ശേഖരന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കിതപ്പുകളും.
അവർ ചെന്നെയിൽ എത്തിയപ്പോൾ രണ്ടുപേർക്കും ഉറക്കക്ഷീണം കലശലായിരുന്നു.
◆◆◆
ചെന്നൈ
ചെന്നൈ സെൻട്രൽ സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി, നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപ്രകാരം, രാധയെ നേരിട്ടു വിളിച്ച് അവരുടെ താമസ സ്ഥലം തിരക്കി.
രാധ ഉടനെ തന്നെ അവളുടെ കാറും ഡ്രൈവറെയും സ്റ്റേഷനിൽ വിട്ട് അവരെ അവരുടെ വീട്ടിൽ എത്തിച്ചു.
എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉള്ള
വീടായിരുന്നു അത്. അവർക്ക് യാതൊന്നും വാങ്ങേണ്ടി വന്നില്ല.
മകൾക്കും മുൻ ഭർത്താവിനുമായി രാധ എല്ലാം ഒരുക്കിയിരുന്നു. മകനോട് യാതൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ബ്രോക്കർ വഴിയാണ് എല്ലാം ഏർപ്പാടാക്കിയത്. പിന്നെ വിശ്വസ്തനായ ആ ഡ്രൈവറോടും.
അച്ഛനും മകളും, ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാർ ആയി അവിടെ താമസം തുടങ്ങി. അടുത്ത രണ്ടു ദിവസം അവരുടെ മധുവിധു ആയിരുന്നു.
ശേഖരന് തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ജീവിതം തിരികെ കിട്ടിയതുപോലെ ആയിരുന്നു. പാറുവിന് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചത് നേടിയതുപോലെയും.
രണ്ടുപേർക്കും തമ്മിൽ തൊടാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. തമ്മിൽ തൊട്ടാൽ എല്ലാം അത് അച്ഛൻ-മകൾ പണ്ണലിലേ അവസാനിയ്ക്കൂ. ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാർ എന്നത് അവരിൽ ഒരു വികാരവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. എന്നാൽ അച്ഛൻ-മകൾ എന്ന ഓർമ്മപോലും രണ്ടുപേരുടെയും നിയന്ത്രണങ്ങൾ തെറ്റിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
തിങ്കളാഴ്ച തന്നെ പാറു ജോലിയിൽ ജോയിൻ ചെയ്തു.
അവിടെ സീനിയർ ആളുകൾ അവളെ കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിയ്ക്കുവാൻ രാധ ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്നു. മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി പാർവതിയേക്കാൾ വളരെ ഇളയതും, ജൂനിയറും ആയിരുന്നു. അതിനാൽ പാർവതിയെത്തന്നെയാണ് അവരിൽ സീനിയർ ആയി എല്ലാവരും കണക്കാക്കിയത്. അതുമല്ല, പാർവതിയുടെ പെരുമാറ്റവും അതിനൊത്ത വിധം ആയിരുന്നു.
***
ചെന്നൈയിൽ എത്തി അധിക ദിവസം വേണ്ടി വന്നില്ല, പാറുവിനോട് ശേഖരനുള്ള ബന്ധം രാധയ്ക്ക് മനസിലാക്കാൻ.
മകനുമായി അതേ തെറ്റ് ചെയ്യുന്ന അവൾക്ക് കണ്ണടയ്ക്കാൻ മാത്രേ പറ്റിയുള്ളൂ.
‘അല്ലെങ്കിലും, എന്നേ താൻ ഉപേക്ഷിച്ചുപോന്ന ഭർത്താവിനെയും, മക്കളെയും നിയന്ത്രിക്കനോ കുറ്റം പറയാനോ തനിക്കെന്താണ് അർഹത?’ രാധ സ്വയം ചോദിച്ചു.
***
രണ്ടു മാസം കടന്നുപോയി.
പാറു പെട്ടെന്നുതന്നെ തന്റെ ജോലിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ പഠിച്ചെടുത്തു. ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് സൗന്ദര്യം കൊണ്ടും, പെരുമാറ്റം കൊണ്ടും, കാര്യശേഷികൊണ്ടും അവൾ എല്ലാവർക്കും ബഹുമാന്യയായി മാറി.
ഒരു പുതിയ ജോലിക്കാരിയേക്കാൾ എല്ലാവരും പാറുവിനെ കുറച്ചൊരു ബഹുമാനത്തോടെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ വിദ്യാഭ്യാസനേട്ടങ്ങൾ അവളുടെ ജോലിയിലും, പ്രവൃത്തികളിലും പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നു.
അപൂർവമായെങ്കിലും, ഓഫീസിൽ നിന്ന് അവളെ കൂട്ടാൻ വരാറുള്ള ശേഖരനെയും അവർക്കെല്ലാം ഇഷ്ടമായി. മാഡം പോലും അദ്ദേഹത്തോട് വളരെ ബഹുമാനത്തിൽ ആണ് പെരുമാറുന്നതെന്ന് പലരും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
നാട്ടിൽ നിന്ന് ഏതോ വലിയ ജോലിയിൽ നിന്ന് ലീവെടുത്ത് ഇവിടെ ഭാര്യയോടൊപ്പം നിൽ ക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്ന ആൾ ആയിട്ടാണ് എല്ലാവരും അയാളെ കണ്ടത്. കൂടാതെ ഭാര്യയോടുള്ള സ്നേഹവും, യതൊരു ദുശ്ശീലങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും അയാളോടുള്ള ബഹുമാനം കൂട്ടി. അതെല്ലാം ചൂഴ്ന്നെടുക്കാൻ ആളുകൾക്ക് മിടുക്കാണല്ലോ. എന്നാൽ അവരുടെ മൂന്നുപേരുടെയും യഥാർത്ഥ ചരിത്രങ്ങൾ ആർക്കും ചൂഴ്ന്നെടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.
ശേഖരൻ മിക്ക ആഴ്ചയിലും നാട്ടിൽ പോയി വന്നു. ടിക്കറ്റ് കിട്ടാൻ ഉള്ള സൗകര്യത്തിന് അയാൾ പാറുവിന് അവധി ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ആയി പോയി വരുന്നത്. അതിനാൽ ശനിയാഴ്ച്ചകളും, ഞായറാഴ്ചകളും, അച്ഛന്റെയും മൂത്തമകളുടേയും പ്രേമലീലകളുടേയും, മധുവിധുവിന്റെയും ദിനങ്ങൾ ആയി മാറി. മറ്റു ദിവസങ്ങൾ അച്ഛന്റെയും ഇളയ മകളുടേയും മധുവിധു ദിനങ്ങളും.
ചെന്നൈയിൽ
വന്നതിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ച അയാൾ നാട്ടിൽ പോയിരുന്നു.
അവിടെ അച്ഛന്റെ വരവും കാത്ത്, ഒരു നവവധുവിനെപ്പോലെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി, ലക്ഷ്മി നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.