പിള്ളേരും എല്ലാം റെഡി ആയപ്പോഴേക്കും അഞ്ചുമണി എന്ന് പറഞ്ഞത് അഞ്ചര ആയിരുന്നു. പിന്നെയൊന്നും താമസിച്ചില്ല അവർ ബസ്സിലേക്ക് കയറി യാത്ര തിരിച്ചു.
കൊച്ചുവെളുപ്പിന് ആയത് കൊണ്ട് ബസ്സിൽ കുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ഭക്തി ഗാനം മാത്രമേ ഉള്ളായിരുന്നു. ഇടതു ഭാഗത്തു കാമുകനായ രവിസാറും വലതു ഭാഗത്ത് തന്റെ ഭർത്താവും ആയിട്ട് പ്രജിതയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു നൂറ് കാര്യങ്ങൾ ഓടി മറഞ്ഞു.
മണിക്കൂറുകൾ താണ്ടിയ ആ യാത്രയിൽ പ്രജിതക്കും രവിസാറിനും ഒന്നും മിണ്ടാനാകുന്നില്ലായിരുന്നു. രാവിലെ കാപ്പി കുടിയും ഉച്ചക്ക് ചോറും ഓരോ സ്ഥലത്ത് ഇറങ്ങി കഴിച്ചു കേറുമ്പോഴും പരസ്പരം നോക്കി നാണത്തോടെ ചിരിക്കുക എന്നതല്ലാതെ അവർക്ക് ഒന്നും പറയനായി വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല.
ഒടുക്കം ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞതും അവർ കേരളത്തിൽ എത്തി. വീണ്ടുമൊരു മൂന്നു മണിക്കൂർ യാത്രയിൽ അവർ പ്രജിതയുടെ വീട്ട് വക്കൽ യാത്ര തുടങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് എത്തി.
പിള്ളേരെല്ലാം ആവേശത്തോടെ ചാടി ഇറങ്ങി ഓടി. അവസാനമായി അശോകൻ ഇറങ്ങിയ ശേഷം പ്രജിതയും രവിസാറും മാത്രമായി പുറകിൽ. അവർ ഇറങ്ങാനായി ബാഗ് എടുക്കുന്നത് പോലെ താമസിച്ചു നിന്നു.
പെട്ടെന്ന് തന്നെ രവിസാർ പ്രജിതയെ പിടിച്ചു കുനിച്ചു സീറ്റിന്റെ മറവിൽ കേറ്റി മുഖം മുഴുവൻ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി. പ്രജിത നാണത്തോടെ പേടിച്ചു
നിന്നു.
ആർക്കും സംശയം തോന്നാനുള്ള സമയം പോലും എടുക്കാതെ എല്ലാം വളരെ വേഗത്തിലായിരുന്നു.
ബസ്സിന് കാശ് കൊടുത്ത് പറഞ്ഞു വിടുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അശോകനും അതിൽ കേറി ജംഗ്ഷനിൽ പോകാനൊരുങ്ങി. രവി തന്റെ സ്കൂട്ടർ പ്രജിതയുടെ വീട്ടിൽ ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്നയിടത്ത് നിന്ന് എടുത്ത് സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി പ്രജിതയെ നോക്കി കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് പോകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു.
തിരിച്ചു പ്രജിതയും മക്കളുടെ സാന്നിത്യത്തിൽ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും രവിസാറ് തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അല്പം നീല നിറത്തിലുള്ള തുണി വലിച്ചു കാണിച്ചു.
അത് കണ്ട് പ്രജിത നാണത്തോടെ ചുണ്ട് കടിച്ചു. അവളുടെ ഷെഡ്ഢി ഇപ്പോഴും സാറിന്റെ കൈയിലാണ് എന്ന് അപ്പോഴാണ് പ്രജിതക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്.
രവിസാർ പോയി കഴിഞ്ഞ് പ്രജിതയും മക്കളും വീട്ടിൽ കയറി. ഡ്രസ്സ് മാറി അടുക്കളയിൽ കേറി ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചു. അടുക്കള വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
പ്രജിതയുടെ കണ്ണുകൾ വിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“അമ്മേ… അമ്മേ… ഈ അമ്മയിത് അടുപ്പിൽ വെള്ളവും വെച്ചിട്ട് എങ്ങോട്ട് പോയി…” അനുഷ വിളിച്ചു കൂകി കൊണ്ട് അടുക്കള വഴി പുറത്തിറങ്ങി പ്രജിതയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
“ഹായ്… അമ്മേടെ പട്ടുറോസ പൂത്തല്ലോ… സാറിന്റെ വളം വർക്കായി അല്ലേ അമ്മേ…” അനുഷ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ആ… സാറിന്റെ വളം വർക്ക് ആയി മോളേ…” ചെറിയ നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പ്രജിത പറഞ്ഞു.
അതേസമയം വീട്ടിലെത്തിയ രവി തന്റെ മുറിയിലെ അലമാര തുറന്നു പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പ്രജിതയുടെ പൂർ കൊഴുപ്പ് കൊണ്ട് നനഞ്ഞ ഷെഡ്ഢി എടുത്തു.
10,
20, 30, 40, എന്നൊക്കെ എഴുതിയ പെട്ടിയിൽ നിന്ന് 40 എന്ന് എഴുതിയ ഒരു പെട്ടി എടുത്ത് അതിൽ പ്രജിതയുടെ ഷെഡ്ഢി വെച്ചിട്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അലമാര തിരിച്ചു അടച്ചു.
***