ആ വാക്കുകൾ അവളെ കുറച്ച് seconds മിണ്ടാതാക്കി.
കാരണം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം…
ആരോ ഒരാൾ അവളെ incapable ആയി അല്ല, capable ആയി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“എനിക്ക് പേടിയാണ് ഹൃതിക്ക്…”
“എന്തിനെ?”
“Road… traffic… ആളുകൾ…”
“ആളുകൾ എന്തെങ്കിലും വിചാരിക്കും എന്ന്?”
വിദ്യ മിണ്ടാതെ ചിരിച്ചു.
അത് തന്നെ ശരിയായ ഉത്തരം ആണെന്ന് ഹൃതിക്ക് മനസ്സിലായി.
“ജീവിതം മുഴുവൻ ആളുകൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചിട്ട് മതി ആയില്ലേ?”
അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
ആ sentence വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ തട്ടി.
അടുത്ത ആഴ്ചയാണ് വിദ്യ finally driving school ൽ പേര് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തത്.
Form fill ചെയ്യുമ്പോൾ പോലും അവളുടെ കൈയിൽ ചെറിയ nervousness ഉണ്ടായിരുന്നു.
Instructor പേര് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു:
“വിദ്യ ലക്ഷ്മി.”
“Age?”
അവൾ ഒരു നിമിഷം hesitation കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു:
“Forty-five.”
Instructor casually തലകുനിച്ച് form എടുത്തു.
പക്ഷേ വിദ്യക്ക് അത് പോലും ഒരു strange feeling ആയിരുന്നു.
ഇത്ര വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം…
തനിക്കായി എന്തെങ്കിലും പുതിയത് തുടങ്ങുകയാണ്.
ആ രാത്രി അവൾ hesitant ആയി ഹൃതിക്കിന് message അയച്ചു.
“Joined.”
Reply almost ഉടനെ വന്നു.
“See? I told you 😊”
അറിയാതെ അവൾ phone നോക്കി ചിരിച്ചു.
ആദ്യ ദിവസം steering പിടിക്കുമ്പോൾ വിദ്യയുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറച്ചിരുന്നു.
Instructor repeatedly പറഞ്ഞു:
“Relax madam… clutch slowly…”
Car രണ്ടുതവണ off ആയി.
പിന്നിൽ നിന്ന് horn മുഴങ്ങി.
വിദ്യ panic ആയി steering വിട്ടുപോകാൻ വരെ നോക്കി.
വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തി അവൾ almost give up ചെയ്യാൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി call ൽ അവൾ irritate ആയി പറഞ്ഞു:
“എനിക്ക് പറ്റില്ല ഹൃതിക്ക്.”
Phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൻ ചിരിച്ചു.
“First day ൽ തന്നെ Formula One driver ആകുമെന്ന് കരുതിയോ?”
“Seriously പറയുന്നതാ…”
“Car off ആയോ?”
“Hmm.”
“എല്ലാവരുടേയും ആവും.”
“എല്ലാവരും പിന്നിൽ horn അടിച്ചു…”
“അതും normal.”
വിദ്യ pillow ലേക്ക് ചാരി ഒരു ചെറിയ നിശ്വാസം വിട്ടു.
“നീ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കുറച്ച് confidence കിട്ടുമായിരുന്നു.”
ആ വാക്കുകൾ അവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയതാണ്.
പക്ഷേ കുറച്ച് seconds ഇരുവരും മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നീട് ഹൃതിക്ക് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“Mentally ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ.”
വിദ്യയുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ അതിശയകരമായി വിദ്യ driving വളരെ വേഗത്തിൽ പഠിച്ചു.
Gear control.
Parking.
Traffic handling.
Instructor വരെ ഒരിക്കൽ surprise ആയി പറഞ്ഞു:
“Madam… നിങ്ങൾക്ക് നല്ല confidence ഉണ്ട്.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യക്ക് ആദ്യം ഓർമ്മ വന്നത് ഹൃതിക്കിനെയായിരുന്നു.
ഓരോ ചെറിയ progress ഉം അവൾ ആദ്യം പറയുന്നത് അവനോടായിരുന്നു.
“Today main road ല് ഓടിച്ചു.”
“Today reverse parking ചെയ്തു.”
“ഇന്ന് car off ആയില്ല.”
ഓരോ തവണയും phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൻ genuinely proud ആയി സന്തോഷിക്കും.
ആ സന്തോഷം വിദ്യയെ അകത്തോളം സ്പർശിച്ചു.
കാരണം ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി…
ആരോ ഒരാൾ തന്റെ ചെറിയ വിജയങ്ങൾ പോലും ഇത്ര ശ്രദ്ധയോടെ ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു…
Driving test കഴിഞ്ഞ ദിവസം വൈകുന്നേരം വിദ്യയുടെ മുഖത്ത് ഒളിപ്പിക്കാനാകാത്ത സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.
RTO compound ൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴും അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.