മറിച്ച് തന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വീണ്ടും പാതിവഴിയിൽ ഒടിഞ്ഞുവീണതായിരുന്നു.
കിടക്കയിൽ പുതച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ ceiling ലേക്ക് നോക്കി.
അരികിൽ ഉറങ്ങുന്ന ഭർത്താവ്.
വർഷങ്ങളായുള്ള ദാമ്പത്യം.
ഒരേ വീട്ടിൽ ജീവിച്ചിട്ടും… ഒരുപാട് അകലം.
അവൾ ആ രാത്രി ഒരുങ്ങിയത് വെറും physical intimacy നു വേണ്ടിയല്ല.
ആരോ ഒരാൾ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കണം…
തന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കണം…
“നീ ഇപ്പോഴും മനോഹരിയാണ്” എന്ന് പറയാതെ പറയണം…
അതാണ് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത്.
പക്ഷേ അവസാനം സംഭവിച്ചത് പതിവുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു.
സുരേഷിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ തീർന്നു.
അദ്ദേഹം ഉറങ്ങി.
വിദ്യ മാത്രം ഉണർന്നുകിടന്നു.
പുതപ്പിനടിയിൽ സ്വന്തം ശരീരം ഒളിപ്പിച്ചിട്ടും, ഉള്ളിലെ ശൂന്യത മറയ്ക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
കാരണം ഇപ്പോൾ ആദ്യമായി അവൾ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു —
തന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ത്രീയെ…
ഇത്ര നാളായി ആരും ശരിക്കും ചേർത്ത് പിടിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്…
ആ ദിവസങ്ങൾ മുഴുവൻ വിദ്യ പഴയ പോലെ ആയിരുന്നില്ല.
Bank ൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴും…
വീട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും…
എന്തോ ഒരു ശൂന്യത അവളെ പിന്തുടരുന്ന പോലെ.
രാത്രികളാണ് ഏറ്റവും കഠിനമായിരുന്നത്.
സുരേഷ് അരികിൽ കിടന്നാലും…
ആ അകലം ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി feel ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
കാരണം വയനാട്ടിൽ ഹൃതിക്കിന്റെ മുന്നിൽ ആദ്യമായി തന്റെ ഉള്ളിലെ സത്യങ്ങൾ തുറന്നു പറഞ്ഞതിന് ശേഷം…
ഇനി അഭിനയിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.
ഹൃതിക്ക് ദിവസവും call ചെയ്യും.
“ലക്ഷ്മി ആന്റി… എന്താ പറ്റിയത്?”
“Nothing.”
“Lie.”
പക്ഷേ അവൾ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയില്ല.
അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ക്ഷീണം കേട്ട് ഹൃതിക്കിന് വിഷമം തോന്നുമായിരുന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം.
മഴ വരാനിരിക്കുന്ന മങ്ങിയ കാലാവസ്ഥ.
Door bell കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യ സാധാരണ പോലെ door തുറന്നു.
പുറത്ത് ഹൃതിക്ക്.
Black shirt.
Face ല് clear concern.
“Call എടുത്തില്ല…”
വിദ്യ forced smile ചെയ്തു.
“Busy ആയിരുന്നു.”
അവൻ ഉടനെ മനസ്സിലാക്കി അത് കള്ളമാണെന്ന്.
അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ സുരേഷ് വീട്ടിലില്ലെന്ന് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“Uncle?”
“Late meeting.”
കുറച്ചുനേരം സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചെങ്കിലും…
വിദ്യയുടെ കണ്ണുകളിലെ sadness മറയുന്നില്ലായിരുന്നു.
Finally ഹൃതിക്ക് നേരെ ചോദിച്ചു.
“ആന്റി… എന്താ നടക്കുന്നത്?”
“Nothing serious.”
“ലക്ഷ്മി ആന്റി…”
അവന്റെ ശബ്ദം soft ആയി.
“Please.”
ആ ഒരു “please” കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ വിദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നനഞ്ഞു.
അവൾ കണ്ണ് മാറ്റി balcony ലേക്ക് നടന്നു.
പുറത്ത് മഴ തുടങ്ങാനിരിക്കുകയാണ്.
കാറ്റിൽ നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണം.
ഹൃതിക്ക് അവളുടെ പിന്നാലെ വന്നു നിന്നു.
കുറച്ചുനേരം ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
താഴെ റോഡിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ പോകുന്ന ശബ്ദം മാത്രം.
Finally വിദ്യ railing ൽ കൈ വെച്ച് താഴേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.
“ആ രാത്രി…”
അവൾ പതുക്കെ തുടങ്ങി.
“Trip കഴിഞ്ഞ് വന്ന ദിവസം…”
ഹൃതിക്ക് silent ആയി കേട്ടു.
“ഞാൻ first time… genuinely ശ്രമിച്ചു.”
അവൾ painful ആയി ചിരിച്ചു.
“സുരേഷ് എന്നെ notice ചെയ്യാൻ.”
അവന്റെ മുഖം slowly serious ആയി.
“വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം…”
വിദ്യയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
“ഞാൻ ഒരുങ്ങി നിന്നു… ഒരാൾ എന്നെ ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കണം എന്ന് കരുതി.”
കാറ്റ് ശക്തമായി വീശി.
“പക്ഷേ…”
അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
“അവസാനം എല്ലാം വീണ്ടും same.”
ഹൃതിക്കിന്റെ jaw tight ആയി.