വളരെ വർഷങ്ങളായി, തന്റെ മനസ്സിലെ ചെറിയ ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ പോലും ആരും serious ആയി കേൾക്കുന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നു…
ആ രാത്രിയിലെ തർക്കം driving നെക്കുറിച്ച് മാത്രമായിരുന്നില്ല.
വർഷങ്ങളായി പറയാതെ അടിഞ്ഞുകൂടിയിരുന്ന പല ചെറിയ നിരാശകളുടെയും ശബ്ദമായിരുന്നു അത്.
സുരേഷ് മോശം മനുഷ്യനല്ലെന്ന് വിദ്യക്ക് നന്നായി അറിയാം.
കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരാൾ.
മക്കൾക്കുവേണ്ടി എന്തും ചെയ്യുന്ന അച്ഛൻ.
സാമ്പത്തികമായി ഒരു കുറവും വരുത്താത്ത ഭർത്താവ്.
പക്ഷേ… അതൊക്കെയുണ്ടായിട്ടും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീയെ മനസ്സിലാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരിക്കലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
വിവാഹത്തിന്റെ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ വിദ്യ ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.
ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ,
തന്റെ എല്ലാ ചെറിയ ഇഷ്ടങ്ങളും, പേടികളും, ആഗ്രഹങ്ങളും… ഒരാൾക്കെങ്കിലും മനസ്സിലാകുമെന്നായിരുന്നു അവളുടെ വിശ്വാസം.
രാത്രികളിൽ ഒരുപാട് സംസാരിക്കുന്ന,
അറിയാതെ കൈ പിടിക്കുന്ന,
ഒരു പുതിയ സാരി ഉടുത്താൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന,
താൻ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ പോലും മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവിനെ.
പക്ഷേ ജീവിതം വളരെ പെട്ടെന്ന് practical ആയി മാറിപ്പോയി.
ജോലി.
Loan.
കുട്ടികൾ.
ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ.
ആ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ സുരേഷ് പതിയെ ഒരു “provider” ആയി മാത്രം മാറി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം care ആയി ഉണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ അതിൽ romance ഇല്ലായിരുന്നു.
സാമീപ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ അവളെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്ന tenderness ഇല്ലായിരുന്നു.
ഒരുപാട് രാത്രികളിൽ സുരേഷ് അരികിൽ ഉറങ്ങുമ്പോഴും വിദ്യക്ക് താൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന തോന്നൽ വന്നിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യകാലത്ത് അവൾ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.
സംസാരിക്കാൻ.
അടുത്തുവരാൻ.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ നേടാൻ.
പക്ഷേ ഓരോ തവണയും സുരേഷിന്റെ ക്ഷീണം, തിരക്ക്, practical mindset… അതൊക്കെയായി ആ ശ്രമങ്ങൾ പതിയെ അവസാനിച്ചു.
പിന്നീട് അവൾ തന്നെ മാറി.
നാല്പത് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ് അത് കൂടുതൽ ശക്തമായി അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്.
അറിയാതെ മനസ്സിൽ ഉയരുന്ന ചില വികാരങ്ങൾ…
ആരോ ഒരാൾ തന്നെ വീണ്ടും ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം…
സ്ത്രീയായി ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന് തോന്നണമെന്ന അടങ്ങാത്ത ദാഹം…
അവയെല്ലാം വിദ്യ വർഷങ്ങളായി മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ പൂട്ടിയിട്ടിരുന്നു.
കാരണം ആ പ്രായത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആരും സംസാരിക്കാറില്ല.
അവർക്കും loneliness ഉണ്ടാകാം, സ്നേഹം വേണമെന്നു തോന്നാം, ഒരാളുടെ കണ്ണിൽ മനോഹരിയായി കാണപ്പെടണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാം എന്ന കാര്യങ്ങൾ സമൂഹം നിശബ്ദമായി മറച്ചുവെക്കും.
അതുകൊണ്ട് വിദ്യയും തന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു ചങ്ങല തീർത്തു.
മക്കളുടെ അമ്മയായി.
ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള ഭാര്യയായി.
Bank officer ആയി.
പക്ഷേ ആ ചങ്ങലകളുടെ അടിയിൽ…
ഇപ്പോഴും ആരോ ഒരാൾ സ്പർശിക്കാതെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവളിൽ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
അടുത്ത കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ driving എന്ന വിഷയം വീണ്ടും വീട്ടിൽ വന്നില്ല.
പക്ഷേ ഹൃതിക്ക് അത് വിട്ടില്ല.
ഒരു ദിവസം lunch break സമയത്ത് call ചെയ്തപ്പോൾ പോലും അവൻ അതേ കാര്യമാണ് വീണ്ടും എടുത്തത്.
“Driving school ൽ പോയോ?”
വിദ്യ ബാങ്കിന്റെ canteen ല് coffee ഇളക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“ഇല്ല.”
“Why?”
“Time ഇല്ല…”
“Excuse.”
“Confidence ഇല്ല…”
“Bigger excuse.”
വിദ്യ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി.
“നിനക്ക് പറയാൻ എളുപ്പമാണ്.”
“വിദ്യ ആന്റി…”
ഹൃതിക്കിന്റെ ശബ്ദം ഇത്തവണ serious ആയി.
“നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ എത്ര കാര്യങ്ങൾ manage ചെയ്ത ആളാണ്. Bank, family, kids… അതൊക്കെ handle ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് car ഓടിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഞാൻ believe ചെയ്യില്ല.”