അങ്കിൾ ജോൺ S2 – 3 1അടിപൊളി  

…

….

പിന്നെ?

…

….

അതൊക്കെ ഉണ്ട്.

…

…

….

ഇനി എന്താ?

…

….

നീയിങ്ങുവാ ..

…

…

ഹരി, ശ്രുതിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് പൂളിലേക്കിറങ്ങി ഇറങ്ങി. ഒന്ന് മുങ്ങി നിവർന്നു. അതിനുശേഷം ശ്രുതിയെയും കൂട്ടി പൂളിന്റെ പുറത്തേക്ക് നടന്ന ശേഷം അവരുടെ ഡ്രസ്സ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

…

….

…

ഹരി, സമയം ഒരുപാടായി. നമുക്ക് പിന്നെ കാണാലോ, ഞാനിപ്പോ പോട്ടെ.

…

….

…

ഡീ പെണ്ണേ, കളിക്കല്ലേ കേട്ടോ.

…

….

ഇനിയെന്താടാ?

ഞാൻ ഇപ്പോ നീ വിളിച്ചപ്പോ വന്നില്ലേ?

…

….

കുറച്ചുനേരംകൂടി.

…

….

….

ഇല്ല, ഇനി വേണ്ട. നമുക്ക് വീട്ടിൽവന്നിട്ട് കാണാലോ.

…

….

….

പ്ലീസ് പെണ്ണേ, ഇതൊരു പുതിയ എക്സ്പീരിയൻസ് അല്ലേ? ഹരി, ശ്രുതിയെ നിർബന്ധിച്ചു.

…

…

…

ഹരി, നീ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കല്ലേ.

…

….

….

ശരി, എന്നൊരഞ്ച് മിനിറ്റ്.

….

….

അഞ്ച് മിനിറ്റെന്താ, എന്താ?

…

….

…

വാ, നമുക്ക് പോയി ഈ കോലത്തിൽ നമുക്ക് പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. നമുക്ക് റൂമിൽ പോയി വെള്ളമൊക്കെ ഒന്ന് തുടച്ച് മാറ്റാം.

…

….

…..

അതുമാത്രമുണ്ടാവുകയുള്ളൂ, നീ അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ഇരിക്കുവോ?

…

….

ഉറപ്പ്.

…

….

ആ ഉറപ്പാണെങ്കിൽ പോകാം. അങ്ങനെ ഹരി, ശ്രുതിയെയും കൂട്ടി അടുത്ത കോട്ടേജിലേക്ക് നടന്നു…

…

….

…..

അവരെ കാണാതിരിക്കാൻ കിരൺ ചെടിയുടെ മറവിലേക്ക് മാറിനിന്നു. കിരണിനെയും കടന്ന് ശ്രുതിയും ഹരിയും കോട്ടേജിലേക്ക് കടന്നു.

…

…

നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഹരിയുടെ ആയുധം മുൻപിൽ കിടന്നാടുന്നതും ശ്രുതിയുടെ പിൻഭാഗം വെട്ടിതുളുമ്പുന്നതും കിരൺ നോക്കിനിന്നു.

…

….

അവരുടെ കലാപരിപാടി . കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി അധികനേരം പുറത്ത് നിൽക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് തോന്നിയ കിരൺ പതിയെ കോട്ടേജിലേക്ക് കടന്ന് ബെഡ്റൂമിൽ പോയി കിടന്നു. ശ്രുതിയെയും കാത്തിരുന്നു ഉറങ്ങി പോയി…

….

….

….

എന്നാൽ കിരണിന്റെ പ്രതീക്ഷ തെറ്റിച്ച് വീണ്ടും ഒന്നര മണിക്കൂറിനു ശേഷമാണ് ശ്രുതി റൂമിലേക്ക് വന്നത്.

….

….

…

💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫

….

….

……

​“യാത്ര

കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ എത്തിയശേഷമുള്ള ആദ്യ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കാര്യങ്ങൾ സാധാരണ മട്ടിലാണ് മുന്നോട്ടുപോയത്. ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കി നടത്തുകയും ചെയ്തു. ഞാനും ശ്രുതിയും മാത്രമുള്ള നിമിഷങ്ങളും അങ്ങനെത്തന്നെ കടന്നുപോയി. ഫോൺ വിളിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ജോൺ വിളിക്കാതിരുന്നത് എന്നിൽ ഒരുവശത്ത് ഭയമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, മറു വശത്ത് ചെറിയൊരു ആശ്വാസവും നൽകി. ഇതിനിടയിലും ക്യാമറയും ജിപിഎസും ഞാൻ കൃത്യമായി പരിശോധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ സംശയകരമായി ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചതുമില്ല.

​അങ്ങനെ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് ഒരാഴ്ചയോളം പിന്നിട്ട ശേഷമാണ് ശ്രുതിയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ വീണ്ടും പഴയ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങിയത്. ഏകദേശം ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷമാണ് ആ സംഭവമുണ്ടായത്. ഒരു ദിവസം ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയ കിരൺ കണ്ടത് ആളനക്കമില്ലാത്ത വീടാണ്. ശ്രുതി ഇതുവരെ വന്നില്ലേ എന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു. കാരണം അവൾ വീട്ടിലെത്തേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കിരണിനേക്കാൾ ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ മുൻപ് ഓഫീസ് കഴിയുന്ന ആളാണ് ശ്രുതി. എന്നിട്ടും അവൾ എത്തിയിട്ടില്ല.

​കിരൺ വേഗം ഫോണെടുത്ത് ശ്രുതിയുടെ മെസ്സേജ് വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി. ഇല്ല, ലേറ്റ് ആകുമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവൻ ഉടൻതന്നെ ശ്രുതിയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു. ആദ്യം ഒന്നോ രണ്ടോ റിംഗ് ചെയ്തെങ്കിലും പിന്നീട് അത് കട്ടായി. വീണ്ടും വിളിച്ചപ്പോൾ ‘ഫോൺ നോട്ട് റീച്ചബിൾ’ എന്ന് കാണിച്ചു. ഉടൻ വാട്സാപ്പിൽ മെസ്സേജ് അയച്ചെങ്കിലും ഡബിൾ ടിക്ക് വീണില്ല.

​കിരണിന് ചെറിയൊരു ഭയം തോന്നി. അവൻ ഒന്നുകൂടി വിളിച്ചു നോക്കിയ ശേഷം ഉടൻതന്നെ ജിപിഎസ് എടുത്തു നോക്കി. ലൊക്കേഷൻ കാണിക്കുന്നത് പരിചയമുള്ള സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ്—അതെ, ഹരിയുടെ വീട്!

​“ഹരിയുടെ വീടാകാനേ സാധ്യതയുള്ളൂ…” കിരൺ

ചിന്തിച്ചു. കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആരെെയെങ്കിലും വിളിച്ചു നോക്കണോ? അതോ സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിക്കണോ? അതോ കുറച്ചുനേരം വെയിറ്റ് ചെയ്യണോ? തൽക്കാലം കാത്തുനിൽക്കാം എന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു.