“ഓ പിന്നെ ഇനി എന്നെ കെട്ടിക്കാൻ പോകുക അല്ലേ… അപ്പോ ഞാൻ ഡൈ ഒക്കെ അടിച്ചു പൊട്ടൊക്കെ കുത്തി കരിയൊക്കെ വരച്ച് ഇവിടെ ഇരിക്കാം എന്തേ…
ഒന്നിനെ കെട്ടിച്ച് വിടറായി, ആ ചിന്ത തന്തക്ക് ഇനി എന്നാണോ വരുന്നത്. എങ്ങനെ എങ്കിലും ഉള്ളതൊക്കെ വെച്ച് വല്ലതും വാങ്ങി വെച്ചാൽ സമയം ആകുമ്പോൾ കിടന്ന് ഓടണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാ നിന്റെ അച്ഛൻ കേക്കൂല…
ഞാൻ മാത്രം കിടന്നിങ്ങനെ ചാവാൻ നിൽക്കുന്നത് എന്തിനാ എന്റെ മാത്രം മോൾ അല്ലല്ലോ…” പ്രജിത ഉള്ളിലെ വിങ്ങലുകൾ പറഞ്ഞു വെച്ചു.
അടുക്കളയിലെ അങ്കം കഴിഞ്ഞ് അനുഷ തന്റെ മുറിയിൽ കേറി ഫോണിൽ നോക്കൽ തുടർന്നു. പ്രജിത ടീവിയുടെ മുന്നിൽ ഇരിപ്പായി. ഉള്ളിലെ ചൂടും പുറത്തെ ചൂടും അവളുടെ മേനിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞൊഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.
ഹാളിലെ ഫാനിനെ ഒന്ന് കണ്ണുയർത്തി നോക്കി അവൾ സഹതപിച്ചു. പിന്നെ മാറിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന സാരിയുടെ മുന്നിലെ തുമ്പ് അഴിച്ചു മുൻ ഭാഗം തുറന്ന് കാട്ടി സാരി തുമ്പ് കറക്കി വീശി ചൂടിനെ ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
തടിച്ച കഴുത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന
വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ മുഴുത്ത പപ്പായ ആകൃതിയിൽ പോലെ താഴേക്ക് തൂങ്ങിയ അവളുടെ മുലകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ ഒഴുകി ഒളിച്ചു.
രണ്ട് മടക്കായി മുന്നിലേക്ക് ചാടിയ വയറിൽ കുഴിഞ്ഞ കിണർ പോലെത്തെ പൊക്കിൾ കുഴിയിൽ വിയർപ്പ് തളം കെട്ടി നിന്നു.
തറയിലിരുന്ന് ടീവി കണ്ട് കൊണ്ട് വിയർപ്പ് ആറ്റുന്ന പ്രജിതക്ക് പുറത്ത് നിന്ന് ആരോ വരുന്നതായി തോന്നി. അവൾ അല്പം തലയുയർത്തി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
പിന്നെ പതിയെ ആശ്വാസത്തോടെ വീണ്ടും സാരി കൊണ്ട് കറക്കി വീശി ഇരുന്നു.
“അയ്യോ വന്നോ മാഡം….” ടീവിയിൽ നിന്ന് കണ്ണ് എടുക്കാതെ പ്രജിത ചോദിച്ചു.
“ഓ ഇവിടെ ഇരിക്കേർന്നാ…” ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമായി പ്രജിതയുടെ മൂത്ത മകൾ അരുണിമ ചെരുപ്പ് മുറ്റത്ത് ഊരി ഇട്ട് കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞൂ.
“ഇതെന്തോന്ന് അമ്മാ മുഴുവൻ തൊറന്ന് വെച്ചോണ്ട് ഇരിക്കണത്…”
“നിന്റെ അച്ഛന്റെ അടുത്ത് ഈ ഫാൻ അടിച്ചു പോയത് നന്നാക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഇതുവരെ കേട്ടില്ലല്ലോ അപ്പൊ കുറച്ച് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഇരിക്കേണ്ടി വരും.
എന്ത് മോൾക്ക് നാണക്കേട് തോന്നണാ…?” പുച്ഛത്തോടെ പ്രജിത ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് എന്തോന്ന് തോന്നാൻ. ഉള്ള ചോറും മീനും മരിച്ചീനീം തിന്ന് തിന്ന് വയറ് ചാടി ഫുട്ബോൾ പോലെ ആയി. എന്നിട്ട് തടിച്ച് കൊഴുത്തിരിക്കുന്ന നിങ്ങള കണ്ടിട്ട് എന്തര് തോന്നാൻ…” അരുണിമ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അല്ലെടി നിന്നെക്കാ രണ്ടെണ്ണത്തിനേം പോലെ വെള്ളം കുടിച്ച് കിടക്കണ വീട്ടിൽ ഉള്ളത് പോലെ അല്ലാതെ ഇങ്ങനെ നത്തോലിയെ പോലെ ഇരിക്കാം. അയ്യാ കണ്ടോടുത്താലും മതി നല്ല ചേല്.”
“ഓ നിങ്ങള് തിന്ന് തിന്ന് വീപ്പക്കുറ്റിയെ പോലെ
ഇരി ഇവിടെ ആർക്ക് ചേതം.” അരുണിമ അത് പറഞ്ഞിട്ട് പതിയെ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
തന്റെ മകളുടെ വർത്തമാനം കേട്ട് പ്രജിത സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് രണ്ട് മക്കളെ പ്രസവിച്ചു ഊട്ടിയതിന്റെ മുഴുവൻ പാടും ശരീരത്തിൽ ഉണ്ട്.
കൊഴുത്ത് തൂങ്ങിയ മുലയും മടക്കുകൾ വീണ കുടവയറും പിന്നെ രണ്ട് മത്തങ്ങാ പോലുള്ള ചന്തികളും.
കുത്തിയിരുന്നുള്ള ജോലി കാരണം തന്നെയാകും തന്റെ ചന്തിക്ക് ഇത്രയും വലിപ്പം വെച്ചത് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം. തുണി കഴുകാൻ തറയിൽ ഇട്ടിരുന്ന പാറക്കല്ലിൽ കുത്തിയിരിക്കുന്നതും പിന്നെ തറതുടക്കുന്നതും ഒക്കെ ഒറ്റക്ക് അല്ലായിരുന്നോ ചെയ്തോണ്ട് ഇരുന്നത് അപ്പൊ ആയത് തന്നെയാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എന്ന് അവൾ സ്വയം ന്യായീകരിച്ചു.
“എടീ അച്ചൂ… നീ ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി വന്നാണ് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ട്…” പ്രജിത പതിയെ എണീച്ച് കസേരയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് നീട്ടി വിളിച്ചു.
“എന്തര്…?” അരുണിമ ഡ്രസ്സ് മാറി ഒരു ടീഷർട്ടും ബനിയൻ പാന്റുമിട്ട് അവളുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു.
“നീയാണാ പിള്ളേരോട് ഒക്കെ കറങ്ങാൻ പോണം എന്ന് പറഞ്ഞ് പിരികേറ്റിയത്?”