പ്രസവം അറിഞ്ഞ ഉടനെ, ആശുപത്രിയിൽ പാറുവിനേയും കുഞ്ഞിനേയും കാണാൻ രാധ വന്നു.
“കുഞ്ഞുമോൾ അച്ഛനെപ്പോലെ തന്നെയുണ്ട്.” രാധ പറഞ്ഞു.
പാറു നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. രാധ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“ലച്ചുവും പ്രസവിച്ചു. ആൺകുട്ടിയാണ്.” പാറു പറഞ്ഞു.
“ങേ! അവൾക്ക് നിങ്ങളുമായി ഇപ്പോഴും അടുപ്പം ഉണ്ടോ?”
“ഞങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് പോരുന്നതിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പ് അവളും മോളും തിരികെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു. വീട് അവളെ ഏല്പ്പിച്ച്, തറവാട് വാടകയ്ക്ക് കൊടുത്ത് അവളോട് അതിന്റെ വരുമാനം എടുക്കാൻ ഏർപ്പാടും ആക്കിയിട്ടാണ് ഞങ്ങൾ പോന്നത്. ഞാൻ ഗർഭിണിയായെന്ന് അറിഞ്ഞ അന്നാണ്, അവൾ ഗർഭിണിയായിട്ടാണ് എത്തിയതെന്ന് അറിഞ്ഞത്.”
“അപ്പോൾ അവൾ ആ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാണോ?”
“അതേ. അച്ഛൻ ഇവിടെ ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ വീടിന് അടുത്തുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി അവൾക്കും മോൾക്കും, കൂട്ടു കിടക്കാൻ വരും. അവൾക്ക് അവിടെ ഒരു സൊസൈറ്റിയിൽ ജോലി കിട്ടി. പിന്നെ അച്ഛൻ എല്ലാ ആഴ്ചയിലും പോയി വരും.”
എല്ലാം കേട്ട് നിശബ്ദനായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ശേഖരൻ.
അറിയാതെ രാധയുടെ കണ്ണുകൾ, തന്റെ മുൻഭർത്താവിന്റെ കണ്ണുകളും ആയി ഇടഞ്ഞു.
ആ നിമിഷത്തിൽ രാധ അറിഞ്ഞു, തന്റെ രണ്ടു പെണ്മക്കളുടേയും, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അച്ഛൻ അവരുടെ സ്വന്തം അച്ഛൻ തന്നെയാണെന്ന്!
ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവർ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു.
രാധയുടെ പുരികം ചോദ്യഭാവത്തിൽ ഉയർന്നു.
ശരിയാണെന്ന മട്ടിൽ ശേഖരൻ മെല്ലെ പുഞ്ചിരിച്ചു തലയാട്ടി.
രാധയ്ക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാനില്ലായിരുന്നു!
പാറു അതു കാണാതെ തന്റെ മോൾക്ക് മുലകൊടുക്കുകയായിരുന്നു.
“ലച്ചുവിനെ അറിയിക്കണ്ടെ ഈക്കാര്യം?” രാധ ചോദിച്ചു.
പാറു ഒന്നു ഞെട്ടി രാധയെ നോക്കി.
“വേണ്ട. അവൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ പേടി.” പാറു പറഞ്ഞു.
“അതിന് നിങ്ങളുടെ അച്ഛൻ ഉണ്ടല്ലോ കൂടെ.” ഒരു കള്ളപ്പുഞ്ചിരിയോടെ രാധ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി.
പാറുവും ശേഖരനും ചമ്മലോടെ മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കി.
ലച്ചു ഈക്കാര്യം അറിഞ്ഞാൽ…? അതായിരുന്നു രണ്ടുപേരുടേയും മനസ്സിൽ.
“അവളെയും കുട്ടികളെയും ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ട് പോരെ. കമ്പനിയിൽ ജോലി
കൊടുക്കാം.”
“അതൊന്നും വേണ്ട.” പാറുവിന്റെ മുഖം കറുത്തു.
രാധയുടെ കൂടുതൽ ഔദാര്യം പറ്റാൻ അവൾക്ക് ഇഷ്ടം ഇല്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ വിധി കാത്തുവെച്ചത് അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല.
രണ്ടു മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.
രാധയുടെ മകന് തന്റെ അമ്മയും, മാനേജരുടെ ഭാര്യയും കൂടാതെ വേറെയും ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതിൽ ഒരാൾ അവരെ കയ്യോടെ പിടിച്ചു. അയാൾ ചെന്നൈയിലെ ഒരു വൻ പുള്ളി ആയിരുന്നു.
രാധയുടെ മകന് തന്റെ ഇണയെ പണ്ണുന്നതിനുമുമ്പ് വേദനിപ്പിച്ച് ഉപദ്രവിക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്നു. രാധയോട് അത് എടുക്കാറില്ലാ എന്നുമാത്രം.
ആ തമിഴൻ, തന്റെ ഭാര്യയുടെ മുഖത്തെ പാടുകൾ കണ്ട്, വേണ്ടവിധം അവരോട് കാര്യങ്ങൾ തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ രക്ഷപെടാൻ വേണ്ടി, രാധയുടെ മകൻ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞു.
പിന്നെ കിട്ടിയത്, അവന്റെ ജീവൻ ഇല്ലാത്ത ദേഹം ആയിരുന്നു.
രാധ ആകെ തകർന്നുപോയി.
കാര്യം എന്തൊക്കെ ആണെങ്കിലും, അവളുടെ സ്വന്തം മകൻ ആണല്ലോ അവനും. അവന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചിയാണ് അരികിൽ ഉള്ളതെന്ന് അവൻ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും.
വാർത്തകേട്ട പാറുവും, ശേഖരനും ഞെട്ടിപ്പോയി. കൈക്കുഞ്ഞും ആയിട്ടാണെങ്കിലും അവർ രാധയുടെ അരികിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി.
പാറുവും ശേഖരനും എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അവൾക്ക് തുണയായി നിന്നു. കാര്യങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം എല്ലാം അവർ രണ്ടുപേരും ഏറ്റെടുത്തു. രാധയ്ക്ക് അവളോടുള്ള വാൽസല്യവും, കരുതലും അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ എല്ലാവരും അതിനനുസരിച്ച് സഹകരിച്ചു.
പിറ്റേന്നത്തോടെ ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. തന്റെ കൂടപ്പിറപ്പല്ലെങ്കിലും, തന്നോട് ഒരിയ്ക്കലും അടുപ്പം കാണിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, അവനും തന്റെ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ പിറന്ന അർദ്ധസഹോദരൻ ആയിരുന്നല്ലോ എന്ന് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ പാറുവിനും സങ്കടം അടക്കാൻ ആയില്ല.