“Actually ഞാൻ account related ഒരു കാര്യത്തിനാണ് വന്നത്… പക്ഷേ ആന്റിയെ കണ്ടത് totally unexpected ആയിരുന്നു.”
വിദ്യ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ file അടച്ചു.
“എത്ര വർഷമായി കണ്ടിട്ട്…”
“Almost eight years.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യക്ക് തന്നെ അമ്പരപ്പായി.
കാലം ഇത്ര വേഗം പോയോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.
പുറത്ത് നിന്ന് staff വീണ്ടും door തട്ടിയപ്പോൾ വിദ്യ reality ലേക്ക് മടങ്ങി.
“Okay ഹൃതിക്ക്… ഇപ്പോൾ little busy ആണ്.”
“Sure…”
ഒരു നിമിഷം hesitation കഴിഞ്ഞ് അവൻ ചോദിച്ചു.
“Evening coffee…? If you’re free.”
ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യ ചെറുതായി അമ്പരന്നു.
സാധാരണയായി അവൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള invitations എല്ലാം വളരെ politely ഒഴിവാക്കുന്ന ആളായിരുന്നു.
പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ…
അവൾ ഉടനെ “No” പറഞ്ഞില്ല.
“നോക്കാം…”
അവൾ calm ആയി പറഞ്ഞു.
ഹൃതിക്ക് ചിരിച്ചു.
“അത് yes ആയി എടുക്കാം.”
അറിയാതെ വിദ്യയുടെ ചുണ്ടിലും വീണ്ടും ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“Evening message ചെയ്യൂ…”
വൈകുന്നേരം ബാങ്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോഴേക്കും നഗരം മഴക്കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു.
Car start ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് വിദ്യ കുറച്ച് നിമിഷം steering ല് കൈവെച്ച് നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു.
പോകണ്ടേ…?
വീട്ടിലേക്ക് നേരെ പോയാൽ മതിയല്ലോ…
പക്ഷേ ഏറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം, സ്വന്തം routine ന് പുറത്തേക്ക് ഒരു ചെറിയ ചുവടുവെപ്പ് എടുക്കണമെന്ന തോന്നൽ അവളിൽ ശക്തമായി.
അവൾ phone എടുത്തു.
“Which coffee shop?”
Reply almost ഉടനെ വന്നു.
Coffee shop അധികം crowded ആയിരുന്നില്ല.
Glass wall ന് പുറത്തായി മഴ ചെറുതായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
Soft music.
Coffee യുടെ മണം.
ഹൃതിക്ക് ഇതിനകം അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
വിദ്യ അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് smile ചെയ്തു.
“Still same elegance…”
“ഹൃതിക്ക്…”
വിദ്യ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“Flirting ശീലം മാറിയില്ലല്ലോ.”
“ഞാൻ school time ലും genuine compliments തന്നെയായിരുന്നു പറയാറ്.”
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് chair ലേക്ക് ഇരുന്നു.
ആ നിമിഷം വിദ്യ ശ്രദ്ധിച്ചത് —
എത്ര നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് താൻ ഇങ്ങനെ ഒരു coffee shop ൽ, യാതൊരു ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുടെയും സമ്മർദ്ദമില്ലാതെ, simply ഇരിക്കുന്നത്.
ആദ്യത്തെ കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾ പഴയ ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.
School days.
Her daughter.
Birthday functions.
Old teachers.
പക്ഷേ പതിയെ… സംസാരങ്ങൾ കൂടുതൽ personal ആയി.
അതിശയകരമായി വിദ്യക്ക് അവനോട് സംസാരിക്കാൻ ഒരു effort പോലും വേണ്ടിവന്നില്ല.
ചില ആളുകളുണ്ട്…
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കണ്ടാലും conversation forced ആയി തോന്നില്ല.
ഹൃതിക്ക് അത്തരമൊരു ആളായി അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി.
ആ രാത്രി coffee തീരുമ്പോഴേക്കും, അവർ രണ്ടുപേരും വെറും പഴയ പരിചയക്കാർ മാത്രമല്ലായിരുന്നു…
അറിയാതെ തന്നെ, ഒരു പുതിയ സൗഹൃദത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലേക്ക് അവർ നടന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു…
Coffee എത്തിച്ചുവെച്ച ശേഷം കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ ഇരുവരും പഴയ ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിച്ചത്.
പുറത്ത് മഴ glass ല് ചെറുതായി തട്ടി ഒഴുകുന്നു.
Coffee shop ലെ soft music ആ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ സുഖകരമാക്കി.
“അപ്പോ… അനഘ എങ്ങനെയുണ്ട്?”
ഹൃതിക്കിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.
അമ്മമാർക്ക് മാത്രം വരുന്ന ആ പ്രത്യേക softness അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു.
“നല്ലതാണ്… ഇപ്പോൾ Canada യിൽ ആണ്.”
“Seriously?”
ഹൃതിക്ക് genuinely surprised ആയി.