ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം – 1 25അടിപൊളി 

 

“എനിക്ക് ഇനി twenty-five വയസല്ല ഹൃതിക്ക്…”

 

“അതെ…”

അവൻ ഉടനെ പറയും.

“പക്ഷേ ജീവിക്കുന്നത് നിർത്തേണ്ട പ്രായവും അല്ല.”

 

ആ sentence അവൾ പലതവണ മനസ്സിൽ repeat ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

 

 

ഒരു ദിവസം video call ൽ സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് ഹൃതിക്ക് suddenly ചോദിച്ചത്:

 

“നിങ്ങൾ exercise ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലല്ലേ?”

 

വിദ്യ coffee കുടിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.

 

“Bank ല്‍ മുഴുവൻ നടക്കുന്നതല്ലേ exercise.”

 

“Nice joke.”

 

“Seriously… സമയം എവിടെയാ?”

 

“സമയം ഇല്ല എന്നത് mostly priority ഇല്ല എന്നതിന്റെ polite version ആണ്.”

 

വിദ്യ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി ചുരുക്കി.

 

“ഇപ്പോൾ motivational speaker ആയോ?”

 

“ഞാൻ serious ആണ്.”

അവൻ calm ആയി പറഞ്ഞു.

“Back pain, tiredness… ഇതൊക്കെ ignore ചെയ്താൽ പിന്നീട് body തന്നെയാണ് revenge എടുക്കുക.”

 

വിദ്യ phone screen ലേക്ക് മിണ്ടാതെ നോക്കി.

 

കാരണം… അത് ശരിയാണെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ അറിയാമായിരുന്നു.

 

വർഷങ്ങളായി അവൾ എല്ലാവരുടെയും ആരോഗ്യം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മക്കളുടെ food.

സുരേഷിന്റെ medicines.

അച്ഛന്റെ sugar.

 

പക്ഷേ സ്വന്തം ശരീരം?

അത് അവൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പിന്നിലേക്ക് മാറ്റിവെച്ചിരുന്നു.

 

“Gym ൽ join ചെയ്യൂ.”

ഹൃതിക്ക് വളരെ casually പറഞ്ഞു.

 

വിദ്യ almost ചിരിച്ചു.

 

“Me? Gym?”

 

“അതെ നിങ്ങളെ തന്നെ.”

 

“ഈ പ്രായത്തിൽ gym പോയാൽ ആളുകൾ ചിരിക്കും.”

 

“Again ആളുകൾ…”

അവൻ തലകുലുക്കി.

“നിങ്ങൾ ജീവിതം മുഴുവൻ invisible audience ന് വേണ്ടി ജീവിച്ചോ?”

 

ആ ചോദ്യം വിദ്യയെ നിശബ്ദയാക്കി.

 

കാരണം… അതിന്റെ ഉത്തരം “അതെ” എന്നായിരുന്നു.

 

 

അടുത്ത ആഴ്ചയാണ് വിദ്യ secretly ഒരു gym ൽ membership എടുത്തത്.

 

ആദ്യ ദിവസം അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾക്ക് almost തിരിഞ്ഞുപോകണം എന്ന് തോന്നി.

 

Mirror walls.

Young ആളുകൾ.

Loud music.

 

താൻ ഇവിടെ belong ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

 

പക്ഷേ trainer വളരെ normal ആയി ചോദിച്ചു:

 

“First time ആണോ ma’am?”

 

ആ “ma’am” കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അല്പം confidence വന്നു.

 

Workout കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി കാലുകൾ വേദനിച്ച് almost നടക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല.

 

അവൾ sofa യിൽ ഇരുന്ന് ഹൃതിക്കിനെ call ചെയ്തു.

“ഞാൻ നാളെ definitely മരിക്കും.”

Phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

 

“അതെ… first day എല്ലാവർക്കും same feeling ആണ്.”

 

“Seriously… stairs കയറാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.”

 

“Proud of you though.”

 

വിദ്യ ചിരിച്ചു.

 

“എന്തിന്?”

 

“നിങ്ങൾ finally നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.”

 

ആ sentence കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചിരി പതുക്കെ മങ്ങി.

 

കാരണം അതായിരുന്നു സത്യം.

 

വർഷങ്ങളായി വിദ്യ ജീവിച്ചത് എല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയായിരുന്നു…

 

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ…

അറിയാതെ തന്നെ, അവൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ നടക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു…

 

Gym ൽ join ചെയ്തതിന് ശേഷം ആദ്യ കുറച്ച് ആഴ്ചകൾ വിദ്യയ്ക്ക് ശരീരമൊട്ടാകെ വേദനയായിരുന്നു.

 

രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ കാലുകൾ വലിഞ്ഞു പിടിക്കുന്ന പോലെ തോന്നും.

Bank ൽ stairs കയറുമ്പോൾ പോലും അവൾ അറിയാതെ മുഖം ചുളിക്കും.

 

പക്ഷേ അതിശയകരമായി…

കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒരു മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

വർഷങ്ങളായി തനിക്കൊപ്പം ജീവിച്ചിരുന്ന ആ constant back pain പതിയെ കുറഞ്ഞുവരുന്നു.

 

രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ പഴയ പോലെ അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നില്ല.

രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് ഒരു lightness.

 

😘😘😘😘പിക്ചർ 1 ഇൻ റൂം 😘😘😘😘

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *