കിട്ടിയെടി… അപ്പൊ ഒന്ന് അടിച്ചു നോക്കിയതാ… നടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല… നീ ഒന്ന് പിടിക്ക്…
പിന്നെ രാവിലെ 5 മണിക്ക്
ഇറങ്ങണം എന്നാ വണ്ടിക്കാര് പറഞ്ഞത്… ആ അപ്പൊ പിടിച്ചോ…” നാക്ക് കുഴഞ്ഞ രീതിയിൽ അശോകൻ എല്ലാം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
പിന്നെ രവിയും പ്രജിതയും കൂടി അശോകനെ താങ്ങി പിടിച്ചു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ലിഫ്റ്റ് ഭാഗ്യത്തിന് വർക്ക് ആകുന്നത് കൊണ്ട് അവർ അശോകനെയും കൊണ്ട് അതിൽ കേറി മൂന്നാമത്തെ നിലയിലെത്തി.
മുറി തുറന്ന് നേരെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. കിടന്നയുടൻ തന്നെ അശോകൻ മയക്കത്തിലായി.
“ഹോ ഇങ്ങനെ കുടിച്ച് ചാകുമെന്നാ തോന്നുന്നത്… പിള്ളേരെ കൊണ്ട് നല്ലപോലെ ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചാലേ ശരിയാകു. വീട്ടിൽ ചെല്ലട്ടെ എന്നിട്ട് വേണം ബാക്കി…” പ്രജിത തന്റെ അമർഷം പറഞ്ഞു.
“അശോകൻ ഫുൾ ഫിറ്റാ കണ്ടില്ലേ കിടക്കുന്നതിന് മുന്നേ ഉറങ്ങി…” രവി ചെറിയ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“കള്ള കിളവാ നിങ്ങള് ചിരിക്കല്ലേ… എന്റെ കെട്ട്യോനാ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നത്… എനിക്ക് അത്ര ചിരിയൊന്നും വരൂല…” പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“ഓ ഞാൻ ചിരിച്ചെന്ന് വെച്ച് എന്താരാവാൻ… നീ പിള്ളേരെ വിളിച്ച് നേരത്തെ പോകണം എന്ന് പറ.” രവി കാര്യം മാറ്റാനായി പറഞ്ഞു.
ഉടനെ പ്രജിത തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് അരുണിമയെ വിളിച്ചു. കാലത്തെ തന്നെ തിരിച്ചു പോണം എന്നുള്ളത് പറഞ്ഞു. നേരത്തെ ഉണർന്ന് പിള്ളേരെ എല്ലാരേം റെഡി ആക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു പ്രജിത ഫോൺ വെച്ചു.
ഫോൺ വെച്ച് തിരിഞ്ഞതും രവി പ്രജിതയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. പ്രജിത ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് നിശ്ചലമായി, പതിയെ പുറകിലേക്ക് നടന്ന് ചുമരിൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കാമദാഹത്തോടെ രവിസാറിനെ നോക്കി വിധേയി ആയി നിന്നു.
“സാറേ എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു… അണ്ണൻ അടുത്ത് കിടക്കേണ്…
സാറിത് എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ… അണ്ണൻ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ എന്നെകൊണ്ട് അങ്ങനെ ഒക്കെ പറ്റുമോ എന്തോ…”
തന്റെ ഉള്ളിലെ ആധിയും കുറ്റബോധവും ഭയവും എല്ലാം കൂടി ചേർന്ന് പ്രജിത പതിയെ പറഞ്ഞു.
“എന്നിട്ട് നിന്നെക്കണ്ടാൽ അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ പ്രജിതേ… കടിമൂത്ത് നിൽക്കുന്ന ജേഴ്സി പശുവിനെ പോലെ ആണല്ലോ നിന്റെ നോട്ടവും മണവും ഒക്കെ…” രവി കഴപ്പോടെ വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന പ്രജിതയുടെ മണം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“സാറേ… എനിക്ക് പേടിച്ചിട്ടാ ഈ നിൽപ്പ് അല്ലാതെയല്ല…” പ്രജിത തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റിയ രീതിയിൽ പതിയെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“പേടിയൊക്കെ ഇപ്പോ മാറ്റി തരാം…” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രവി തന്റെ ചുണ്ടുകൾ പ്രജിതയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.
തന്നെ താലി കെട്ടി ഭാര്യയാക്കിയ, തന്റെ വയറ്റിൽ രണ്ട് മക്കളെ ഉണ്ടാക്കി തന്ന് തന്നെ ഒരു അമ്മയാക്കിയ, പ്രസവത്തോടെ മുലകൾ പാല് ചുരത്തി മാതൃത്വത്തിന്റെ രുചി മനസ്സിലാക്കി തന്ന തന്റെ ഭർത്താവ് അശോക്കണ്ണൻ അല്ലാതെ മറ്റൊരാൾ തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിക്കുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയ