മുമ്പത്തെ വാടകക്കാർ ഒഴിഞ്ഞു പോയിട്ട് രണ്ടു മാസമേ ആയിട്ടുള്ളൂ. അവർ ഉപേക്ഷിച്ച ചില കസേരകളും മറ്റും ഹാളിൽ ഉണ്ട്. അതൊന്ന് വൃത്തിയാക്കിയാൽ അടുത്ത് വരുന്നവർക്ക് ഉപയോഗമാവും. അയാൾ മുറികളിൽ എല്ലാം ഒന്ന് നോക്കി. എല്ലാ മുറിയിലും അയാൾ ഇട്ട കട്ടിലുകൾ ഉണ്ട്. വൈദ്യുതിയും ഉണ്ട്. മറ്റ് കേടുപാടുകൾ ഒന്നുമില്ല. പെയിന്റിങ്ങും വലിയ തകരാർ ഇല്ല. ആകെയൊന്ന് വൃത്തിയാക്കിയാൽ മതി.
ആകപ്പാടെ ഒന്ന് നോക്കിയശേഷം ഹാളിൽ എത്തിയപ്പോഴും, ലച്ചു മുഖം താഴ്ത്തി ഒരു കസേരയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. ശേഖരൻ അടുത്ത് ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു.
“ഇനി പറ. മോൾക്ക് എന്താണ് പറയാൻ ഉള്ളത്?”
അതിനുത്തരം ആയി, ലച്ചു അയാളുടെ കാലിലേക്ക്
വീണ് കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
“എന്താ ലച്ചു ഇത്?” ശേഖരൻ ആകെ പകച്ചുപോയി.
“അച്ഛൻ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.”
“എന്താ കാര്യം?”
“ഒരു മകൾ അച്ഛനോട് ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തത് ആണ് ഞാൻ ഇന്നലെ…”
“അത് സാരമില്ല. മോള് കരയാതിരിക്ക്.”
“അച്ഛന്റെ മനസിൽ ഞാൻ ഒരു മോശം പെണ്ണായിരിക്കും. എനിക്ക് അറിയാം.”
“നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത് ലച്ചു?”
“അച്ഛൻ അറിയണം. എന്റെ ജീവിതം എന്നെ ഇങ്ങനെ ആക്കി. ബന്ധങ്ങൾ പോലും മനസിലാക്കാൻ പറ്റാത്തവൾ ആയി പോയി. അവിടെ അച്ഛൻ എന്നും, ഏട്ടൻ എന്നും വിളിക്കുന്ന ആളുടെ ഒപ്പം ദിവസവും രണ്ടും മൂന്നും തവണ കിടക്ക പങ്കിട്ടപ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ മറന്നു.”
“അതൊക്കെ പോട്ടെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ?”
“ഇല്ലച്ഛാ. ഞാൻ ഇന്നലെ അച്ഛന്റെ അടുത്തു വന്നത്, എല്ലാത്തിനും ഒരു പ്രായശ്ചിത്തം എന്നപോലെ ആണ്. ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം മറ്റൊരു വിവാഹം പോലും കഴിക്കാതെ ജീവിച്ച അച്ഛനോട് ചെയ്ത പാപത്തിന്, എനിക്ക് ഈ ശരീരം ഇനി അച്ഛന് തന്നു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം എന്നായിരുന്നു ഞാൻ ഇന്നലെ ചിന്തിച്ചത്.”
“മോളെ..”
“എനിക്ക് അറിയാം അച്ഛന് ഞങ്ങളെ മക്കളെ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ കാണാൻ പറ്റില്ല എന്ന്. അങ്ങനെ കാണുന്ന ഒരാൾ ആയിരുന്നു അച്ഛൻ എങ്കിൽ, ചേച്ചി ഇന്ന് അച്ഛന്റെ ഭാര്യ ആയി കഴിഞ്ഞേനെ, എന്നും എനിക്കറിയാം.”
ലച്ചു പറഞ്ഞത് കേട്ടു ശേഖരൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ വൈക്കിയാണെങ്കിലും, അത് സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞെന്ന്!
“ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ മോശമായി അച്ഛനോട് പെരുമാറില്ല. അച്ഛന്റെ നല്ല മോൾ ആയി ഞാൻ ഉണ്ടാകും.”
“മോളെ നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്?”
“വീട്ടിൽ ഇതൊന്നും ചേച്ചി ഉള്ളത് കൊണ്ട് പറയാൻ പറ്റില്ല. അതാ ഞാൻ ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞത്.”
ലച്ചു കുറ്റബോധത്താൽ തലകുനിച്ച് കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
ശേഖരൻ എഴുനേറ്റ്, മെല്ലെ അകത്തെ തന്റെ പഴയ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
അകത്തുകടന്ന് ഫാനിട്ടു. ജനാലകൾ അടഞ്ഞാണ് കിടക്കുന്നത്. അതിൽ ഒന്നിന്റെ ഒരു പാളി അയാൾ തുറന്നിട്ടു. കാറ്റ് അകത്തേയ്ക്ക് കയറി. മുറിയിൽ ഒരു കട്ടിലിൽ ഒരു റബർ മാട്രസ് കിടപ്പുണ്ട്. അതും മുമ്പത്തെ വാടകക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയതാണ്. അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞ് പരിശോധനയ്ക്കായി അയാൾ വന്നപ്പോൾ, അതിന്റെ മേൽ ശേഖരൻ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റ് പൊതിയുന്നതുപോലെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് മടക്കി വിരിച്ചിട്ടാണ് പോയത്. അല്ലെങ്കിൽ അത് പൊടിപിടിച്ച് ഉപയോഗിയ്ക്കാൻ കഴിയാതെ ആവും.
ശേഖരൻ ആ പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റ് മാറ്റി. ആ ഷീറ്റിന് അടിയിൽ അയാൾ മടക്കിവെച്ചിരുന്ന ഒരു വിരിയും, ഉറയിട്ട ഒരു ഫോം തലയണയും, ഉണ്ടായിരുന്നു. അതും മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന കുടുംബം ഇട്ടിട്ടു പോയതാണ്. അവരുടെ പുതിയ വീട്ടിലേയ്ക്കാണ് മാറിയത്. അതിനാൽ പഴയത് പലതും അവർ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഒരു മാസത്തെ വാടക അതിനെല്ലാം കൂടി ശേഖരൻ അവർക്ക് നൽകിയിരുന്നു. ഇനി
വരുന്നവർക്ക് അതു കൂടി നല്കി വാടക അൽപം കൂട്ടാം എന്നാണ് അയാൾ കണക്കു കൂട്ടിയത്.
മടക്കിവെച്ച വിരിയും, തലയണയും എടുത്ത്, അയാൾ ഹാളിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി നന്നായി ഒന്നു തട്ടിക്കുടഞ്ഞു. മൂടിയിട്ടിരുന്നതിനാൽ അധികം പൊടിശല്യം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
തല കുനിച്ചിരുന്ന ലച്ചു തല ഉയർത്തി അച്ഛൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നോക്കി.