“Food കഴിച്ചോ?”
വിദ്യ ചോദിച്ചു.
“Hmm…”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടികൾ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് കൂടുതലും ഒറ്റ വാക്കുകളായി മാത്രം ചുരുങ്ങിയിരുന്നു.
കുറച്ച് നേരം ഇരുവരും മിണ്ടാതെ തന്നെ തങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി.
സുരേഷ് laptop തുറന്ന് എന്തോ office mail നോക്കാൻ തുടങ്ങി.
വിദ്യ എന്തോ പറയണമോ വേണ്ടയോ എന്ന പോലെ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
പിന്നീട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“സുരേഷ്…”
“Hmm?”
“ഞാൻ… driving പഠിച്ചാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുകയാണ്.”
Laptop screen ല് നിന്നു പോലും കണ്ണ് മാറ്റാതെ സുരേഷ് ചിരിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ?”
ആ ചിരിയിൽ തമാശയെക്കാൾ അവഗണന കൂടുതലായിരുന്നു.
വിദ്യയുടെ മുഖം ചെറുതായി മാറി.
“ഇപ്പോൾ എന്ന്?”
“വിദ്യ…”
അദ്ദേഹം finally screen ൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി.
“ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി driving school പോകാനാണോ?”
“Driving പഠിക്കാൻ പ്രായം എന്തിനാ പ്രശ്നം?”
“അല്ല… suddenly ഈ interest എവിടെ നിന്നാ വന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചതാണ്.”
വിദ്യ രണ്ട് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ഹൃതിക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു… പഠിച്ചാൽ യാത്ര ഒക്കെ easy ആകുമെന്ന്.”
ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ സുരേഷിന്റെ മുഖഭാവം ചെറുതായി മാറി.
“ആരാ? അനഘയുടെ friend ആണോ?”
“Hmm…”
സുരേഷ് laptop അടച്ചു bed ലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
“ഇപ്പോൾ അവനാണോ നിനക്ക് ഇത്തരം ideas ഒക്കെ തരുന്നത്?”
ആ tone വിദ്യയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല.
“അങ്ങനെ പറയേണ്ട കാര്യമില്ല. Just സംസാരിച്ചു വന്നപ്പോൾ—”
“അല്ല വിദ്യ…”
സുരേഷ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“നിനക്ക് driving ഒക്കെ പറ്റുമെന്ന് serious ആയി തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
ആ വാക്കുകൾ വിദ്യയെ വേദനിപ്പിച്ചു.
“എന്തുകൊണ്ട് പറ്റില്ല?”
“നീ റോഡിൽ ഇറങ്ങിയാൽ first week തന്നെ car scratch ചെയ്ത് വയ്ക്കും.”
അദ്ദേഹം അത് തമാശയായി പറഞ്ഞതായിരുന്നു.
പക്ഷേ വിദ്യ ചിരിച്ചില്ല.
കാരണം ജീവിതത്തിൽ അവൾ ആഗ്രഹിച്ച പല കാര്യങ്ങൾക്കും ഇത്തരത്തിലുള്ള ചെറിയ കളിയാക്കലുകളായിരുന്നു അവസാനം full stop ആയത്.
“ഞാൻ try ചെയ്തിട്ടുപോലുമില്ലല്ലോ…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അതിനിപ്പോ എന്ത് ആവശ്യമാ?”
സുരേഷ് വീണ്ടും pillow ലേക്ക് ചാരിയിട്ട് പറഞ്ഞു.
“Driver ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെ ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ.”
വിദ്യ കുറച്ച് seconds അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി നിന്നു.
“നീ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടാവാറില്ല സുരേഷ്.”
ആ sentence കേട്ടപ്പോൾ room ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി.
സുരേഷ് അവളെ നോക്കി.
“Meaning?”
“Nothing…”
“ഇല്ല, complete ചെയ്യ്.”
വിദ്യ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് blanket നേരെയാക്കി.
“ഞാൻ പറയുന്നത്… ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ പറ്റണം എന്ന് തോന്നും.”
സുരേഷ് irritate ആയി ഒരു നിശ്വാസം വിട്ടു.
“God… ഇപ്പോൾ എന്താ suddenly ഈ dissatisfaction?”
“Dissatisfaction അല്ല—”
“പിന്നെ?”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം കടുപ്പമായി.
“വീട് നോക്കി, job നോക്കി, kids settle ആയി… ഇനി എന്താ പ്രശ്നം?”
വിദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ നിറഞ്ഞുവന്നെങ്കിലും അവൾ ശബ്ദം നിയന്ത്രിച്ചു.
“എനിക്ക് problem ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.”
“Exactly.”
സുരേഷ് blanket വലിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു.
“അപ്പോൾ unnecessary drama വേണ്ട.”
അത് പറഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു.
കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ അദ്ദേഹം ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷേ വിദ്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം വന്നില്ല.
Room ലെ faint light ലേക്ക് നോക്കി അവൾ നിശബ്ദമായി കിടന്നു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ വേദനിച്ചത് driving പഠിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കളിയാക്കിയതുകൊണ്ടു മാത്രം അല്ല…