ഹൃതിക്ക് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“ആന്റി… ഞാൻ cheap taste ഉള്ള ആളാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
വിദ്യ അവന്റെ shoulder ൽ ചെറുതായി അടിച്ചു.
Tent ന്റെ zipper തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുന്ന നിമിഷം അവൾ വീണ്ടും നിശ്ചലമായി.
Inside almost ഒരു boutique resort room പോലെ.
Wooden flooring.
Large bed.
Warm lights.
Small heater.
Side table.
Attached washroom വരെ.
“ഹൃതിക്ക്…”
അവൾ ഇപ്പോഴും amazed ആയി ചുറ്റും നോക്കി.
“This is beautiful…”
അവളുടെ മുഖത്തെ genuine happiness കണ്ടപ്പോൾ ഹൃതിക്കിന്റെ കണ്ണുകളിലും satisfaction തെളിഞ്ഞു.
പക്ഷേ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നോക്കിയപ്പോഴാണ് വിദ്യ മറ്റൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്.
രണ്ട് tents മാത്രമാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
പക്ഷേ രണ്ടും തമ്മിൽ നല്ല distance.
ഇവിടെ നിന്ന് മറ്റേ tent കാണാം…
പക്ഷേ ആളുകളുടെ മുഖം പോലും clear അല്ലാത്തത്ര അകലം.
ചുറ്റും മുഴുവൻ കാട് മാത്രം.
“ഹൃതിക്ക്…”
അവൾ half nervous ആയി ചോദിച്ചു.
“ഇവിടെ വേറെ ആരുമില്ലേ?”
“Staff താഴെ ഉണ്ടാകും.”
“അപ്പോൾ നമ്മൾ?”
അവൻ mischievous ആയി ചിരിച്ചു.
“ഞാനും… ലക്ഷ്മി ആന്റിയും… പിന്നെ ഈ മുഴുവൻ മലയും.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം വിദ്യയുടെ ഹൃദയം ചെറുതായി വേഗത്തിലായി.
മലമുകളിലെ വൈകുന്നേരം വളരെ വേഗമാണ് രാത്രി ആകുന്നത്.
അൽപ നേരം മുൻപ് വരെ പച്ച നിറഞ്ഞിരുന്ന കാടുകൾ…
ഇപ്പോൾ കറുത്ത നിഴലുകളായി മാറിത്തുടങ്ങി.
മഞ്ഞ് കൂടുതൽ കട്ടിയായി.
Tent ന്റെ പുറത്തുള്ള ചെറിയ lantern lights മാത്രം ആ ഇരുട്ടിൽ മങ്ങിയ ചൂട് പരത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
Inside tent, warm yellow lights ന്റെ soft glow.
വിദ്യ അകത്ത് ചുറ്റി നോക്കി.
Main hall പോലെ ഒരു space.
Side ല് cozy bedroom.
Attached bathroom.
അവൾ impressed ആയി ചിരിച്ചു.
“ഇത് seriously tent ആണോ?”
ഹൃതിക്ക് bag താഴെ വെച്ച് ചിരിച്ചു.
“Luxury tent.”
പിന്നീട് bedroom ലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു:
“ആന്റി bedroom എടുത്തോളൂ.”
“Then you?”
“ഞാൻ hall ൽ manage ചെയ്യും.”
വിദ്യ ഉടനെ തലകുലുക്കി.
“Drama വേണ്ട. രണ്ടുപേരും adjust ചെയ്യാം.”
“ഇല്ല.”
അവൻ casual ആയി പറഞ്ഞു.
“You’ll be comfortable inside.”
അവൾ കുറച്ചുനേരം അവനെ നോക്കി.
ആ care ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് സ്വാഭാവികമായി feel ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
Fresh ആയി വന്ന ശേഷം വിദ്യ loose t-shirt ഉം light grey track pant ഉം ഇട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
Hair ഇപ്പോഴും അല്പം നനഞ്ഞിരുന്നു.
ഹൃതിക്ക് meanwhile hall ലെ wooden chair ൽ ഇരുന്നു laptop തുറന്നിരുന്നു.
Legs stretch ചെയ്ത് chair ലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് എന്തോ work ചെയ്യുകയാണ്.
Screen light അവന്റെ മുഖത്ത് വീഴുന്നു.
ആ silence surprisingly peaceful ആയിരുന്നു.
പുറത്ത് crickets ന്റെ ശബ്ദം.
ദൂരെയുള്ള കാറ്റിന്റെ വീശൽ.
വിദ്യ quietly അവന്റെ opposite sofa യിൽ ഇരുന്നു.
“Still working?”
അവൾ ചോദിച്ചു.
“Hmm… കുറച്ച് mails.”
“Trip വന്നിട്ടും?”
“Adult life sucks.”
വിദ്യ ചിരിച്ചു.
ഹൃതിക്ക് typing നിർത്താതെ തുടർന്നു.
“Actually…”
അവൻ screen ലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ആന്റി ഉറങ്ങിക്കോളൂ. ഞാൻ late ആവും.”
വിദ്യ അവനെ നോക്കി കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.
ആ dim light ൽ, serious ആയി work ചെയ്യുന്ന അവനെ കാണുമ്പോൾ…
കളിയാക്കുന്ന ആ ചെക്കന്റെ പിന്നിൽ എത്ര responsible ആയ ഒരാൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് വീണ്ടും തോന്നി.