“അല്ലെങ്കിൽത്തന്നെ ഇപ്പോൾ എന്നോട് ഒരു താല്പര്യം ഇല്ല. ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ സാറിന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നല്കിയവൾ അല്ലെ?”
“ഓഹ് ഇനി സങ്കടം പറയാൻ നിൽക്കണ്ട. ഞാൻ വരാം.”
മനസില്ലാമനസോടെ വിവേക് സുന്ദരത്തിന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് കാർ എടുത്തു യാത്ര ആയി.
◆◆◆
കേരളം.
സമയം രാത്രി 8 മണി.
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ശേഖരൻ റൂമിലേക്ക് പോയി.
പാറു തന്റെ റൂമിൽ പോയി നവവധുവിനെപോലെ സാരിയും സിന്ദൂരവും ധരിച്ചു ശേഖരന്റെ റൂമിലേക്ക് വന്നു.
“അച്ഛാ..”
“എന്താ മോളേ?”
“എന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞത് മറന്നുപോയൊ?”
“ഇല്ലടി.”
“എന്നാൽ ഞാൻ ദാ ആ എടുത്തുവെച്ചിരിക്കുന്ന കസവുമുണ്ടും, ഷർട്ടും എല്ലാം ഇട്ട്, പൂജാ മുറിയിലേക്ക് വാ.”
“ദാ ഇപ്പോൾ വരാം പൊന്നെ.”
ശേഖരൻ വേഗം മകൾ തനിക്കായി എടുത്തുവെച്ചിരുന്ന കസവുമുണ്ടും ഷർട്ടും അണിഞ്ഞു. ഷഡിയും ബനിയനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അയാൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.
കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തല ചീകി, ഒരൽപം പൗഡറും ഇട്ട് അയാൾ ഒരുങ്ങി.
ഹാളിന്റെ ഒരുവശത്ത് നടുവിൽ ആയിരുന്നു പൂജാമുറി. ഒരു കോവ് ഉണ്ടാക്കി അതിനുള്ളിൽ പൂജാ അലമാരി വെച്ചായിരുന്നു അതുണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. ഈ വീട് വച്ചപ്പോൾ ആകെ ഈയൊരു കാര്യം മാത്രമേ പാർവതി ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ.
ഇന്ന് ആ പൂജാമുറിയുടെ മുന്നിൽ അവൾ കസവുസാരിയും, ബ്ലൗസും ഇട്ട്, തലയിൽ മുല്ലപ്പൂവും ചൂടി, അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കമ്മലും, അധികം തൂക്കമില്ലാത്ത അവളുടെ
സ്വർണമാലയും, ആകെയുള്ള രണ്ടു വളകളും ഇട്ട്, അതിമനോഹരമായ ഒരു ശില്പം പോലെ കൈകൾ കൂപ്പി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു സ്വർണവിഗ്രഹം നിൽക്കുന്നതുപോലെ ശേഖരനു തോന്നി. ആ മെയ്യഴകു കണ്ട് അയാളുടെ മുണ്ടിനുള്ളിൽ, കുണ്ണ ഒന്നു പിടച്ചു.
അടുത്തെത്തി കൂപ്പുകൈകളോടെ മകളുടെ ഒപ്പം നിന്ന്, പൂജാമുറിയിലേക്ക് നോക്കിയ ശേഖരൻ അവിടെ ഒരു താലത്തിൽ താൻ ഇന്നലെ മകളുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തിയ താലിമാലയും, ഒരു ചെറിയ സിന്ധൂരച്ചെപ്പും കണ്ടു.
തനിക്കായി നൽകിയ ഈ സമ്മാനങ്ങൾക്ക് അയാൾ ഈശ്വരന്മാർക്ക് മനസ്സിൽ നന്ദി ചൊല്ലി, കണ്ണുകൾ അടച്ച് പ്രാർത്ഥനയിൽ അലിഞ്ഞ് നിന്നു.
അരികിൽ നിന്ന മകൾ അനങ്ങിയെന്ന് തോന്നിയ അയാൾ കണ്ണുതുറന്നു.
അവൾ ആ താലിമാല എടുത്ത് അച്ഛനു നേരെ നീട്ടി.
“അച്ഛാ..”
“മോളെ.”
അയാൾ ആ താലി വാങ്ങി.
അവൾ അയാളോട് അടുത്ത്, അച്ഛന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്ന്, അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
തന്നോടൊട്ടി നിന്ന് നിഷ്കളങ്കതയോടെ തന്റെ മിഴികളിലേയ്ക്ക് കോർത്ത ആ മിഴികളിൽ നോക്കി, ശേഖരൻ എല്ലാം മറന്ന് നിന്നു.
‘എന്റെ മകൾ! ഇത്രയും കാലം എന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിപോലെ ഞാൻ കാത്തവൾ. എന്റെ ജീവൻ!’ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഈറനായി.
തലേന്ന് മനസ്സ് നിറയെ കാമമായിരുന്നതിനാൽ, തനിക്ക് തന്റെ മകളെ എങ്ങനെയും പണ്ണണം എന്ന സ്വാർത്ഥ ചിന്തയിൽ മാത്രമായിരുന്നു എന്നയാൾ പൊടുന്നനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ സ്വാർത്ഥതയാണ് ഇന്നലെ, പൊടുന്നനെ ആ കോവിലിൽ വെച്ച് മകളെ താലിചാർത്താൻ തന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്നും അയാൾ അറിഞ്ഞു.
അവൾക്കും അതു മനസ്സിലായിരുന്നെന്നും, എങ്കിലും അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം തനിക്കായി മാറ്റിവെച്ച്, സ്വയം തന്റെ അച്ഛന് പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കുക ആയിരുന്നെന്നും, അയാൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ തിരിച്ചറിവിൽ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
എല്ലാം സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള തന്റെ മകളുടെ സ്നേഹം എത്രമാത്രം ആഴമുള്ളതാണെന്നത് അയാളെ കൂടുതൽ തളർത്തി. ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അയാളുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ഇറ്റുവീണു.
അമ്പരന്ന് പാർവതി അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി.
“എന്തേ അച്ഛാ? ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലേ?”
അയാൾ ഒരു തേങ്ങലോടെ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“ഇന്നലത്തെ അച്ഛന്റെ സ്വാർത്ഥതയ്ക്ക് അച്ഛനോട് ക്ഷമിക്കൂ മോളേ. ഇന്നലെ എന്റെ സ്വാർത്ഥതകൊണ്ടാണ് നീ ഇങ്ങനെയാണ് നിന്റെ ആഗ്രഹം എന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞിട്ടും, ആ കോവിലിൽ വെച്ച് നിന്നെ താലികെട്ടിയത്. അച്ഛനോട് ക്ഷമിക്ക്.” അയാൾ അവളുടെ കവിളുകളിൽ ഉമ്മവെച്ച് തേങ്ങി.