“പോരാ. ഒന്നു പോരാ.“ അച്ഛൻ മകളെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞ് തന്നിലേക്ക് അമർത്തി, ആ ചുണ്ടുകളെ ഊമ്പിവലിച്ചു.
തന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിട്ടുകൊടുത്ത്, അച്ഛനിലേയ്ക്കലിഞ്ഞ് ആ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് പാതിയടഞ്ഞ മിഴികളിലൂടെ നോക്കി, പാറു കിടന്നു.
”ഒന്നൂടെ വേണോ?“ അച്ഛൻ മകളോട് തിരക്കി.
“എന്നിട്ടുവേണം സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ആംബുലൻസ് വരുത്താൻ. എനിക്ക് ഇപ്പോത്തന്നെ നടക്കാൻ പറ്റുമോന്നറിയില്ല. വീടെത്തട്ടെ എന്റെ കള്ളൻ കൊതിയനച്ഛാ!”മകൾ അച്ഛന്റെ കവിളിൽ ഒരു കടി കൊടുത്തു.
പല്ലുകളുടെ പാടുകൾ അവിടെ പതിഞ്ഞത് അവൾ കണ്ടു. നാവുനീട്ടി അവൾ അതിൽ നക്കിത്തോർത്തി.
“കള്ളനോ? കൊതിയനോ?”
“പിന്നല്ലാതെ? ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നിട്ട് നിന്നപ്പോഴെല്ലാം കൊതിയോടെ നോക്കിയതല്ലാതെ വന്നോ? പിന്നെ എന്റെ ഷഡിയൊക്കെ കട്ട് നക്കിയിരുന്നതോ?”
ശേഖരൻ ആകെ ചൂളിപ്പോയി.
“ഞാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അച്ഛന് ഒന്ന് മനസ്സിലാവണ്ടെ?” പാറു അച്ഛന്റെ മൂക്കിൽ പിടിച്ച് ഇളക്കി.
പെട്ടെന്നാണ് മകൾ തനിയ്ക്കായി വെച്ചുനീട്ടിയ, തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട, അനേക അവസരങ്ങൾ ആ അച്ഛന് മനസ്സിലായത്.
ശേഖരൻ തന്റെ മകളേ ഇറുകെ പുണർന്ന് ആ ചുണ്ടുകളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു.
“ഇനി നമുക്ക് പൊളിക്കാം.”
“മ്മ്.. മ്മ്.. എല്ലാം പൊളിഞ്ഞിരിക്കാ. ഹഹഹ” പാറു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ശേഖരനും.
അയാൾ അവളുടെ മുടിയ്ക്കുള്ളിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ആ സുഖത്തിൽ കണ്ണടച്ചു പാറു കിടന്നു.
കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെ കിടന്നിട്ട്, അവർ എഴുനേറ്റ് ഡ്രസ് ധരിച്ചു.
അയാൾ തന്റെ മകൾക്ക് ബ്രായും ബ്ലൗസും ഇട്ടു കൊടുത്തു.
താൻ കാലുകൊണ്ട് ദൂരെയെറിഞ്ഞതിനാൽ, പിണങ്ങി ചുരുണ്ടു കൂടിക്കിടന്ന ഷഡി അവൾ കണ്ടെടുത്തു. അതിനെ സ്നേഹപൂർവം തലോടി നിവർത്തി, പിണക്കം മാറ്റി, അവൾ അത് അച്ഛന്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു.
ബെർത്തിൽ ഇരുന്ന ശേഖരൻ അത് മെല്ലെ മെല്ലെ അവളുടെ കാലുകളിലൂടെ തലോടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. അത് ആ ഭംഗിയുള്ള പൂറിനെ മറയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അയാളുടെ നാവ്, ആ ഇതളുകളെ തഴുകി, അവയുടെ ഇടയിലെ തേനെല്ലാം നക്കി, കുഞ്ഞരിക്കന്തിനെ ഒന്ന് കുത്തി നോവിച്ചു.
പാറു ആകെ ചുവന്ന് തളർന്നതുപോലെ ആയി.
“വേ…ണ്ട…ച്ഛാ. ഇനിയും ആയാൽ എനിക്ക് നടക്കാനേ പറ്റില്ല. വീട്ടിൽ ചെല്ലട്ടെ. പ്ലീസ്…” മകളുടെ ദീനസ്വരം കേട്ട് അയാൾ മനസില്ലാ മനസ്സോടെ, അവളുടെ ഷഡി വലിച്ചു കയറ്റി അതിന്റെ യഥാസ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചു. അതിനു പുറമെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്, ഒരുമ്മകൂടി നൽകി.
പാറു കുനിഞ്ഞ് അച്ഛന്റെ മുഖം തന്റെ കൈക്കുമ്പിളിൽ എടുത്ത് ആ ചുണ്ടുകളിലും കവിളിലും, കണ്ണുകളിലും, നെറ്റിയിലും ഒക്കെ മഴപോലെ ഉമ്മകൾ നൽകി.
“താങ്ക്സ് അച്ഛാ. എന്റെ ജീവിതം പൂർണ്ണമാക്കിയതിന്.” പാറു മന്ത്രിച്ചു.
മകൾ അടിപ്പാവാടയും, ബ്ലൗസും, സാരിയും ധരിക്കുന്നത് അച്ഛൻ കൊതിയോടെ നോക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ നിറുകയിലെ സിന്ദൂരം നെറ്റിയിലാകെ പടർന്നിരുന്നു.
അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് പടർന്നത് അവൾ തുടച്ചു.
മകളുടെ നെറ്റിയിൽ പരന്നത് അച്ഛനും തുടച്ചുകൊടുത്തു.
കണ്മഷിയെഴുതാത്ത ആ കറുത്ത മിഴികളിലെ തിളക്കത്തിന്റെ കാരണം താനാണെന്ന് അയാൾ ഓർത്തു.
ആ ചുണ്ടുകളുടെ ചുവപ്പ് ഇനി തനിയ്ക്കു മാത്രം ഉള്ളതാണ്.
ആ കവിളുകളിലെ തുടുപ്പ് തനിയ്ക്കു നുകരാൻ ഉള്ളതാണ്.
ആ അണിവയറിലെ പൊക്കിൾ തന്റെ നാവിന് ഒളിയ്ക്കാൻ ഉള്ളതാണ്.
ആ താഴേയ്ക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന രോമരാജികൾ ചെന്ന് ഒളിയ്ക്കുന്ന ആരാം തന്റെ നാവിന് തേൻ പകരാൻ ഉള്ളതാണ്.
അതിനടിയിലെ ചുവന്ന താമര തനിയ്ക്കായി വിരിയാൻ ഉള്ളതാണ്.
അതിന്റെ വാതായനം തന്റെ സൃഷ്ടിദണ്ഡിന് കയറിയിറങ്ങി പാൽ നിറച്ച് സൃഷ്ടികർമ്മം നിർവഹിക്കാൻ ഉള്ളതാണ്.
അതിൽ വളരാൻ
പോകുന്ന തലമുറ താനും മകളും ചേർന്ന് വളർത്താൻ ഉള്ളതാണ്.
അയാൾ സാവധാനം തന്റെ മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ചു.
നാട്ടിൽ എത്താൻ ഇനിയും ഒരു മണിക്കൂർ ഉണ്ട്.
സാരി ധരിച്ചു ക്ഷീണഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന മകളെ അയാൾ നോക്കി.