വാട്ടർ പൈപ്പ് പൊട്ടിയ പോലെ ചീറ്റുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മഞ്ഞ മൂത്രം ധാരയായി ചീറ്റി.
മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്റെ ചുരുണ്ട് കൈയിലിരുന്ന ഷെഡ്ഢി ഒന്ന് നിവർത്തി നോക്കിയ പ്രജിതയുടെ മുഖം ചുവന്നു. അകത്തു പൂറ് വരുന്ന ഭാഗം മുഴുവൻ വെള്ള നിറത്തിൽ പാട് പറ്റി ഇരിക്കുന്നു.
“അയ്യേ….” സ്വയം നാണവും ശങ്കയും കാരണം അവളുടെ വായിൽ നിന്നും പുറത്ത് വന്ന ശബ്ദം അല്പം ഉറക്കെ ആയിരുന്നു. അതേ സമയം മുഖത്ത് ചമ്മിയ രീതിയിൽ പുഞ്ചിരിയും വിടർന്നു.
പതിറ്റാണ്ടുകളായി തന്റെ സ്വകാര്യ സ്ഥലത്തു നിന്ന് ഇതുപോലെ വരുന്നത് പീരിയഡിന് മുന്നേയുള്ളതായി മാത്രമാണ്, പക്ഷേ ഇത് അതുകൊണ്ടല്ല എന്ന് അവൾക്ക് തീർച്ചയായിരുന്നു.
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിൽ പീരിയഡ് കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ എന്ന് അവൾ ഓർത്തു. അപ്പോൾ ഉറപ്പായും തന്റെ ഭർത്താവ് അശോകണ്ണനെ മടിയിൽ കിടത്തി കൊണ്ട് രവിസാർ കാണിച്ച കുസൃതിയിൽ തന്റെ ശരീരം പ്രതികരിച്ചതിന്റെ പരിണിതഫലമാണെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി.
അതോർത്തു വീണ്ടും അറിയാതെ ചുണ്ട് കടിച്ചു. വയസ്സ് 43 ആയി മക്കൾ രണ്ട് പേരും കെട്ടുപ്രായം ആയതും. സ്വന്തം ഭർത്താവ് പോലും മറന്നു പോയ തന്റെ ശരീരത്തെ ഒരു വയസ്സൻ വെറും കരസ്പർശനത്തിൽ ഉണർത്തിയോ എന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചു സംശയത്തിലായി.
മൂത്രം തീർന്ന് അവൾ തലകുനിച്ചു കുടവയറിന് താഴെ തന്റെ സംഗമസ്ഥാനത്തേക്ക് നോക്കിയതും വീണ്ടും അവൾക്ക് നാണം പൂത്തു. കുറ്റിയായ രോമമത്തിന് ഉള്ളിൽ നിന്നും നൂല് പോലെ വലിഞ്ഞു താഴേക്ക് ഒരു തുള്ളി നിൽക്കുന്നു.
“ശോ… എനിക്ക്
ഇത് എന്തര് പറ്റി?” പ്രജിതയുടെ ആത്മാഗതം അവൾ സ്വയം കേൾക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു പോയി.
“മതി ആവശ്യമില്ലാതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചത്…” അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കപ്പിൽ കുറച്ച് വെള്ളമെടുത്ത് തന്റെ പൂറൊന്ന് കഴുകി ആ നീല ഷെഡ്ഢിയുമിട്ട് ഫ്ലഷ് അടിച്ചിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു.
പുറത്തു എത്തിയതും പിള്ളേരും തന്റെ ഭർത്താവും ലേക്ക് കാണാനായി നടന്ന് തുടങ്ങിയെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അതൊന്നും പുത്തരിയല്ലാത്ത പ്രജിത പതിയെ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി അങ്ങോട്ട് നടന്നു.
“എങ്ങോട്ടാ…?”
പുറകിൽ നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ട് പ്രജിത തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“സാർ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?” ചെറിയ ആശ്വാസത്തിൽ പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“ഇല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോ എങ്ങോട്ട് പോയേനെ…?”
“എല്ലാരും പോയയിടത്തോട്ട് തന്നെ അല്ലാതെ എവിടെ പോകാൻ?”
“എന്നാലേ അവര് അങ്ങോട്ടല്ല പോയത് ലേക്ക് ഇങ്ങോട്ട് ആണ്… ഇതിപ്പോ ഞാൻ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കൊടൈക്കനാൽ മുഴുവൻ കിടന്നു കറങ്ങിയേനെയല്ലോ…” തമാശയോടെ രവി പറഞ്ഞു.
“ഓ… നമ്മളെ ഒക്കെ ആര് നോക്കാനാ സാറെ… അണ്ണനും പിള്ളേരും ഇതുവരെ മനസ്സിലായി കാണില്ല ഞാൻ കൂടെ ഇല്ല എന്നുള്ളത്.” രവിയോട് നടന്നു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“അത് ശരിയാ നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്വെറ്റർ പോലും നിനക്ക് ഇല്ല എന്നുള്ളത് അറിയാത്ത ഒരു ഭർത്താവ്ക്കാരൻ…” കളിയാക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രവി പറഞ്ഞു.
“അണ്ണന് അതൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നാൽ വീട് പട്ടിണി ആകും സാറെ… അല്ലാതെ ഒന്നുമല്ല.” തന്റെ ഭർത്താവിനെ അനുകൂലിച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“ഓടെ തന്ന… ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.” രവി പിന്നെ അതിനെ തിരുത്താൻ നിന്നില്ല കാരണം രണ്ട് പേർക്കും
അത് കള്ളമാണ് എന്നുള്ളത് അറിയാമായിരുന്നു.
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത രവിസാറിനൊപ്പം നടന്ന് മഞ്ഞിനിടയിൽ കൂടി പിള്ളേര് മുന്നേ നടക്കുന്നത് കണ്ടെത്തി.
“ദാണ്ടേ അവര്…?” വിരൽ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“എന്റെ കൂടെ നടക്കാൻ പ്രജിതക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ…?”
“എനിക്ക് സാറിന്റെ കൂടെ എന്നല്ല ആരുടെ കൂടെ ആയാലും നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട്.” തന്റെ കാല് വേദനയെ തമാശ രൂപേണ പ്രജിത പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ എടുത്തോളാം പ്രജിത, പ്രായം കൂടുതൽ ആണെങ്കിലും എന്റെ എൻജിൻ ഇപ്പോഴും കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല.” അതേ രീതിയിൽ രവിയും തിരിച്ചു പറഞ്ഞു.