കവിള് കുത്തിപിടിച്ചു വായിലേക്കൊഴിച്ച എരിവും കയ്പുമുള്ളൊരു കൊഴുത്ത പച്ചമരുന്ന് നീര്…….മൂന്നാം ദിവസം കലങ്ങിപോക്കോളുമെന്ന പേറ്റിച്ചി തള്ളയുടെ മുറുക്കാൻ കറ കലർന്ന പല്ലുകാട്ടിയുള്ള കൊലച്ചിരി……
അലറിക്കരഞ്ഞു താൻ……എവിടേക്കെങ്കിലും പൊയ്ക്കോളാം കൊന്നുകളയല്ലേയെന്റെ കുഞ്ഞിനെയെന്ന തന്റെ കരച്ചിൽ ആ അകത്തളത്തിൽ ഒടുങ്ങി തീർന്നു……
അവിടെനിന്നും കാലിൽ പിടിച്ചു സ്റ്റോർ മുറിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നത് മയങ്ങിപോകുന്നതിനിടയ്ക്കും താൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു……
അതേ വീടിനുള്ളിലെ സ്വീകരണ മുറിയിൽ മാലയിട്ട് വച്ച രാജേശ്വര്യമ്മയുടെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുന്നിലായുള്ള സോഫയിൽ ഹരിയോടൊപ്പം മായ ഇരുന്നു……
കലങ്ങിപ്പോയില്ലെന്റെ കുഞ്ഞ്…….പിടിച്ചുനിന്നവൻ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി…..ഇപ്പൊ ദാ എനിക്കൊപ്പം ഇവിടെ നിൽപ്പുണ്ട് ഈ തറവാട്ടിൽ ആര് പെറ്റിട്ടത്തിനേക്കാൾ തലയെടുപ്പോടെ…..
കണ്ണിലെരിയുന്ന തീയുമായി അവരുടെ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി മായ……
ഭൂമിയോളം ക്ഷമയുള്ളവളാ പക്ഷെയിവരോട് മാത്രം മരണം വരെയും പൊറുക്കില്ല മായ……
അപ്പോഴും അതിനടുത്തു തന്നെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി നിൽക്കുന്ന ശ്രീദേവിയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ട് നെഞ്ച് കലങ്ങുന്നുണ്ട് മായയ്ക്ക്…..
അതിനിടയിൽ അമ്മു വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട് ഹരിയും നന്ദനും അതിനെന്തൊക്കെയോ മറുപടിയും പറയുന്നുണ്ട്….
ഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വെടിക്കെട്ടിനുള്ള അരങ്ങോരുങ്ങുന്നുണ്ട്…..എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കും….യാതൊരു ഐഡിയയും ഇല്ലാ……
“അമ്മേ……നമുക്ക് കഴിച്ചാലോ….ഇവിടെ നോൺ കയറ്റാൻ പാടില്ല അതോണ്ട് വെജ് മാത്രേ ഉള്ളൂട്ടോ….ഇഷ്ടാവോന്നറീല്ല……” തൊട്ടുകൂട്ടാൻ ഉണക്കമീൻ എങ്കിലും ഇല്ലാതെ ചോറിറങ്ങില്ലാത്ത ഒരുത്തനെ പാളിനോക്കി അമ്മു പറഞ്ഞു….
അവൻ പിന്നെയീ ലോകത്തെങ്ങും അല്ല……
“അതവിടെ നിക്കട്ടെ മോളേ…..ഇപ്പൊ അമ്മയ്ക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്……” മായ അമ്മുവിന് നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു….സോഫയിൽ ഹരിക്കും മായയ്ക്കും നടുവിൽ ഇരുന്നവൾ മായയെ ഉറ്റുനോക്കി…..
“അമ്മയ്ക്ക് ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ട്……പുഴക്കര കണ്ണന്റെ മുന്നിൽ വച്ചിട്ട് ഹരി മോൾടെ കഴുത്തിലൊരു താലി കെട്ടുന്നത് അമ്മയ്ക്ക് കാണണം…..”
അമ്മുവിന്റെ മുഖത്ത് പൂനിലാവ് ഉദിച്ച വെട്ടം ആണ്…..ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ഹരിയെ ഇടങ്കണ്ണിട്ടു നോക്കി….
അപ്പോളും ഹരിയുടെ മുഖത്തെ തെളിച്ചക്കുറവ് നന്ദൻ ശ്രദ്ധിച്ചു അതുകൊണ്ട് തന്നെ ബാക്കികേൾക്കാൻ അയാൾ കാത് കൂർപ്പിച്ചു……
“പുതിയ വീടിന്റെ പണിയൊക്കെ തീർന്നിട്ട് എന്റെ മോള് അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് അവിടേക്ക് കയറണം….ആ വീടിന്റെ പാലുകാച്ചൽ കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി കല്യാണം….” അമ്മുവിന്റെ പുരികം ചോദ്യഭാവത്തിൽ ചുളിഞ്ഞു…..
“അതുവരെ….athuvareമോളിവിടെ നിൽക്കണം….ഇനിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി രണ്ടാളും ഒരുമിച്ചൊരു വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത്…..”
“പറ്റൂല….പറ്റൂല….പറ്റൂല……” കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെപോലെ ഇടം വലം തല വെട്ടിച്ചു സോഫയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു അമ്മു…..ഒരു തുലമഴപെയ്തിനുള്ള കാറും കോളും വന്ന് മൂടിയിട്ടുണ്ട്……
“ഇനിയൊരൊറ്റ ദിവസം പോലും അമ്മേം ഇവനേം വിട്ട് ഞാൻ മാറിനിക്കൂല…..എനിക്ക് പറ്റൂലാ…..ഇത്രേം ദിവസം ഒന്ന് കാണാണ്ട് ഞാൻ ഇരുന്നേ എങ്ങനാന്ന് എനിക്ക് മാത്രേ അറിയൂ…..ഞാൻ സമ്മതിക്കൂലാമ്മ……” വിതുമ്പിക്കരയാൻ തുടങ്ങിയതും വാ പൊത്തിപിടിച്ചവൾ ഗോവണി കയറി മുകളിലേക്ക് ഓടി……..
താൻ ഇത് പ്രതീക്ഷിച്ചതാ പക്ഷെയെന്തെ ഇത്ര താമസിച്ചുപോയെ എന്നാ മട്ടിൽ സോഫയുടെ ഹാൻഡ്റെസ്റ്റിൽ കൈ ഊന്നി അതിലേക്ക് താടയൂന്നി മായയെ നോക്കിയിരിപ്പുണ്ട് നന്ദൻ…..
ഉള്ള് കുത്തിപൊളിയ്ക്കുന്ന വേദനയിൽ ആ ഓട്ടവും നോക്കിയിരിക്കുന്നവനോട് കൂടെ ചെല്ലാൻ കണ്ണുകാണിച്ചു മായ…..
ഹരി അടുത്ത നിമിഷം എഴുന്നേറ്റ് ഗോവണി കയറി……
“മുകളിൽ ചെന്നു ഇടത്തോട്ട് പോയാ നാലാമത്തെ മുറി….” നന്ദൻ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്…..