അയാളുടെ വലതു കൈയിൽ പിടിച്ച്, ആ തോളിൽ തലവച്ച് അവൾ കിടന്നു. അവളുടെ മനസ്സിലെ, ജീവിതത്തിലെ കാർമേഘങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.
താൻ മംഗല്യവതി ആയിരിക്കുന്നു!
തന്റെ ജാതകത്തിൽ രണ്ടാം വിവാഹം നടക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എങ്കിലും അത് നടന്നിരിക്കുന്നു! അതും താൻ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ തന്റെ എല്ലാമായ അച്ഛനുമായി!
ഇപ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമാണ്!
ട്രെയിനിൽ അവരുടെ ആദ്യ രാത്രി പ്രതീക്ഷിച്ച്, ബസിൽ തന്റെ അച്ഛൻ ചാർത്തിയ താലിയും സിന്ദൂരവുമായി, മകൾ അച്ഛന്റെ തോളിൽ തല വച്ചു കിടന്നു.
സെൻട്രൽ സ്റ്റേഷന്റെ അടുത്ത് ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്ന് അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ട്രെയിനിൽ നിന്ന് കഴിക്കേണ്ട എന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും വാങ്ങി.
ഒരു നവവധുവിനെപ്പോലെ അച്ഛന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങിയാണ് അവൾ നടന്നത്.
താൻ ഒഴുകുകയാണെന്ന് ശേഖരന് തോന്നി. ഹൃദയം വല്ലാതെ തുടികൊട്ടുന്നത് അയാൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തന്റെ മകൾ!
താൻ ഇത്രനാളും വളർത്തിയവൾ!
അവൾ ഒരു യുവതിയായതുപോലും താൻ അറിഞ്ഞില്ല!
എന്നും തന്റെ പൊന്നുമോൾ!
അൽപസമയം മുമ്പ് തന്റെ മുന്നിൽ താലിക്കായി തല താഴ്ത്തി നിന്നു!
തന്റെ കൈകൾ താൻപോലും അറിയാതെ
ആ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടി.
ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
തന്റെ മകളോട് മാത്രം പറഞ്ഞു!
അവൾ തന്നോടും!
ഒന്നോർത്താൽ ഇതെല്ലാം അവളുടെ പ്ളാനിങ്ങ് അല്ലേ?
ഈ ജോലിക്കാര്യം കണ്ടുപിടിച്ചതും, ഇത് തങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗപ്പെടും എന്ന് മനസ്സിലാക്കി എല്ലാം നടത്തിയതുപോലും തന്റെ മോളല്ലേ?
അച്ഛന്റെ ഏകാന്തത മാറ്റാൻ തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ട് പകരം വെക്കുന്ന, തന്റെ മകൾ!
ഇങ്ങനെയെല്ലാം ചിന്തിച്ച് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ശേഖരൻ സ്വയം അറിയാതെ മോളുടെ വിരലുകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്ത് മുറുകെപ്പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് മോളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തലചെരിച്ച് നോക്കി.
അതേ നിമിഷമായിരുന്നു പാറു അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയത്.
അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ചോര ഇരച്ചുകയറുന്നതും, നേരിയതായി വിയർത്ത് ആ തൂമുഖം ചുവക്കുന്നതും, ആ കണ്ണുകളിൽ അച്ഛന്റെ ചിന്തകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നാണം നിറയുന്നതും, ആശ്ചര്യത്തോടെ ശേഖരൻ കണ്ടു.
ആ നിമിഷം, ആ തിരക്കിനിടയിൽ, ആ സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് അവളുടെ മുഖം കോരിയെടുത്ത് ആ ചെഞ്ചുണ്ടുകളിൽ ഒന്ന് മുത്താൻ അയാൾ കൊതിച്ചു. അയാൾ തല ഒരൽ പം മകളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് താഴ്ത്തി. ആ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഊമ്പണം എന്നയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
അതു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു, അച്ഛന്റെ, അല്ല തന്റെ പുതുമാരന്റെ കണ്ണുകളുടെ ആഴത്തിലേക്ക് നോക്കി, പാറു ഒന്നു തലയാട്ടി.
“വേണ്ട. സ്റ്റേഷൻ ആണ്. വാ, പോകാം. ബാക്കി കൂപ്പയിൽ ചെന്നിട്ട്.” എന്ന് അയാൾക്കു മാത്രം കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ പറഞ്ഞ് അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് മെല്ലെ വലിച്ചു.
ബാഗ് സ്കാൻ ചെയ്ത് അവർ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഡിസ്പ്ലേയിൽ നോക്കി തങ്ങളുടെ ട്രെയിൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പ്ലാറ്റ്ഫോം കണ്ടുപിടിച്ചു. അവരുടെ ട്രെയിൻ അതിന്റെ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ വന്നിരുന്നു.
അവർ ബോഗി കണ്ടെത്തി, തങ്ങളുടെ 2A കൂപ്പയിൽ കയറി. വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.
അവരുടെ മണിയറയിൽ!
രണ്ടുപേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി.
അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന, ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ അയാൾ നോക്കി നിന്നു!
സമയമായി, ട്രെയിൻ നീങ്ങുന്നത് പോലും അവർ അറിഞ്ഞില്ല.
പരസ്പരം കണ്ണിൽ നോക്കി കഥകൾ കൈമാറി ആ അച്ഛനും മോളും ഏറെനേരം നിന്നു.
എപ്പോഴോ അവർ താഴത്തെ ബെർത്തിൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നിരുന്നു.
അന്നു നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഓർത്ത്, കുറച്ചുമുമ്പ് അവിചാരിതമായി നടന്ന വിവാഹം ഓർത്ത്, അപ്പോഴും അത്ഭുതം മാറാത്ത അവരുടെ മിഴികൾ കോർത്തുതന്നെയിരുന്നു.
തമ്മിൽ കൈകൾ നീട്ടിയാൽ തങ്ങളുടെ എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളും വിടും എന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
കൂപ്പയുടെ ഡോറിൽ ടിടിആർ വന്ന് മുട്ടിയപ്പോൾ ആണ് അവർ കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചത്.
ശേഖരൻ വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തു. അയാൾ വന്ന് ടിക്കറ്റ് ചെക്ക് ചെയ്തു പുറത്തേക്ക് പോയി.