“ദേ അമ്മേ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരുന്നാണ് നിങ്ങള്… അച്ഛൻ അവിടെ അവരോട് ഒപ്പം കാണും.” മൂത്തമകൾ അരുണിമ ആ സംസാരത്തിനിടയിലേക്ക് കയറി പറഞ്ഞു.
“അവരോട് കാണുമെന്ന് എനിക്കും അറിയാം… ഏത് അവസ്ഥയിൽ ആയിരിക്കുമെന്ന് അറിയാല്ലോ അതോണ്ട് ആണ് നിന്നേക്ക നോക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചത്… അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നല്ലോ…
ഇത് നമ്മള വാക്കിനൊക്കെ അത്രയല്ലേ വിലയുള്ളു… എന്നിട്ട് നോക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചവരാണെങ്കിൽ പഷ്ട്ട് പാർട്ടിക്കാര് തന്ന.” പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങള് ഇത്തി അലയ്ക്കാതിരിന്നാണ്… ഞാൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ട്…” അരുണിമ പറഞ്ഞു.
പിന്നെ ആരുമൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. അരുണിമ ഉടനെ ഉടനെ ഫോൺ എടുത്ത് അച്ഛനെ വിളിച്ചു.
“ഹലോ…?”
“അച്ചൂ പറ മോളേ…” അപ്പുറത്ത് നിന്ന് അശോകൻ പറഞ്ഞു.
“അച്ഛാ നിങ്ങളൊക്കെ എവിടെ നിക്കണത്?”
“നമ്മൾ ഇങ്ങ് റൂമിന്റെ അടുത്ത് ഉണ്ട് മക്കളെ… നിങ്ങള് വരാറായ…?”
“ഓ അമ്മേം നമ്മളും ഇപ്പൊ അങ്ങോട്ട് വരാം… എങ്ങോട്ടും പോവല്ലേ… റൂം സെറ്റ് ആക്കാനുള്ളതാ…”
“ഓ ശരി മക്കളെ അച്ഛൻ ഇവിടെ ഉണ്ട് നിങ്ങള് വാ…”
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് അരുണിമ അമ്മയെ ഒന്ന് നോക്കി. തിരിച്ചൊന്നും പറയാൻ പ്രജിത ശ്രമിച്ചില്ല. പിന്നെ പുറകിൽ നിന്ന രവിസാറിനെ കണ്ണുകൊണ്ട് ഒന്ന് നോക്കി നടക്കാമെന്ന് അറിയിപ്പ് നൽകിയതിന് ശേഷം എല്ലാവരും കൂടി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
നടക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഷെഡ്ഢി ഇല്ലാതെ ഉരുണ്ടു തൂങ്ങിയ കുണ്ടികൾ സാരിക്കുള്ളിൽ ആടിയുലയുന്നത് അറിയാനാകുമോ എന്നുള്ള പേടിയിൽ പ്രജിത മക്കളുടെ പുറകിൽ നിന്ന് മാത്രം നടന്നു.
പതിയെ നടന്ന് അവർ തങ്ങൾ ബാഗുകൾ വെച്ച ലോഡ്ജിൽ എത്തി.
പുറത്ത് തന്നെ കിളിയോടൊപ്പം നല്ലപോലെ ആടി നിൽക്കുന്ന അശോകണ്ണനെ കണ്ട് പ്രജിത ദേഷ്യം ഇരച്ചു കേറിയെങ്കിലും അവൾ കടിച്ചു പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് തന്റെ മക്കളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കി. അവർക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“നിങ്ങളിത് എവിടെ ആയിരുന്നു മക്കളെ…?” അവരെ കണ്ടയുടൻ അശോകൻ ചോദിച്ചു.
“അച്ഛൻ നല്ലപോലെ കുടിച്ചല്ലേ…” അനുഷ ചോദിച്ചു.
“മക്കളെ ഇവിടെ ഈ തണുപ്പത്ത് വന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ ഒന്ന് രസം പിടിച്ചില്ല എങ്കിൽ
നഷ്ടമല്ലേ… നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ എന്നെ അടിച്ചോണ്ട് വരാൻ സമ്മതിക്കാത്തത് കൊണ്ട് അച്ഛൻ ഉറങ്ങാൻ നേരം ആർക്കും ശല്യമില്ലാതെ അല്പം കുടിച്ചിട്ട് കിടക്കുന്നല്ലേ ഉള്ളൂ…
ഇതിപ്പോ ഇങ്ങനെ ഒരു ടൂർ വന്നൊണ്ട് അല്ലേ…” മക്കളുടെ പിടിവാശിയിൽ ചെറിയ സ്നേഹാഭയമുള്ള അശോകൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“എന്റെ അച്ഛാ… നമുക്ക് ശല്യം എന്ന് വെച്ചിട്ട് അല്ല കുടിക്കണ്ട എന്ന് പറയണത്… വല്ല അസുഖം പിടിച്ചു കിടന്നാൽ നമുക്ക് അച്ഛനെ കാണാൻ പറ്റാതെ ആയിപോവില്ലേ എന്ന് വെച്ചിട്ട് അല്ലേ…” അരുണിമ അല്പം വികാരഭരിതമായി പറഞ്ഞു.
“എന്റെ അച്ചുമോളെ നീ ഇങ്ങനെ എന്നെക്കൂടെ വിഷമിപ്പിക്കല്ലേ… നിങ്ങളെ ഒക്കെ കാണാതെ അച്ഛൻ അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് ചത്തു പോവില്ലെടി… ഇന്ന് ഒരു ദിവസം അല്ലേ… നീ അങ്ങോട്ട് ക്ഷമിക്ക്… അച്ഛന്റെ ചക്കരയല്ലേ…”
മക്കളുടെ വികാരഭരിതമായ പിടിച്ചുകെട്ടലിൽ മാത്രമേ അശോകണ്ണനെ കെണിയിൽ വീഴ്ത്തി മെരുക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളു എന്ന് പ്രജിതക്ക് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഈ കാര്യം മക്കൾക്ക് വിട്ടേക്കുന്നത്.
അങ്ങനെ അച്ഛനും മക്കളും കുമ്പസാരം കഴിഞ്ഞ് അവർ ലോഡ്ജിലേക്ക് കയറി.
“സാറേ ഒന്ന് ചോദിച്ചേ എന്തായി എന്ന്…?” അശോകൻ രാവിസാറിനോട് പറഞ്ഞു.
“ആ ഞാൻ പോയി ചോദിച്ചിട്ട് വരാം നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്ക്…” രവി ഉടനെ ഫ്രന്റ് ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞതും രവി തിരികെ വന്നു.
“നമുക്ക് ഭാഗ്യമില്ലല്ലോ അശോകാ…” രവി പറഞ്ഞു.
“എന്ത് പറ്റി സാറേ… ബസ്സിൽ കിടക്കേണ്ടി വരുമോ?” അശോകൻ ചോദിച്ചു.
“അതല്ല… ആകെ രണ്ട് മുറിയെ ഒഴിവ് ആയി ഉള്ളൂ…”
“രണ്ട് ഉണ്ടല്ലോ… പിന്നെന്താ കുഴപ്പം… പിള്ളേർക്ക് ഒരു മുറി നമുക്ക് മൂന്നു