“ഹൃതിക്ക്…”
“Hmm?”
“ഒരു കാര്യം മറക്കണ്ട.”
“എന്ത് വിദ്യ ആന്റി?”
അവൾ കുറച്ച് hesitant ആയി ചിരിച്ചു.
“എനിക്ക് forest trekking പോകണം.”
ഹൃതിക്ക് almost surprise ആയി അവളെ നോക്കി.
“Seriously?”
“Hmm…”
“വിദ്യ ആന്റി… നിങ്ങൾ full of surprises ആണല്ലോ.”
അവൾ ചിരിച്ചു.
“College time മുതൽ ഉള്ള ആഗ്രഹമാണ്…”
“Then definitely പോകാം.”
“Promise?”
“Promise.”
ആ word കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലൊരു സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
കാരണം ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ അവൾ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്…
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആദ്യമായി, ആരോ ഒരാൾ അവയെ serious ആയി കേൾക്കുകയും നിറവേറ്റാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Friday early morning.
നഗരം പൂർണ്ണമായി ഉണരുന്നതിന് മുമ്പുള്ള തണുത്ത സമയം.
Grey Kia Sonet apartment ന് മുന്നിൽ ready ആയി നിൽക്കുന്നു.
വിദ്യ driver seat ല് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
Light lavender churidar.
Loose hair.
മുഖത്ത് almost years younger ആയി തോന്നിക്കുന്ന excitement.
Phone screen ൽ സമയം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെയാണ് gate ന് പുറത്തുനിന്ന് ഹൃതിക്ക് നടന്ന് വരുന്നത് അവൾ കണ്ടത്.
Black hoodie.
Travel bag shoulder ല്.
Car ന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൻ കുറച്ച് seconds അവളെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നീട് smile ചെയ്തു.
“Wow…”
വിദ്യ nervous ആയി ചിരിച്ചു.
“എന്താ?”
“Nothing വിദ്യ ആന്റി…”
അവൻ passenger seat തുറന്ന് കയറി.
“Trip already worth ആയി.”
“Flirt ചെയ്യാതെ seat belt ഇട്.”
അവൾ ചിരിച്ചു.
ഹൃതിക്ക് laugh ചെയ്തു.
“Okay ma’am.”
അടുത്ത നിമിഷം engine start ആയി.
Soft music കാറിനകത്ത് പതുക്കെ ഒഴുകി.
രാവിലെ മഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ റോഡിലൂടെ car മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ വിദ്യയുടെ ഹൃദയത്തിലും വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം ഒരു വിചിത്രമായ സ്വാതന്ത്ര്യം പടരുകയായിരുന്നു…
ആ യാത്ര അവളുടെ ജീവിതം എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത് എന്ന് അന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു…
വയനാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങി കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും റോഡുകളുടെ സ്വഭാവം മാറിത്തുടങ്ങി.
നഗരത്തിന്റെ തിരക്ക് പതിയെ പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞു.
പച്ച നിറഞ്ഞ മലനിരകളും, മൂടൽമഞ്ഞും, winding roads ഉം മുന്നിലേക്ക് നീളാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യത്തിൽ മുഴുവൻ drive ചെയ്തതും വിദ്യയായിരുന്നു.
Steering പിടിച്ച് drive ചെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് കുട്ടികളുടേതുപോലൊരു excitement ഉണ്ടായിരുന്നു.
“Honestly…”
ഹൃതിക്ക് seat ലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ confidently drive ചെയ്യും എന്ന് ഞാൻ expect ചെയ്തില്ല.”
വിദ്യ proud ആയി ചിരിച്ചു.
“ഞാൻ fast learner ആണ്.”
“അതെ… ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.”
Music പതുക്കെ കാറിനകത്ത് ഒഴുകി.
പുറത്ത് ചെറിയ മഴ.
Glass ലൂടെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഒഴുകുന്നു.
ഒരു point കഴിഞ്ഞപ്പോൾ road narrow ആയി തുടങ്ങി.
Hairpin curves ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്ന്.
വിദ്യയുടെ കൈകൾ steering ല് ചെറുതായി tighten ആയി.
“ഹൃതിക്ക്…”
“Hmm?”
“ഇവിടെ കുറച്ച് tension ഉണ്ട്.”
അവൻ windshield ലേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു.
“Okay… side ആക്കൂ.”
“എന്തിന്?”
“ഇനി ഞാൻ drive ചെയ്യാം.”
വിദ്യ ഉടനെ പ്രതിഷേധിച്ചു.
“ഇല്ല… എനിക്ക് പറ്റും.”
“പറ്റും.”
അവൻ calm ആയി പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ first long trip അല്ലേ… unnecessary stress വേണ്ട.”
അവൾ കുറച്ച് seconds മിണ്ടാതെ road ലേക്ക് നോക്കി.