Free ആയ ദിവസങ്ങളിൽ ഹൃതിക്കും വിദ്യയും പുറത്തുപോകുന്നത് പതിവായി.
Coffee shops.
Late evening drives.
ഒരു Sunday afternoon movie.
അതിൽ ഒരിക്കലും forced excitement ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
മറിച്ച്… ഏറെ നാളായി ഒരുമിച്ച് സംസാരിച്ചുവരുന്ന രണ്ട് ആളുകളുടെ comfortable companionship.
ഒരു ദിവസം സിനിമ കഴിഞ്ഞ് parking ലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മഴ ചെറുതായി പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ഹൃതിക്ക് casually ചോദിച്ചു:
“License കിട്ടി ഇത്ര നാൾ ആയിട്ടും proper ആയി drive ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ.”
വിദ്യ handbag adjust ചെയ്ത് ചിരിച്ചു.
“Confidence fully വന്നിട്ടില്ല.”
“Excuse.”
“Actually car കിട്ടാറില്ല.”
“Still Suresh sir എടുത്തുപോകുമോ?”
“Mostly.”
കുറച്ച് നിമിഷം അവർ മഴയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു.
പിന്നീട് വിദ്യ അപ്രതീക്ഷിതമായി ചോദിച്ചു:
“ഞാൻ സ്വന്തമായി car വാങ്ങിയാലോ?”
ഹൃതിക്ക് ഉടനെ അവളെ നോക്കി.
ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ hesitation ഉണ്ടായിരുന്നു…
പക്ഷേ അതിനകത്ത് ഒളിഞ്ഞൊരു excitement ഉം.
“Finally…”
അവൻ ചിരിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ ആണ് real Vidya aunty സംസാരിക്കുന്നത്.”
വിദ്യയും ചിരിച്ചു.
“Serious ആയി പറയുന്നതാ.”
“ഞാനും serious ആണ്.”
അവൻ നിർത്താതെ പറഞ്ഞു.8
“നിങ്ങൾ definitely വാങ്ങണം.”
“പക്ഷേ… ആവശ്യമുണ്ടോ എന്ന് sometimes തോന്നും.”
“വിദ്യ ആന്റി…”
അവൻ calm ആയി പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ‘ആവശ്യമുണ്ടോ’ എന്ന് അല്ല ചോദിക്കേണ്ടത്.”
അവൾ നിശബ്ദമായി അവനെ നോക്കി.
“പിന്നെ?”
“അത് നിങ്ങളെ happy ആക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മഴയുടെ തണുപ്പിനിടയിലും വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ചൂടായി പടർന്നു.
കാരണം…
വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ആരോ ഒരാൾ അവളുടെ സന്തോഷത്തെ practical reasons നു മുകളിൽ വെക്കുകയായിരുന്നു…
പിറ്റേന്ന് lunch break സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത്.
വിദ്യ canteen ലേക്ക് പോകാൻ cabin ൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ reception ഭാഗത്ത് ഒരാൾ staff നോട് സംസാരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
Formal shirt.
ID card.
കയ്യിൽ brochures.
അവളെ കണ്ടതും അയാൾ ഉടനെ respectful ആയി നേരെ നിന്നു.
“Good afternoon ma’am… ഞാൻ Arjun. Zion Kia showroom ൽ നിന്നാണ്.”
വിദ്യ ചെറിയ confusion ൽ അവനെ നോക്കി.
“Showroom…?”
“Hrithik sir പറഞ്ഞിരുന്നു ma’am നെ contact ചെയ്യാൻ.”
ആ പേര് കേട്ട നിമിഷം വിദ്യയുടെ മുഖത്ത് അറിയാതെ ചെറിയൊരു smile വന്നു.
“ഓഹ്…”
Arjun ഉടനെ brochure തുറന്നു.
“Ma’am city usage ന് Sonet വളരെ comfortable option ആണ്. Automatic variant എടുത്താൽ driving പോലും easy ആയിരിക്കും.”
വിദ്യ അറിയാതെ ചിരിച്ചു.
ഇന്നലെ മഴയിൽ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞ ഒരു casual conversation…
ഹൃതിക്ക് അത് seriously എടുത്തിരിക്കുന്നു.
“Actually…”
അവൾ ചെറിയ embarrassment ൽ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ just casually പറഞ്ഞതായിരുന്നു.”
Arjun professional smile ൽ തലകുനിച്ചു.
“Still once showroom visit ചെയ്താൽ idea കിട്ടും ma’am.”
Brochure വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും വിദ്യയുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു excitement ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതോടൊപ്പം പഴയ hesitation ഉം.
“ഞാൻ ആലോചിക്കട്ടെ…”
───
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഹൃതിക്കിനെ കണ്ടപ്പോൾ വിദ്യ ആദ്യം പറഞ്ഞതും അതായിരുന്നു.
“നീ ഇപ്പോൾ showroom ആളുകളെയും set ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയോ?”