ഉച്ച ആയിട്ടും പിള്ളേരെ രണ്ടിനേം കാണാത്തത് കൊണ്ട്
വിളിക്കാമെന്ന് കരുതി പ്രജിത ഫോൺ എടുത്തു, അപ്പോഴാണ് വാട്സാപ്പിൽ അവരുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടത്.
കടയിൽ നിന്ന് ബിരിയാണി കഴിച്ചു എന്ന്. അത് കേട്ടതും തന്റെ പെരുവിരലിൽ നിന്ന് ഒരു തരിപ്പ് കേറി വന്നെങ്കിലും അവൾ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് തിരിച്ചു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
കാലത്തെ എണീച്ചു ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കി വെക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് നിന്ന് കഴിച്ചെന്നു കേൾക്കുന്നത് അവൾക്ക് വലിയ ദേഷ്യമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ഇന്ന് ഇനി വയ്യാ എന്ന രീതിയിൽ അതിനെ ഒഴിവാക്കി വിട്ടു.
ഒറ്റക്ക് ടീവിയും കണ്ട് പ്രജിത ചോറ് കഴിച്ചു. പിന്നെ കൈ കഴുകി അടുക്കളപുറത്ത് ഇറങ്ങിയതും അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ സുധയും നിസയും കൂടി കാര്യം പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
അവരെ കണ്ടതും പ്രജിത പതിയെ നടന്ന് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“എന്തെരെടെ പെണ്ണുങ്ങളെ രണ്ടും കൂടി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ചിരിച്ചോണ്ട് നിക്കണത്.” പ്രജിത വേലി കടന്നു സുധയുടെ വീടിന്റെ പുറകിലെ വിറക് പുരക്ക് അരികിൽ ഇരിക്കുന്ന അവരോട് ചോദിച്ചു.
“നിസാടെ ഓരോ കുണ്ടാമണ്ടി താരങ്ങൾ കേട്ട് ചിരിച്ചതാടി.” സുധ പ്രജിതയോടു പറഞ്ഞു.
“അത്രക്ക് ചിരിക്കാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കൂടെ പറഞ്ഞു താടി…” അവിടെ മണൽ നിറച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഒരു ചാക്കിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച പണിക്ക് പോയിട്ട് ഓണം അവധിക്ക് ഇന്നലെ രാത്രി ഇവൾടെ കെട്ട്യോൻ യൂസുഫ് തിരിച്ചു വന്നതെന്ന്. അപ്പൊ രാത്രി രണ്ടും കൂടി സുഖിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നിട്ട് അവന്റെ സുനാപ്പി ഇവൾ വായിലിട്ട് പതപ്പിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നിട്ട് കഞ്ഞിപ്പാല് വന്നപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ കൊച്ച് ഇവരുടെ അടുത്ത് അല്ലേ കിടക്കുന്നത്
അങ്ങനെ അവള് പാല് കുടിക്കാൻ എണീച്ചെന്ന്,
ഇവളെ വായിൽ അവന്റെ ഒരു ആഴ്ചത്തെ പാല് നിറച്ചും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ട് കൊച്ച് കാണാതിരിക്കാൻ മുഴുവൻ ഒറ്റ വലിക്ക് അങ്ങ് കുടിച്ചെന്ന്.
അത് കണ്ടിട്ട് യൂസുഫ് ഒടുക്കത്തെ ചിരിയെന്ന്. കൊച്ചു അങ്ങനെ ചിരി കണ്ട് എന്ത് വാപ്പിച്ചി ചിരിക്കണത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞെന്ന് അത് ഉമ്മച്ചിക്ക് നിന്നെപ്പോലെ പാല് കുടിക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ല ഇപ്പോ നിറച്ചും കുടിച്ച് നല്ല കുട്ടിയായി എന്ന്.” പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സുധ പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ട് പ്രജിതയും ചിരിച്ചു കൂടെ നാണത്തോടെ നിസയും.
“എന്തായാലും കൊള്ളാം… പിള്ളേരുടെ ഓരോരോ പരിപാടികൾ അല്ലേ…” പ്രജിത സുധയോട് ചോദിച്ചു.
“എന്റെ ശശിണ്ണനും വായിലിടുന്നത് ഭയങ്കര കൊതിയ… നിന്റെ അവിടെയോ പ്രജിതേ…” സുധ അല്പം എരികേറ്റി സംസാരിച്ചു.
“അയ്യേ ഒന്ന് പോ സുധേ, പിള്ളേരെ കെട്ടിക്കാറേ ആയി എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ കുത്തിമറിയൽ ഒക്കെ…? നമ്മൾ ഒക്കെ അമ്മൂനെ ആയ ശേഷം പിന്നെ അങ്ങനെ അങ്ങ് കുറഞ്ഞ്.
അന്നൊക്കെ വീട് പണി നല്ലപോലെ ഒന്നും കഴിഞ്ഞില്ലായിരുന്നല്ലോ. പിന്നെ അണ്ണന്റെ അമ്മേം ഉള്ളതൊക്കെ ആയോണ്ട് ഒന്നിനും ഒരു എടോം ഇല്ലായിരുന്ന്. പിന്നെ പിള്ളേരൊക്കെ വളർന്ന് മുറിയൊക്കെ ആയപ്പോൾ എല്ലാം അങ്ങ് മറന്ന്.
അണ്ണന്റെ മുന്നീന്ന് ഇപ്പോ തുണി മാറാൻ വരെ നാണക്കേട് ആണ്. അണ്ണനും അങ്ങനെ പിള്ള കൊതിയൊക്കെ മാറി പക്വത ആയില്ലേ…” പ്രജിത അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ആ പറഞ്ഞത് ഉള്ളതാ, ഇവിടേം ശശിയണ്ണന് ആണ്ടിലും സങ്ക്രാത്തിലും കൊതി മൂക്കും പിന്നെ ഒന്ന് വായിലിട്ട് വെള്ളം കളയിക്കും. എനിക്ക് പിന്നെ അങ്ങനെ അണ്ണൻ പറയുമ്പോഴാ ഓർമ്മവരുന്നത് തന്നെ…
ഈ
പിള്ളേരെ എങ്ങനെയെങ്കിലും എവിടെങ്കിലും എത്തിക്കുന്നത് ഓർത്തോണ്ട് ഇരിക്കോ അല്ലാതെ ഇതും ഓർത്തോണ്ട് ഇരിക്കോ അല്ലേ…” സുധയും തന്റെ ജീവിത യഥാർത്ഥങ്ങളെ പറഞ്ഞു.
“കിളവിമാരുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു ഞാനും മുരടിച്ചു പോകുമെന്നാ തോന്നുന്നത്…” കൂട്ടത്തിൽ പ്രായം കുറഞ്ഞ നിസ തമാശരൂപേണേ പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങള് കൊച്ച് പിള്ളേരല്ലേ നിങ്ങള് പാല് കുടിച്ചും കൊടുത്തും ഒക്കെ നടക്കെടെ…” സുധ ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു.