“ചേർച്ചയൊന്നും നമ്മുടെ വിഷയമല്ല. അത് കുഴപ്പം ഇല്ല. ഇവർ മലയാളികൾ ആണ്. ഇവർ കള്ളം പറഞ്ഞ്, ഇത്രയും ദൂരം വരില്ല.”
“എന്നാൽ അമ്മ, എന്താന്നു വച്ചാൽ ചെയ്യ്. ഞാൻ പോകുന്നു.”
അവൻ അൽ പം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു.
പാർവതിയ്ക്ക് ആകെ പരിഭ്രാന്തിയായി.
‘ഇനി ഈ ജോലി കിട്ടാതെ പോകുമോ? അതിനായി വേണമെങ്കിൽ അച്ഛനെ ഇവിടെ വെച്ച് ചുംബിയ്ക്കാനും തയ്യാറാണ്. പിന്നെ ഈ പ്രായമുള്ള സ്ത്രീയുടെ മുമ്പിൽ വെച്ച് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ ഒരു സങ്കോചമുണ്ട്. വേന്റിവന്നാൽ തും പ്രശ്നമല്ല. ഈ ജോലി കിട്ടണം.’ അവൾ ചിന്തിച്ചു.
അവളുടെ മുഖം വാടി.
രാധ അതു കണ്ടു.
“ആ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പൊയ്ക്കോ. ഞാൻ ഇവരോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കട്ടെ.” രാധ മകനോടും മാനേജരോടുമായി പറഞ്ഞു.
“അപ്പോൾ ഇവരെ ഫിക്സ് ചെയ്തോ?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“ചെയ്തു. നമുക്ക് രണ്ടുപേരെ വേണ്ടേ? ഒരാൾ അല്ലെ ആയിട്ടുള്ളു. ഇവർ ലാസ്റ്റ് ആൾ ആണ്. മലയാളിയും. ഇവർ മതി. ഇനി മറ്റാരെയും വിളിയ്ക്കണ്ട.” രാധ തീരുമാനം അറിയിച്ചു.
അവൾ തീരുമാനിച്ചാൽ പിന്നെ മാറ്റമില്ലെന്ന് അവർക്കറിയാം. അങ്ങനെയാണല്ലോ ഈ കമ്പനി ഇതുവരെ ഉയർന്നത്.
രാധയുടെ മകനും മാനേജരും കാബിനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.
രാധ തന്റെ മുൻഭർത്താവിനെയും മകളെയും നോക്കി.
അവർ ആ വിവാഹ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കയ്യിലെടുത്തു. പെട്ടെന്നാണവർ അതു കണ്ടത്. ഇത് രണ്ടുവർഷം മുമ്പത്തെ തീയതിയാണ്. മറ്റുവിവരങ്ങളും നോക്കിയപ്പോൾ വരൻ ശേഖരൻ അല്ല എന്ന് ഉറപ്പായി. അപ്പോൾ പിന്നെ ഇങ്ങനെയൊരു നാടകം നടത്തണമെങ്കിൽ, ഇത്.. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ ആയിരിക്കണം.
‘എന്റെ മകൾ പാർവതി!’ പെട്ടെന്നാണ് രാധ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
ആ ഞെട്ടലോടെ തല ഉയർത്തി ശേഖരന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയ രാധയ്ക്ക് അത് സത്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു സെക്കന്റേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ.
‘ഈ ജോലിയ്ക്കായി ഇവർ നാടകം
കളിയ്ക്കുക തന്നെയാണ്! അതിനർത്ഥം ഇവർക്ക് ഈ ജോലി വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്!’
“എന്താ നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം?” രാധ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“രാധേ നീ?”
“ഇങ്ങനെ ഒരു നാടകം കളിച്ചു ഇവിടെ വന്നത് എന്തിനാ എന്ന്?”
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ പാറു അവരെ മാറി മാറി നോക്കി.
“ഇത് എന്റെ മോള് പാർവതിയാണോ ആണോ?”
“അതേ.”
“അച്ഛാ ഇത്?”
“നിന്റെ അമ്മയാണ് മോളെ.”
പാറു ഞെട്ടിപ്പോയി!
തന്റെ മൂന്നാം വയസിൽ ഇറങ്ങിപ്പോയ അമ്മ!
ഒരു വയസ്സായിരുന്ന, മുലകുടിയ്ക്കുന്ന, ലച്ചുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ അമ്മ!
എന്നും അച്ഛന്റെ വേദനയായ അമ്മ!
“ഈ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നിങ്ങൾ കയ്യിൽ വെച്ചോളൂ. ഇവിടെ ഇത് ആവശ്യമില്ല.”
പാർവതിയുടെ ഹൃദയം നുറുങ്ങി. ‘അപ്പോൾ ഈ ജോലി തനിയ്ക്ക് കിട്ടില്ല’ അവളുടെ മുഖം വാടി.
രാധ അതു കണ്ടു.
“പേടിയ്ക്കണ്ട. പാറുവിനെ ഞാൻ സെലക്റ്റ് ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. നിന്റെ അപേക്ഷയിൽ അത് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. നിന്നേപ്പോലെ ഒരു ഉദ്യോഗാർത്ഥിയെയാണ് വേണ്ടിയിരുന്നത്. അത് നീ തന്നെ ആയത് വളര നന്നായി.” രാധ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് പാറുവിന്റെ ഹൃദയഭാരം ഒടുങ്ങിയത്. പെട്ടെന്നാണ് അടുത്ത ഭയം ഉണർന്നത്.
“രാധേ എന്താ ഇതൊക്കെ? ഈ കമ്പനി? ഇതെല്ലാം? ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ല.”
“എല്ലാം പറയാം. പക്ഷേ ഇനി ഇവിടെ നിന്നു സംസാരിച്ചാൽ ശരിയാവില്ല. എന്റെ മകൻ. അവൻ ഒന്നും അറിയരുത്. നിങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി, കുറച്ചുദൂരം ഇടത്തോട്ട് നടന്നോളൂ. അപ്പോഴേയ്ക്കും ഞാൻ എന്റെ കാറിൽ വരും. എന്നിട്ട് സംസാരിയ്ക്കാം.”
രാധ പറഞ്ഞത് പോലെ പാറുവും ശേഖരനും ഇറങ്ങി പുറത്തേക്ക് റോഡിലേക്ക് കുറച്ചുദൂരം നടന്നു.
ഒരു ബെൻസ് എടുത്ത് രാധ വന്ന് അവരെ കൂട്ടി ഒരു വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവരുടെ കമ്പനി ഗസ്റ്റ്ഹൗസ് ആയിരുന്നു അത്. അവിടെ എത്തി അവർ ആ ഹാളിൽ കയറി ഇരുന്നു.
രാധ ചോദിച്ചു,
“നിങ്ങൾ എന്തിന് ഇങ്ങനെ ഒരു വേഷം കെട്ടി ഈ ജോലിക്ക് വന്നു?”
“അതൊക്കെ വലിയ കഥ ആണ്.”
“നമ്മുടെ രണ്ടാമത്തെ മകൾ ലച്ചു…?”
“നമ്മുടെ മകൾ! നിനക്ക് അങ്ങനെ പറയാൻ എന്ത് അവകാശം ആണ് ഉള്ളത്?”
“എനിക്ക് അറിയാം ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റ് ആണ്.” കുറ്റബോധത്താൽ രാധയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.