കമ്പനി വളർന്നപ്പോൾ രാധ ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു കാര്യം ചെയ്തു.
പാർവതിയെ കമ്പനിയുടെ എം.ഡി. ആക്കി നിയമിച്ചു. രാധ ചെയർമാൻ ആയി. ഒപ്പം ശേഖരനെയും, ലച്ചുവിനെയും അവരുടെ മക്കളെയും ഡയറക്റ്റർമാരും ആക്കി നിയമിച്ചു. അതോടെ കമ്പനി മുഴുവൻ ആ കുടുംബത്തിന്റേതായി മാറി. പ്രൈവറ്റ് കമ്പനി ആയതിനാൽ അതൊന്നും വലിയ കാര്യമായി മാറിയില്ല. പിന്നെ ഈ
മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നും കമ്പനിക്കു പുറത്താരും അറിഞ്ഞുമില്ല.
വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് താൻ ശേഖരനോട് ചെയ്ത ദ്രോഹത്തിന്, രാധ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തതും ആവാം. അതോടെ രാധയുടെ നിർബന്ധപ്രകാരം അടുത്തമാസം തന്നെ, ലച്ചുവിനേയും കുട്ടികളേയും ചെന്നൈക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവർക്ക് മറ്റൊരു വീട്ടിൽ താമസം രാധ ഏർപ്പാടാക്കി.
ചെന്നൈയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ലച്ചുവിനെ കാത്തിരുന്നത് വലിയ ഞെട്ടലുകൾ ആയിരുന്നു!
ഒന്ന് – തങ്ങളെ വിട്ടുപോയ അമ്മ രാധ! അവരുടെ കമ്പനിയിൽ ഉടമകൾ ആണ് തങ്ങൾ എല്ലാം!
രണ്ട് – അച്ഛനും പാറുവും ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാർ. അവരുടെ മകൾ തങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെയാണ്!
ലച്ചുവിനെയും മകനേയും കണ്ട ഉടനെ തന്നെ, പാറുവിനും മനസ്സിലായി ലച്ചുവിന്റെ മകൻ തങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെയാണെന്ന്! കാരണം ലച്ചുവിന്റെ മകൾ അച്ഛനെ ‘അച്ഛാ’ എന്നാണ് വിളിയ്ക്കുന്നത്. കൂടാതെ, മകനും അച്ഛന്റെ അതേ ഛായ!
സഹോദരിമാർ അന്യോന്യം ഹൃദയം തുറന്നപ്പോൾ എല്ലാം സത്യസന്ധമായി കൈമാറി.
ആദ്യം വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും, ലച്ചുവും തന്നെപ്പോലെ അച്ഛന്റെ തന്നെ മകളാണല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾക്ക് വിരോധമൊന്നും തോന്നിയില്ല.
വളരെ സ്നേഹത്തോടെ പാറു അവരെ സ്വീകരിച്ചു.
എന്നാൽ ഒരു വീട്ടിൽ എല്ലാവരും കൂടെ വേണ്ടാ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ തീരുമാനം. കാരണം, ലച്ചുവിന്റെ ആദ്യത്തെ മകൾ ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയാൽ പ്രശ്നമാകും. ചെന്നൈയിൽ തന്നെ കുറേ അകലത്തിൽ രണ്ടു വീടുകളിൽ ആണെങ്കിൽ പിന്നെ സാരമില്ല.
അതു മാത്രമല്ല, തന്റെ മുൻപിൽ വെച്ച് അച്ഛൻ ലച്ചുവിനോട് ഇടപഴകുന്നതിൽ തനിക്ക് അസൂയ വന്നാലോ? അതുപിന്നെ വിരോധം ആയി മാറിയാലോ? അതായിരുന്നു അവൾക്ക് കൂടുതൽ പേടി.
എന്തായാലും അതെല്ലാം അവൾ അച്ഛനോടും, ലച്ചുവിനോടും, രാധയോടും തുറന്നു പറഞ്ഞു.
അവർക്കെല്ലാം അത് മനസ്സിലായി. ഒരാഴ്ചക്കകം തന്നെ ചെന്നെയിൽ തന്നെ നല്ലൊരു വില്ല വാങ്ങി, രാധ അവരെയും സെറ്റിലാക്കി.
അങ്ങനെ ജീവിതത്തിൽ താൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് അവർ മുഴുവനായി പരിഹാരം ചെയ്തു.
ചെന്നൈ പോലെ ഒരു നഗരത്തിൽ കുറച്ച് ദൂരത്തിൽ താമസിച്ചാൽ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ. അതുമല്ല, കുട്ടികൾക്ക് അവർ തങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരുടെ മക്കൾ ആണെന്ന വിചാരവും ഉറച്ചു.
അതും ശരിയാണല്ലോ! ആരും കള്ളങ്ങൾ ഒന്നും അവരോട് ഒരിയ്ക്കലും പറയേണ്ടി വന്നില്ല!
തങ്ങളുടെ അമ്മമാർ പാർവതിയും, ലക്ഷ്മിയും, ശേഖരന്റെ ഭാര്യമാർ ആണെന്നത് വളർന്നു വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും കുട്ടികൾ മനസിലാക്കിയിരുന്നു. ഈ നാട്ടിൽ, അവരുടെ കൂട്ടുകാർക്കിടയിലും അതെല്ലാം പല വീടുകളിലും ഉള്ളതിനാൽ ആ കാര്യമൊന്നും, അവരുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചില്ല.
ഒരേ സ്കൂളിൽ പഠിക്കാത്തതിനാൽ, അവരുടെ കൂട്ടുകാർ ഒരിക്കലും ഈ വിവരം മനസ്സിലാക്കിയതും ഇല്ല. പിന്നെ അമ്മമാർ തമ്മിൽ വിരോധം ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ കുട്ടികൾ തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം വളർന്നു.
ഇരുവീട്ടുകാരും പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടുന്നത് രാധയുടെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു.
ലച്ചുവിന്റെ മൂത്ത മകളും ശേഖരന്റെ ആണെന്നാണ് കുട്ടികൾ തമ്മിൽ കരുതിയത്. ആരും അത് തിരുത്തിയില്ല.
ശേഖരൻ അവളേയും പൊന്നുപോലെയാണ്
വളർത്തിയത്.
ശേഖരൻ ആണ് ഡയറക്റ്റർമാർ പാർവതിയുടേയും, ലക്ഷ്മിയുടേയും അച്ഛൻ എന്നതോ, അവർ രണ്ടും ഇപ്പോൾ അയാളുടെ ഭാര്യമാർ എന്നതോ, രാധ ഒരുകാലത്ത് അയാളുടെ ഭാര്യയും ഇവരുടെ അമ്മയും ആയിരുന്നതോ, അവരുടെ മക്കൾ രണ്ടും അയാളുടെ ആണെന്നതോ ഒന്നും, ഒരു ജോലിക്കാരും അറിഞ്ഞില്ല. കാരണം, പരസ്യമായി ഒരിക്കലും അവർ ആവിധം ഒന്നും ഇടപെട്ടില്ല.